مان خداوند همه صداها و همه زبان ها و همه نيازها را مي شنود، و به آنچه که شده و به آنچه که مي شود و به آنچه که ديده مي شود و به آنچه که ديده نمي شود و به آنچه که بندگان مي دانند و به آنچه که نمي دانند بيناست. قبل از اين آيه فرمود:« وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ»  و آنان را از روز نزديک قيامت بترسان، سپس آن را با اين اوصاف توصيف نمود که اقتضا مي نمايد براي آن روز بزرگ خود را آماده کرد. چون آيات هم  مشتمل بر ترساندن و هم مشتمل بر تشويق کردن هستند.أَوَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ كَانُوا مِن قَبْلِهِمْ كَانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ ؛ آيا در زمين  سير نمي  کنند تا بنگرند که  عاقبت  پيشينيانشان  چگونه  بوده   است  ? توانايي  آنها و آثاري  که  در روي  زمين  پديد آورده  بودند از اينان   بيش  بود  و خدا آنها را به  کيفر کفرشان  فرو گرفت  و از قهر خداوندشان   نگهدارنده  اي  نبود.
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ؛ اين  بدان  سبب  بود که  پيامبرانشان  با دلايل  روشن  نزدشان  آمدند ، ولي ، انکار کردند ، و خدا هم  آنان  را فرو گرفت   و خدا نيرومند است  و به   سختي  عقوبت  مي  کند.
خداوند متعال مي فرمايد:« أَوَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ» آيا با دل ها و جسم هايشان به قصد عبرت گرفتن و انديشيدن در آثار در زمين به سير و سياحت نپرداخته اند، « فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ كَانُوا مِن قَبْلِهِمْ» تا بنگرند که سرانجام کساني که پيش از اينان بوده اند به کجا کشيده است؟ آنهايي که تکذيب مي کردند، پس خواهند ديد که سرانجام آنها بدترين سرانجام و هلاکت و نابودي و رسوايي بوده است. « كَانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الْأَرْضِ» آنان از آنها توانمندتر بودند و لشکريان بيشتر و ساز و برگ  اسلحه بيشتر و جسم هاي بزرگتري داشتند، و در زمين نشانه ها و آثار بيشتري داشتند. يعني ساخت وساز بيشتري کرده و درختانِ بيشتري کاشته بودند. و قوت آثار بر قوت موثّر دلالت مي نمايد و اين که آنها به وسيله آنچه درست کرده بودند مي خواستند خود را حفاظت کنند. « فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ» امّا وقتي آنها بر گناهانشان اصرار ورزيدند و به آن ادامه دادند، خداوند آنها را به کيفر و عذاب خود گرفتار ساخت. « إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ» بي گمان خداوند توانمند و سخت کيفر است. پس قدرت و توانمندي کافران نتوانست آنها را در برابر قدرت خدا حفاظت نمايد بلکه قدرتمندترين همه امتّ ها قوم عاد بودند که گفتند:« مَن أَشّدُ مِنَّا قُوَّةَ» چه کسي قوّتش از ما بيشتر است. امّا خداوند به سوي آنها بادي فرستاد که نيروهايش را ضعيف کرد و آنان را کاملا نابود گرداند.وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ؛ ما موسي  را با آيات  خود و حجتي  آشکار فرستاديم .
إِلَى فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَقَارُونَ فَقَالُوا سَاحِرٌ كَذَّابٌ؛ به  سوي  فرعون  و هامان  و قارون   و گفتند که  او جادوگري  دروغگوست.
فَلَمَّا جَاءهُم بِالْحَقِّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا اقْتُلُوا أَبْنَاء الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَاسْتَحْيُوا نِسَاءهُمْ وَمَا كَيْدُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ؛ چون  دين  حق  را از جانب  ما بر آنها عرضه  داشت  ، گفتند : پسران  کساني   راکه  به  او ايمان  آورده  اند بکشيد و زنانشان  را زنده  بگذاريد  و حيله   سازي  کافران  جز در طريق  تباهي  نباشد.
وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسَى وَلْيَدْعُ رَبَّهُ إِنِّي أَخَافُ أَن يُبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَن يُظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسَادَ؛ فرعون  گفت  : بگذاريد موسي  را بکشم  و او خداي  خود را به  ياري  طلبد، مي ترسم  دينتان  را ديگرگون  کند يا در اين  سرزمين  فسادي  برانگيزد.
وَقَالَ مُوسَى إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُم مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ؛ موسي  گفت  : من  به  پروردگار خود و پروردگار شما از هر متکبري  که  به   روزحساب  باور ندارد ، پناه  مي  برم.
وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءكُم بِالْبَيِّنَاتِ مِن رَّبِّكُمْ وَإِن يَكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَادِقًا يُصِبْكُم بَعْضُ الَّذِي يَعِدُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ ؛ و مردي  مؤمن  از خاندان  فرعون  که  ايمانش  را پنهان  داشته  بود ، گفت  :  آيا، مردي  را که  مي  گويد که  پروردگار من  خداي  يکتاست  و با دليلهاي  روشن   ازجانب  پروردگارتان  آمده  است  مي  کشيد ? اگر دروغ  مي  گويد ، گناه   دروغش  برگردن  خود اوست  ، و اگر راست  مي  گويد ، پاره  اي  از وعده  هايي   که  داده  است  به  شما خواهد رسيد  هر آينه  خدا هيچ  گزافکار دروغگويي  را  هدايت  نمي کند.
يَا قَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظَاهِرِينَ فِي الْأَرْضِ فَمَن يَنصُرُنَا مِن بَأْسِ اللَّهِ إِنْ جَاءنَا قَالَ فِرْعَوْنُ مَا أُرِيكُمْ إِلَّا مَا أَرَى وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشَادِ ؛ اي  قوم  من  ، امروز فرمانروايي  از آن  شماست   بر اين  سرزمين  غلبه  داريد، ولي  اگر عذاب  خدا بر سر ما آيد چه  کسي  ياريمان  خواهد کرد ? فرعون  گفت :  شما را جز آنچه  خود مصلحت  ديده ام  راهي  ننمايم  و جز به  راه  صواب   راهنمايي  نکنم.
وَقَالَ الَّذِي آمَنَ يَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُم مِّثْلَ يَوْمِ الْأَحْزَابِ؛ آن  که  ايمان  آورده  بود ، گفت  : اي  قوم  من  ، بر شما از آنچه  بر سر آن  اقوام  ديگر آمده  است  بيمناکم.
مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِن بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ؛ همانند قوم  نوح  و عاد و ثمود و کساني  که  از آن  پس  آمدند  حال  آنکه   خدابراي  بندگانش  خواستار ستم  نيست.
وَيَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ؛ اي  قوم  من  ، از آن  روز که  يکديگر را به  فرياد بخوانيد بر شما بيمناکم.
يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ مَا لَكُم مِّنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ؛ آن  روز که  همگي  پشت  کرده  باز مي  گرديد و هيچ  کس  شما را از عذاب  خدا  نگاه  نمي  دارد  و هر کس  که  خدا گمراهش  کند ، هيچ  راهنمايي  ندارد.
وَلَقَدْ جَاءكُمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِي شَكٍّ مِّمَّا جَاءكُم بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُ