سه‌ شي‌ء: آب‌ پاك ‌كننده‌ است‌ و هيچ‌ چيز آن‌ را نجس‌ نمي‌گرداند».
 
	سوره فرقان آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَّيْتاً وَنُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَاماً وَأَنَاسِيَّ كَثِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا به‌ وسيله‌ آن‌» يعني: به‌ وسيله‌ آن‌ آب‌ باران‌ فرودآورده‌ از آسمان‌ «سرزميني‌ پژمرده‌ را زنده‌ گردانيم‌» با بيرون‌آوردن‌ سبزه‌ها و رستني‌ها از زمين ‌بي‌گياهي‌ كه‌ مدت‌ها در انتظار نم‌ باراني‌ بوده‌ است‌ تا از بستر پژمردگي‌ بيرون‌ آمده ‌به‌ جنب‌وجوش‌ درآيد و گل‌ و گياه‌ و طراوت‌ بروياند «و آن‌ را» يعني: آب‌ را «به‌آنچه‌ كه‌ خلق‌ كرده‌ ايم‌ ـ از چهارپايان‌ و انسانهاي‌ بسيار ـ بنوشانيم‌» اناسي: جمع‌انسان‌ است‌، مثل‌ «سرحان‌ و سراحين: گرگ‌ و گرگها» پس‌ «يا» بدل‌ از «نون‌» است‌.
 
	سوره فرقان آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ آن‌ را» يعني: آيات‌ و اندرزها را «در ميانشان‌ گوناگون‌ بيان‌ كرديم‌ تا پند پذيرند» يعني: ذكر احوال‌ گستراندن‌ سايه‌ و پديد آوردن‌ ابرها و نازل ‌كردن ‌باران‌ را در قرآن‌ و ساير كتابهاي‌ آسماني‌ مكرر بيان‌ كرديم‌ تا عاقلان‌ در آنها انديشه‌ كنند و پند بگيرند. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: باران‌ را ميان‌ مردم‌ در سرزمينهاي‌ مختلف‌، در اوقات‌ مختلف‌ و كيفيت‌هاي‌ متفاوت‌ ـ گاهي‌ در اينجا وگاهي‌ در جايي‌ ديگر ـ گردش‌ مي‌دهيم‌ پس‌ در بعضي‌ از سرزمين‌ها از آن‌ بسيار مي‌بارانيم‌ و در بعضي‌ سرزمين‌هاي‌ ديگر از آن‌ كم‌ مي‌فرستيم‌ تا به‌ آن‌ پند گرفته‌ و انديشه‌ كنند.
در اينجا نيز با يكي‌ از معجزات‌ بزرگ‌ اسلام‌ روبرو مي‌شويم‌. ابن‌ كثير از ابن‌عباس‌ و ابن‌ مسعود(ج) نقل‌ مي‌كند كه‌ در تفسير اين‌ آيه‌ گفتند: «هيچ‌ سالي‌ از سال ‌ديگر در بارندگي‌ بيش‌ نيست‌ ولي‌ خداي‌ عزوجل‌ باران‌ را آن‌ گونه‌ كه‌ خواهد در نقاط مختلف‌ زمين‌ به‌ گردش‌ مي‌آورد». شايان‌ ذكر است‌ كه‌ دانشمندان‌ معاصر همين‌ معني‌ را اثبات‌ كرده‌ و گفته‌اند: نسبت‌ تبخير و نزول‌ باران‌ در جهان‌ پيوسته ‌ثابت‌ است‌ و ذره‌اي‌ كم‌ و زياد نمي‌شود زيرا گرماي‌ سالانه‌اي‌ كه‌ زمين‌ آن‌ را جذب‌ مي‌كند، زياد و كم‌ نمي‌شود پس‌ فقط اين‌ نسبت‌ جزئي‌ باران‌ است‌ كه‌ در اين‌ يا آن‌ نقطه‌ زمين‌ تفاوت‌ پيدا مي‌كند، نه‌ نسبت‌ كلي‌ آن‌ «ولي‌ بيشتر مردم‌ جز كفران‌ را نپذيرفتند» كفران‌ نعمت: انكار و ناسپاسي‌ آن‌ است‌. يعني: بيشتر مردم ‌اعتراف‌ به‌ نعمت‌ خداي‌ منان‌ را بر خويش‌ در فروفرستادن‌ باران‌ نپذيرفتند و خداوند(ج) را بر آن‌ شكر و سپاس‌ نگفتند بلكه‌ آن‌ را به‌ بتان‌ يا ستارگان‌ نسبت‌ داده ‌و گفتند: به‌سبب‌ فلان‌ ستاره‌اي‌ كه‌ ساقط شد، يا فلان‌ ستاره‌اي‌ كه‌ طلوع‌ كرد، باران‌ يافتيم‌. يعني: سقوط ستاره‌اي‌ از مكان‌ خود در مغرب‌ و طلوع‌ ستاره‌ رقيب ‌آن‌ از مشرق‌ را سبب‌ فرود آمدن‌ باران‌ پنداشتند و نگفتند: به‌ فضل‌ خداي‌ منان‌ و رحمت‌ وي‌ باران‌ يافتيم‌.
 
سوره فرقان آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر مي‌خواستيم‌ قطعا در هر شهري‌ هشداردهنده‌اي‌ برمي‌انگيختيم‌» يعني: چنان‌كه‌ باران‌ را در ميانشان‌ تقسيم‌ كرديم‌، اگر مي‌خواستيم‌ رسالت‌ را نيز اين‌گونه‌ در ميانشان‌ توزيع‌ مي‌كرديم‌ ولي‌ چنين‌ نكرديم‌ بلكه‌ فقط يك‌ هشداردهنده‌ را فرستاديم‌ و آن‌ هم‌ تو هستي‌ اي‌ محمد ص! زيرا تو باران‌ رحمت‌ عامي‌ براي‌ همه ‌جهانيان‌ هستي‌ و تو به‌ تنهايي‌ شايستگي‌ آن‌ را داري‌ كه‌ بار فوجي‌ از پيامبران‌ را بر دوش‌ گيري‌.
 
	سوره فرقان آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَاداً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌، از كافران‌ اطاعت‌ مكن‌» به‌هيچ‌وجه‌ با آنان‌ مجامله‌ و موافقت‌ نكن‌، به‌ پيشنهادهاي‌ سازش‌ كه‌ از سوي‌ آنان‌ مطرح‌ مي‌شود، پشت‌ پا بزن‌، در دعوت ‌خويش‌ سخت‌ كوشا باش‌ و در آن‌ پايداري‌ ورز «و با آن‌» يعني: به‌ وسيله‌ قرآن‌ «با آنان‌ به‌ جهادي‌ بزرگ‌ بپرداز» و آنچه‌ را در قرآن‌ است‌ بر آنان‌ بخوان‌. جهاد بزرگ: جهادي‌ است‌ كه‌ در آن‌ هيچ‌ سستي‌ و تزلزلي‌ نباشد. پس‌ ملاحظه‌ مي‌كنيم ‌كه‌ حجتها و آيات‌ قرآن‌ بزرگترين‌ وسيله‌ جهاد اسلام‌ عليه‌ مخالفان‌ آن‌ است‌.
 
	سوره مريم آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَجَاءهَا الْمَخَاضُ إِلَى جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَكُنتُ نَسْياً مَّنسِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ درد زايمان‌ او را به‌سوي‌ تنه‌ درخت‌ خرمايي‌ كشانيد» يعني‌: درد زايمان ‌مريم‌ را ناچار و ناگزير از پناه‌ بردن‌ به‌ تنه‌ درخت‌ خرماي‌ خشكي‌ گردانيد، گويي‌ او در طلب‌ چيزي‌ بود تا بر آن‌ تكيه‌ داده‌ و به‌ آن‌ درآويزد چنان‌كه‌ زن‌ باردار در هنگام‌ شدت‌ درد زايمان‌ به‌ هر چيز ممكني‌ درمي‌آويزد و چنگ‌ مي‌زند. مخاض‌: درد زايمان‌ و حالت‌ ولادت‌ است‌ «گفت‌» مريم‌ عليهاالسلام‌ «اي‌ كاش‌ پيش‌ از اين‌ مرده‌ بودم‌» مريم‌ آرزوي‌ مرگ‌ كرد زيرا از آن‌ ترسيد كه‌ به‌ وي‌ در عفت‌ و دينش ‌بدگمان‌ شوند. اين‌ آيه‌ دليل‌ بر جايز بودن‌ آرزوي‌ مرگ‌ در هنگام‌ فتنه‌ است‌ زيرا مريم‌ دانست‌ كه‌ با اين‌ نوزاد، به‌ فتنه‌ مردم‌ مبتلا مي‌شود «و» اي‌ كاش‌ «يك‌باره ‌فراموش‌ شده‌ بودم‌» نسي‌: چيز بي‌ارزشي‌ است‌ كه‌ از شأن‌ آن‌ اين‌ است‌ تا فراموش‌ شود زيرا از فقدان‌ آن‌ هيچ‌ تألمي‌ دست‌ نمي‌دهد، مانند گم‌ كردن‌ ميخ‌، ريسمان‌، كفش‌ كهنه‌ و امثال‌ آن‌ كه‌ مردم‌ عادتا به‌ آنها هيچ‌ ارزشي‌ نمي‌دهند.
 
	سوره فرقان آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخاً وَحِجْراً مَّحْجُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اوست‌ ذاتي‌ كه‌ دو دريا را موج‌زنان‌ به‌هم‌ برآميخت‌» و به‌ سوي‌ هم‌ روان‌ كرد «اين‌ يكي‌ شيرين‌ خوشگوار و آن‌ ديگر شور تلخ‌ است‌» فرات: آب‌ بسيار خوشگوار و اجاج: آب‌ بسيار نمكين‌ است‌ «و ميان‌ آن‌ دو، برزخ‌ و حايلي‌ استوار قرار داد» برزخ: حجاب‌ و حايلي‌ است‌ كه‌ خداي‌ متعال‌ به‌ قدرت‌ خويش‌ در ميان‌ دو دريا قرار داده‌ است‌ كه‌ آنها را از هم‌ جدا گردانيده‌ و از آميخته ‌شدن‌ آب‌ آنها به‌يكديگر جلوگيري‌ مي‌كند پس‌ نه‌ آب‌ نمكين‌ با آب‌ شيرين‌ يكجا مي‌شود و نه‌ 