» مگر کسی که با دست خود مشتی از آن بنوشد، که اشکالی ندارد و تا این اندازه جایز است.
وقتی آنها به این آب رسیدند، چون به آن نیاز داشتند، همه از آن نوشیدند، « إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ» به جز افراد اندکی از آنها که صبر کردند و آب ننوشیدند. « فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ» و آنها که  به عقب بازگشته یا کسانی که عبور کرده بودند، گفتند: « لاَ طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنودِه» امروز توانایی مقابله با جالوت و لشکریانش را نداریم، پس اگر گوینده این سخن کسانی بوده اند که به عقب برگشته بودند، با این سخن خواستند که عقب گرد خود را توجیه کنند، و اگر گویندگان این سخن کسانی بوده اند که همراه با طالوت از رودخانه گذشتند، بیانگر آن است که نوعی احساس ضعف و ناتوانی به آنها دست داده است، اما مومنان کامل آنها را به پایداری و اقدام به جهاد تشویق کرده و گفتند: « كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ» چه بسیارند گروههای اندکی که به یاری و تایید خداوند بر گروههای فراوانی پیروز شده اند! و آنها پایداری کردند و در پیکار با جالوت و سپاهیانش صبر نمودند. « وَقَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ» و داود علیه السلام جالوت را کشت و بر دشمن خود پیروز شدند. « وَآتَاهُ اللّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ» و خداوند پیامبری و پادشاهی و دانش های مفید را به داود بخشید و به او حکمت و قاطعیت بیان داد.
سپس خداوند متعال فواید جهاد را بیان کرد و فرمود:« وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ» و اگر خداوند بعضی از مردم را بوسیله بعضی دیگر دفع نمی کرد، زمین با چیرگی کافران و فاسقان و اهل شر و فساد تباه می شد. 
« وَلَـكِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ» اما خدا بر مومنان لطف نموده، و براساس دین و شریعتی که برای آنان تعیین کرده است از آنها و از دینشان دفاع می نماید.
وقتی خداوند این داستان را بیان کرد، به پیامبرش (ص)  فرمود: « تِلْكَ آيَاتُ اللّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِين» از جمله دلایل رسالت پیامبر اسلام (ص) این داستان است، که آن را به صورت وحی و بطور واقعی و بدون هیچ کم و کاستی برای مردم بیان کرد. در این داستان درسهای آموزنده فراوانی برای امت  اسلامی وجود دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- فضیلت جهاد در راه خدا، و فواید و نتیجه های آن، و اینکه جهاد تنها راه حفظ دین، و حفاظت از تمامیت ارضی، و حفاظت از جان و مال مسلمانان است، و اینکه مجاهدین گرچه دشواریهای فراوانی را متحمل می شوند اما سرانجام آنان نیکوست، همچنانکه آنهایی که از جهاد سرباز می زنند، گرچه ممکن است اندکی استراحت کنند،  اما بدون شک مدتی طولانی در رنج و خستگی خواهند بود.
2- از این داستان می آموزیم کسی که مسئولیتی را متقبل می شود باید کفایت داشته باشد، و کفایت به دو چیز بر می گردد: یکی به دانش و آن دانش سیاست و تدبیر امور است، و دوم نیرو، که بوسیله آن حق اجرا می گردد، و هرکس که دارای این دو ویژگی باشد از دیگران به ریاست سزاوارتر است.
3- علما با استناد به مضمون این داستان استدلال کرده اند که فرمانده باید به هنگام بیرون آمدن لشکر به بررسی و تفقّد آن بپردازد، و افراد ناتوانی را که در پیاده نظام و سواره نظام قرار گرفته و صبر و تحمل ندارند و یا از گمراهی آنان بیم ضرر می رود و برای جنگیدن صلاحیت ندارند، از آمدن به جنگ منع کند.
