ش را بپردازد، و هيچ چيز به اندازه پرداختن زکات در اين خصوص مفيد و موثر نيست.
زيرا رشد و پاکسازي منوط به پرداختن زکات است. و نيز  بر اين دلالت مي نمايد که مستحب است امام يا جانشين او براي کسي که زکاتش را مي پردازد  به خير و برکت دعا کند. و مناسب است که اين دعا با صداي بلند و طوري باشد که زکات دهنده بشنود، زيرا  او با شنيدن دعا آرامش مي يابد.
و از مفهوم آن استنباط مي شود که شايسته است با سخن نرم و دعاي خير براي مومن و با ديگر راه هايي که موجب آرامش قلب او شود، قلب او را شاد و مسرور گرداند.أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ؛ آيا هنوز ندانسته  اند که  خداست  که  توبه  بندگانش  را مي  پذيرد و  صدقات را، مي  ستاند ، و خداست  که  توبه  پذير و مهربان  است  ?
آيا گستردگي رحمت خدا و بخشش فراگير ا و را در نيافته، و ندانسته اند که او « يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ» توبه بندگانِ توبه کننده اش را از تمامي گناهانشان مي پذيرد، بلکه او از توبه بنده اش بسيار خوشحال مي گردد. 
« َيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ» و زکات و صدقه را از آنان قبول مي نمايد، و آن را با دست راستش مي گيرد و پرورش مي دهد تا جايي که يک خرما مانند کوه بزرگي مي شود . پس زکات و صدقاتي که بيشتر از يک خرما باشد چگونه خواهد بود! « وَأَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ» و خداوند بسيار پذيرنده ي توبه ي توبه کنندگان است ، پس هرکس به سوي خدا توبه کند توبه اش را مي پذيرد. گرچه بارها گناه از آنان سرزده باشد. و خداوند از پذيرفتن توبه ي بندگانش خسته نمي شود تا وقتي که بندگان خودشان از توبه کردن خسته شوند و از درگاه او فرار نمايند و با دشمن خودشان دوستي کنند. « الرَّحِيمُ» مهربان است و رحمت  او همه چيز را در بر گرفته است و آن را  براي کساني که پرهيزگاري مي کنند و زکات مي پردازند و به آيات او ايمان مي آورند و از پيامبرش پيروي مي نمايند مقرر داشته است.وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ؛ بگو : عمل  کنيد ، خدا و پيامبرش  و مؤمنان  اعمال  شما را خواهند ديد و  شما را به  نزد داناي  نهان  و آشکارا خواهند برد و او از اعمالتان  آگاهتان   خواهد کرد.
خداوند متعال مي فرمايد:« وَقُل» و به اين منافقان بگو:« اعمَلُوا» کارهايي را که مي خواهيد، انجام دهيد و بر باطل خود مداوم باشيد و گمان نبريد که اين کارهايتان پنهان مي ماند.« فَسَيَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ» بلکه خداوند اعمال شما را مي بيند و همچنين پيامبر و مومنان نيز اعمال شما را مي بينند. يعني اعمالتان روشن و آشکار مي گردد. « وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ » و به سوي داناي پنهان و پيدا برگردانده مي شويد و شما را به آنچه از خوبي و بدي مي کرديد آگاه مي سازد.
اين تهديد و وعيد سختي است براي کسي که باطل و سرکشي و گمراهي و نافرماني خود را ادامه مي دهد. و احتمال دارد به اين معني باشد که شما هر زمان کار خوب يا بدي انجام دهيد خداوند از آن اطلاع دارد، و پيامبرش و بندگان مومن خود را از کارهايتان گرچه پنهاني انجام شود آگاه خواهد ساخت.وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ؛ و گروهي  ديگر به  مشيت  خداوند واگذاشته  شده  اند ، که  يا عذابشان  مي   کنديا توبه  شان  را مي  پذيرد  و خدا دانا و حکيم  است.
« وَآخَرُونَ» و کساني ديگر که به جنگ نرفته اند، « مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ» به حکم و فرمان خدا واگذار شده اند، يا آنان را عذاب مي دهد و يا توبه شان را مي پذيرد. در اين آيه کساني که در جنگ شرکت نکرده اند به شدت مورد  تهديد واقع شده و بر توبه و پشيمان شدن تحريک شده اند. « وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ» و خداوند دانا به احوال و نيات بندگان مي باشد و با حکمت است و هرچيزي را در جايش قرار مي دهد، پس اگر حکمت او مقتضي آن بود که گناهانشان را ببخشايد و تو به شان را قبول کند، اين کار را مي کند، و اگر حکمت او اقتضا نمايد که آنان را خوار بگرداند و بر توبه  کردن توفيقشان ندهد چنين خواهد کرد.وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ، و یه ودیان و نصارا هرگز از تو خشنود نخواهند شد مگر اینکه از دینشان پیروی کنی.  بگو:« همانا هدایت خداوند هدایت حقیقی است». و اگر از خواسته ها و آرزوهایشان پیروی کنی پس از اینکه علم و آگاهی یافته ای، هیچ سرپرست و یاوری از جانب  خدا برایت نخواهد بود.
خداوند خبر می دهد که یهودیان و نصارا از پیامبر راضی نمی شوند مگر اینکه از دینشان پیروی نماید، چون آنها مردم را به دینی که دارند دعوت می کنند و گمان می  برند که آن دین هدایت است، پس به آنها بگو: « إِنَّ هُدَى اللّهِ» تنها هدایت خداوند که با خود دارم « هُوَ الْهُدَى» هدایت حقیقی است. و اما آنچه شما بر آن هستید اموال و آرزویی باطل است. « وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ » و اگر بعد از علمی که تو را حاصل شده است از خواسته هایشان پیروی کنی. از جانب خدا هیچ کارساز و یاوری نخواهی داشت. در این آیه از پیروی از خواست های یهودیان و نصارا و تشابه و همانند سازی با آنها در چیزی که مخصوص دین آنان است به شدت نهی شده است. گرچه پیامبر (ص) در این زمینه مورد خطاب قرار گرفته است اما امتش را نیز شامل می شود، زیرا در نصوص شرع قاعده بر این می باشد که کلی بودن مفهوم و معنی مد نظر است نه یک مخاطب مخصوص همان طور که عمومیت لفظ مدّ نظر است نه خصوصیت سبب.وَالَّذِينَ اتَّخَذُواْ مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ وَلَيَحْلِفَنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلاَّ الْحُسْنَى وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ؛ خدا شهادت  مي  دهد : آنهايي  که  مسجدي  مي  سازند تا به  مؤمنان  زيان ، رسانندو ميانشان  کفر و تفرقه  اندازند و تا براي  کساني  که  مي  خواهند با  خدا و پيامبرش  جنگ  کنند کمينگاهي  باشد ، آنگاه  سوگند مي  خورند که  ما  را قصدي  جز نيکوکاري  نبوده  است  ، دروغ  مي  گويند.
لاَ تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أ