ر آنچه‌كه‌ شما را به‌ آن‌ امر و نهي‌ مي‌كنم‌.
 

	سوره شعراء آيه  151
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از فرمان‌ اسراف‌كاران‌ اطاعت‌ نكنيد» يعني: از فرمان‌ مشركاني‌ كه‌ شما را به‌سوي‌ پرستش‌ غيرخداوندأ فرامي‌خوانند و عليه‌ من‌ و عليه‌ دعوت‌ اللهأ توطئه‌ مي‌چينند و شما را به‌ تكذيب‌ رسالت‌ من‌ فرمان‌ مي‌دهند، اطاعت‌ نكنيد. به‌قولي: مراد از (اسراف‌كاران‌) كساني‌ هستند كه‌ شتر را پي‌ كردند.
سپس‌ در وصف‌ اين‌ گروه‌ مسرفان‌ فرمود:
 
	سوره شعراء آيه  152
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ در زمين‌ فساد مي‌كنند و در صلاح‌ نمي‌كوشند» يعني: شيوه‌ و عادت ‌افراطگران‌ و اسراف‌كاراني‌ كه‌ در زمين‌ ـ با توطئه‌ عليه‌ صالح‌(ع) و مؤمنان ‌همراهش‌ ـ فتنه‌ و فساد برپا مي‌كنند و به‌ هيچ‌ وجه‌ از آنان‌ ـ با ايمان‌ و عدالت‌ ـ صلاح‌ و اصلاح‌ سر نمي‌زند، اين‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  153
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: جز اين‌ نيست‌ كه‌ تو از افسون‌ شدگاني‌» يعني: از آناني‌ هستي‌ كه‌ تو را جادو كرده‌اند تا بدانجا كه‌ به‌ صرف‌ وهم‌ و خيال، اموري‌ از باطل‌ را حق‌ پنداشته‌ و شيوه‌ استوار زندگاني‌ مان‌ را به‌نقد كشيده‌ و آن‌ را ناهنجار و نابكار مي‌پنداري، شيوه‌اي‌ كه‌ پدران‌ و نياكان‌ ما بر آن‌ قرار داشته‌اند. به‌قولي: مسحر كسي‌ است‌ كه‌ به ‌غذا و آب‌ خوردن‌ مشغول‌ مي‌شود. گويي‌ چنين‌ گفتند: اي‌ صالح‌! تو نيز بشري ‌مانند ما هستي‌ كه‌ مي‌خوري‌ و مي‌آشامي‌.
 
سوره شعراء آيه  154
‏متن آيه : ‏
‏ مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تو جز بشري‌ مانند ما نيستي‌» لذا چنين‌ پنداشتند كه‌ قرار داشتن‌ صالح‌(ع) در مقام‌ بشري‌ مانند ايشان، او را در ادعاي‌ نبوتش‌ دروغگو مي‌كند «پس‌ آيه‌اي‌ بياور» يعني: نشانه‌اي‌ بياور كه‌ با ديدن‌ آن‌ يقين‌ كنيم‌ كه‌ تو فرستاده‌اي‌ از سوي ‌پروردگار عالميان‌ هستي، چنانچه‌ آن‌ نشانه‌ از چيزهايي‌ باشد كه‌ بشر به‌ آوردن ‌مانند آن‌ توانا نيست‌ «اگر از راستگويان‌ هستي‌» در سخن‌ و ادعاي‌ خويش‌.
 
سوره مريم آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ماييم‌ كه‌ زمين‌ را با هر كه‌ بر روي‌ آن‌ است‌ به‌ ميراث‌ مي‌بريم‌» لذا از اهل‌ زمين ‌كسي‌ در آن‌ باقي‌ نمي‌ماند تا آنچه‌ را كه‌ مردگان‌ از منازل‌ و كالاها و اسباب‌ و وسايل‌ به‌جا گذاشته‌اند، به‌ ميراث‌ ببرد «و به‌سوي‌ ما بازگردانيده‌ مي‌شوند» يعني‌: در روز قيامت‌ پس‌ هر يك‌ را در برابر عملش‌ سزا يا پاداش‌ مي‌دهيم‌.
 
	سوره شعراء آيه  155
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌كه‌ آنان‌ از صالح‌(ع) نشانه‌ و معجزه‌ طلب‌ كردند، خداوند متعال‌ شتري ‌عظيم‌ الجثه‌ را زنده‌ از كوه‌ بيرون‌ آورد، به‌گونه‌اي‌ كه‌ او را مي‌ديدند و بدن‌ آن‌ را با دستان‌ خويش‌ لمس‌ مي‌كردند تا اين‌ حجتي‌ بر نبوت‌ صالح‌(ع) باشد: «گفت: اين ‌ماده‌شتري‌ است‌ كه‌ نوبتي‌ از آب‌ اوراست‌ و روزي‌ معين‌ نوبت‌ آب‌ شماست‌» يعني: براي‌ شتر بهره‌ و نوبتي‌ معين‌ از آب‌ است‌ و براي‌ شما نيز بهره‌ و نوبتي‌ معين‌ است‌ پس ‌براي‌ شما مجاز نيست‌ تا در روزي‌ كه‌ نوبت‌ اوست‌ از آن‌ آب‌ بنوشيد و اين‌ماده‌شتر نيز در روزي‌ كه‌ نوبت‌ شماست، از آن‌ آب‌ نمي‌نوشد.
	سوره شعراء آيه  156
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ آن‌ آسيبي‌ نرسانيد» مانند پي‌كردن‌ يا زدن‌ او، يا رساندن‌ هر گزند و آسيب‌ ديگري‌ «كه‌ در آن‌ صورت‌ عذاب‌ روزي‌ بزرگ‌ گريبانگيرتان‌ خواهد شد» آن‌ روز بدان ‌جهت‌ بزرگ‌ و هولناك‌ است‌ كه‌ روز نزول‌ عذاب‌ مي‌باشد.
 
	سوره شعراء آيه  157
‏متن آيه : ‏
‏ فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌ را پي‌ كردند و آن‌گاه‌ پشيمان‌ گشتند» از پي‌كردن‌ آن، هنگامي‌ كه ‌دانستند عذاب‌ بر آنان‌ فرودآمدني‌ است‌.
ماجرا چنين‌ بود كه‌ صالح‌(ع) به‌ آنان‌ سه‌ روز مهلت‌ داد و در هر روز نشانه‌اي‌ ازآن‌ عذاب‌ برآنان‌ پديدار مي‌شد و وقتي‌ پشيمان‌ شدند كه‌ ديگر پشيماني‌ به‌ حالشان ‌سودي‌ نداشت‌ زيرا پشيماني‌ و ندامت‌ در هنگام‌ ديدن‌ عذاب‌ و ظهور آثار و علايم‌ آن‌ هيچ‌ فايده‌اي‌ ندارد. پس‌ مراد از فرموده‌ حق‌ تعالي: (آن‌گاه‌ پشيمان‌ شدند)؛ پشيماني‌ آنها در هنگام‌ ديدن‌ نشانه‌هاي‌ عذابي‌ بود كه‌ در حال‌ فرود آمدن‌ بر آنان ‌بود[2].
 
[2] نگاه‌ كنيد به‌ تفسير آيات‌ «64  ـ 48» از سوره‌ «هود» كه‌ در آن‌ بيان‌ اين‌ رويداد آمده‌ است‌.
سوره شعراء آيه  158
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ عذاب‌ آنان‌ را فرو گرفت‌» همان‌ عذابي‌ كه‌ به‌ آن‌ وعده‌ داده‌ شده‌ بودند. تفسير  (إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏)  «بي‌گمان‌ در اين‌ ماجرا نشانه‌اي‌ است‌ و بيشترشان‌ ايمان‌ آورنده‌ نبودند» گذشت‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ عذاب‌ قوم‌صالح‌(ع) زلزله‌ شديد و سپس‌ بانگ‌ مرگبار مهيبي‌ بود كه‌ دلهايشان‌ را از جا بر كند (و در خانه‌ و كاشانه‌شان‌ از پا درآمدند) «هود/67».
 
سوره شعراء آيه  159
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌شك‌ پروردگار تو عزيز رحيم‌ است‌» از عزت‌ وي‌ است‌ كه‌ دشمنان‌ كافر خويش‌ را سركوب‌ مي‌كند و از رحمت‌ اوست‌ كه‌ دوستانش‌ را بر دشمنانش‌ نصرت ‌مي‌دهد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:936.txt">آيه  160</a><a class="text" href="w:text:937.txt">آيه  161 الي 164</a><a class="text" href="w:text:938.txt">آيه  165</a><a class="text" href="w:text:939.txt">آيه  166</a><a class="text" href="w:text:940.txt">آيه  167</a><a class="text" href="w:text:941.txt">آيه  168</a><a class="text" href="w:text:942.txt">آيه  169</a><a class="text" href="w:text:943.txt"> آيه  170</a><a class="text" href="w:text:944.txt">آيه  171</a><a class="text" href="w:text:945.txt">آيه  172</a><a class="text" href="w:text:946.txt">آيه  173</a><a class="text" href="w:text:947.txt">آيه  174-175</a><a class="text" href="w:text:948.txt">آيه  176</a><a class="text" href="w:text:949.txt"> آيه  177</a><a class="text" href="w:text:950.txt">آيه  178-179-180</a><a class="text" href="w:text:951.txt">آيه  181</a><a class="text" href="w:text:952.txt">آيه  182</a><a class="text" href="w:text:953.txt"> آيه  183</a></body></html>سوره شعراء آ