4- هنگام فرا رسیدن جنگ شایسته است که مجاهدین تقویت و تشویق گردند، و نیروی انسانی و اعتماد بر خداوند متعال در آنان برانگیخته شود، از خداوند بخواهند که آنها را ثابت قدم بگرداند، و به آنها کمک کند، تا صبر  کنند و در برابر دشمنان ، آنها را پیروز نماید.
5- داشتن عزم جهاد غیر از جهاد است، زیرا گاهی انسان اراده جنگ را می کند، اما هنگام جنگ اراده سست می شود، به همین جهت پیامبر (ص) دعا می کرد:« خدایا! پابر جایی در کار و عزیمت بر رشد را از تو می خواهم».
پس اینها که عزم پیکار را کردند، و سخنی را بر زبان آوردند که بیانگر قاطعیتشان در امر جنگ بود، وقتی که زمان جنگ فرا رسید بیشترشان عقب کشیدند. و این مشابه سخن پیامبر (ص) است که فرمود: « وَأسألُکَ الرَّضَا بَعدَ القَضَاء» خدایا از تو می خواهم که مرا به آنچه که مقدر نموده ای راضی بگردانی. زیرا خشنودی حقیقی آن است که آدمی به قضای ناگوار الهی خشنود باشد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:147.txt">آیه 253</a><a class="text" href="w:text:148.txt">آيه  254</a><a class="text" href="w:text:149.txt">آيه  255</a><a class="text" href="w:text:150.txt">آیه 257-256</a><a class="text" href="w:text:151.txt">آیه 258</a><a class="text" href="w:text:152.txt">آیه 260-259</a><a class="text" href="w:text:153.txt">آیه 262-261</a><a class="text" href="w:text:154.txt">آیه 263</a><a class="text" href="w:text:155.txt">آیه 266-264</a><a class="text" href="w:text:156.txt">آیه 268-267</a><a class="text" href="w:text:157.txt">آیه 269</a><a class="text" href="w:text:158.txt">آیه 270</a><a class="text" href="w:text:159.txt">آیه 271</a><a class="text" href="w:text:160.txt">آیه 274-272</a><a class="text" href="w:text:161.txt">آیه 281-275</a><a class="text" href="w:text:162.txt">آیه 283-282</a><a class="text" href="w:text:163.txt">آیه 284</a><a class="text" href="w:text:164.txt">آیه 286-285</a></body></html>تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَـكِنِ اخْتَلَفُواْ فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلُواْ وَلَـكِنَّ اللّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ
 اینا پیامبرانی هستند که بعضی را بر بعضی دیگر برتری داده ایم، و از آنان کسی هست که خداوند با او سخن گفته و مراتب برخی را بلند کرده است. و به عیسی پسر مریم نشانه های روشن دادیم، و او را به وسیله روح القدس یاری نمودیم، و اگر خداوند می خواست کسانی که پس از آنها بودند بعد از اینکه نشانه های روشنگر پیش آنان آمد، با یکدیگر جنگ نمی کردند، ولی انان اختلاف ورزیدند پس بعضی ایمان آوردند، و برخی کفر پیشه کردند، و اگر خداوند می خواست آنها با یکدیگر جنگ نمی کردند، اما خداوند آنچه بخواهد  انجام می دهد.
خداوند خبر می دهد که پیامبران را برحسب آنچه پروردگار از ایمان کامل و یقین راسخ، و اخلاق و آداب والا و دعوت و تعلیم و نفع فراگیر به آنها ارزانی نموده، در فضیلت ویژگیهای زیبایی که داشته اند، متفاوت قرار داده است . خداوند برخی از پیامبران را به عنوان خلیل و دوست خود برگزیده و  با عده ای سخن گفته است، و مقام بعضی را بر دیگر خلایق رفیع گردانده است. 
و هیچ انسانی نمی تواند  به مقام والای آنها دست یابد. و به طور ویژه عیسی پسر مریم را یاد کرد، که به او معجزاتی