ه شده است و مکرشان کفر و شرک ورزيدنشان و دروغ انگاشتن آيات خداست. 
(وَصُدُّواْ عَنِ السَّبِيلِ) و راه راست که انسان را به خدا و بهشت مي رساند باز داشته شده اند، (وَمَن يُضْلِلِ اللّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ )و هر کس را که خدا گمراه سازد هيچ راهنمايي ندارد. چرا که هيچ احدي مالک چيزي نيست.لَّهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الآخِرَةِ أَشَقُّ وَمَا لَهُم مِّنَ اللّهِ مِن وَاقٍ آنان در زندگاني دنيا عذابي دارند و عذاب آخرت سخت تر است،  واز عذاب (خداوند باز دارنده اي ندارند).
(لَّهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الآخِرَةِ أَشَقُّ) آنان در زندگاني دنيا عذابي دارند و عذاب آخرت سخت تر از عذاب دنياست، زيرا عذاب آخرت شديدتر و هميشگي است. (وَمَا لَهُم مِّنَ اللّهِ مِن وَاقٍ ) و براي آنان بازدارنده اي نيست که آنها را از عذاب خدا نجات دهد، پس هرگاه عذاب خود را به سوي آنها فرود آورد هيچ کس نمي تواند آن را از آنها دور نمايد.مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَآئِمٌ وِظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ صفت بهشتي که به پرهيزگاران وعده داده شده است (چنين است که ) رودخانه ها و جويبارها در زير درختان آن جاري است، ميوه هايش هميشگي وس آيه اش (نيز) دايمي است . اين است سرانجام کساني که پرهيزگارند و سرانجام کافران آتش (جهنم) است. 
خداوند متعال مي فرمايد: (مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ) صفت و حقيقت بهشتي که به پرهيزگاران وعده داده شده است؛ کساني که از ارتکاب منهيات دوري گزيده و به انجام دستورات و مأمورات خداوند مبادرت مي ورزند، چنين است که (تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ) رودها و جويبارها علس و شراب و شير و آب بدون اينکه در شيار و جدول هايي جاري شوند در آن روان است، اين جويبارها، باغها و درختان را آبياري مي کنند و درختان انواع ميوه ها را به بار مي آورند. (أُكُلُهَا دَآئِمٌ وِظِلُّهَا) ميوه و سايۀ اين درختان هميشگي است. (تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَواْ)و سرانجام و عاقبت کساني که پرهيزگارند (وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ) و سرانجام کافران جهنم است. پس سرنوشت اين دو گروه بسيار متفاوت است.وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمِنَ الأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّهَ وَلا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ و کساني که به ايشان کتاب داده ايم از آنچه به سوي تو فرو فرستاده شده است شاد مي شوند، و از ميان دسته هاي (کافران) کساني هستند که بخشي از آن را انکار مي کند. بگو: «من تنها و تنها فرمان يافته ام که خداوند را بپرستم و به او شرک نورزم. به سوي او فرا مي خوانم و بازگشت من به سوي اوست»
خداوند متعال مي فرمايد: (وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ) و کساني که با نازل کردن کتاب و شناخت آن بر آنها منت نهاده ايم، (يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ) از آنچه بر تو فرو فرستاده شده است شاد مي شوند، و به آن ايمان مي آورند، و آن را تصديق مي نمايند، و از اينکه کتابهاي آسماني با يکديگر موافقت و مطابقت دارند خوشحالند، و اين حالت کساني از اهل کتاب است که ايمان آورده اند. (وَمِنَ الأَحْزَابِ) و از ميان دسته هاي کافران که از حق منحرف گشته اند کساني هستند که بخشي از اين قرآن را نمي پذيرند و آن را تصديق نمي کنند. (فمن اهتدي فلنفسه و من ضل فانما يضل  عليها) پس هر کس هدايت شود به سود خودش مي باشد، و هر کس که گمراه گردد گمراهي اش به زيان اوست و تو اي محمد عليه السلام فقط بيم دهنده هستي و به سوي خدا دعوت مي نمايي. (قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّهَ وَلا أُشْرِكَ بِهِ) بگو: من تنها و تنها فرمان يافته ام که خداوند را بپرستم و شريکي براي او قرار ندهم. يعني من فرمان يافته ام که عبادت را تنها براي خدا انجام دهم. (إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ) به سوي او فرا مي خوانم و بازگشت من به سوي اوست و او در برابر دعوتي که به سوي دينش انجام مي دهم مرا پاداش مي دهد.وَكَذَلِكَ أَنزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ وَاقٍ و اينگونه قرآن را به عنوان کتابي روشن و با زبان عربي فرو فرستاديم، و اگر از آرزوها و خواسته هايشان پيروي کني بعد از اينکه دانش به تو رسيده است تو را از (عذاب) خداوند هيچ کار ساز و بازدارنده اي نيست. 
يعني اين قرآن را به اسلوبي محکم و سنجيده و به روشنترين و فصيح ترين زبانها فرو فرستاده ايم تا شک و ترديدي در آن نباشد و تنها از آن پيروي کني، و فريبکاري در آن روي ندهد، و از آنچه که با قرآن مخالف و متضاد است از قبيل خواستۀ کساني که چيزي نمي دانند پيروي ننمايي.
بنابراين خداوند پيامبرش را با اينکه معصوم است تهديد کرد تا بر او منت نهد که به او عصمت داده است و تا در احکام براي امت خود الگو باشد. بنابراين فرمود: (وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ) و اگر از آرزوها و خواسته هايشان پيروي کني بعد از اينکه علم و دانش به تو رسيده است؛ آگاهي و دانش روشني که تو را از پيروي از خواسته هاي آنان باز مي دارد، (مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ وَاقٍ) هيچ کار سازي نيست که تو را از عذاب خداوند حمايت نمايد، و به امر مورد علاقه ي خودت دست بيابي. و هيچ بازدارنده اي نيست که تو را از امر ناگوار و ناخوشايند مصون بدارد.وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلاً مِّن قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ و به راستي پيش از تو پيامبراني را فرستاده و زنان و فرزنداني را بديشان داده ايم، و براي هيچ پيامبري ممکن نيست که جز به اجازۀ خدا معجزه اي بياورد، و هر وعده اي سرآمدي معين دارد. 
يَمْحُو اللّهُ مَا يَشَاء وَيُثْبِتُ وَعِندَهُ أُمُّ الْكِتَابِ خداوند هر چه را که بخواهد از ميان مي برد و هر چه را که بخواهد بر جاي مي دارد، و ام الکتاب (= لوح محفوظ) به نزد اوست. 
تو اولين پيامبري نيستي که به سوي مردم فرستاده شده اي تا از اين موضوع به شگفت آيند، بلکه (وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلاً مِّن قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً ) پيش از تو پيامبراني را فرستاده و زنان و فرزنداني را بديشان داده ايم، پس دشمنانت نمي توانند اين را بر تو عيب بگيرند که همچون برادران پيامبرت داري زن و فرزند هستي. پس آنان چرا دارا بودن زن و فرزند را بر شما عيب مي گيرند در حالي که پيامبران پيش از تو نيز چنين بوده اند. آنها جز به خاطر اهد