‌ مي‌كنند. و نفرمود: آنان‌ را دو آيت‌ گردانيديم‌؛ زيراآيت‌ (نشانه) در هردوي‌ آنها يكي‌ است‌ و آن‌ تولد عيسي‌ از مريم‌ علیهماالسلام بدون‌مقاربت‌ مردي‌ با وي‌ است‌ «و آن‌دو را بر زميني‌ بلند» و مكاني‌ مرتفع‌ «جاي‌ داديم‌كه‌ داراي‌ استقرار» بود، يعني‌ قرارگاه‌ و محل‌ زيستي‌ بود كه‌ ساكنانش‌ بر آن‌ آرام‌ مي‌گرفتند، به‌ سبب‌ آن‌كه‌ جايي‌ سبز و خرم‌ و پر از ميوه‌ و نعمت‌ بود «و داراي‌ آب‌روان‌ بود» معين: آب‌ جاري‌ و زلال‌ چشمه‌هاست‌. اين‌ مكان‌ در سرزمين‌ دمشق‌ يا در بيت‌المقدس‌ قرار داشت‌. ابن‌كثير نظر دوم‌ را به‌ دو دليل‌ ترجيح‌ مي‌دهد:
اول‌ اين‌ كه‌ در آيه‌ ديگري‌ نيز ذكر شده‌ است‌ كه‌ آنجا سرزمين‌ بيت‌ المقدس‌ بود و بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ بعضي‌ از قرآن‌ بعضي‌ ديگر آن‌ را تفسير مي‌كند. دوم‌ اين‌ كه ‌احاديث‌ صحيح‌ و روايات‌ و آثار نيز مؤيد آن‌ است‌ كه‌ مريم‌ و عيسي‌ علیهماالسلام در بيت‌المقدس‌ زندگي‌ مي‌كردند.
 
	سوره مريم آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِن وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِراً فَهَبْ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و همانا من‌ پس‌ از خود از مواليم‌ بيمناكم‌» مراد از موالي‌ در اينجا: اقارب‌ و اقوام ‌عصبه‌ (پشتي‌) چون‌ پسرعموها و مانندشانند. آري‌! اقارب‌ و پسر عموهاي‌ زكريا به ‌امر دين‌ بي‌توجه‌ بوده‌ و از برداشتن‌ بار رسالت‌ سستي‌ ورزيده‌ و اين‌ شايستگي‌ را از كف‌ داده‌ بودند، يا گرفتار دنيا گشته‌ بودند و مشغوليت‌هاي‌ دنيوي‌ آنها را از برپا داشتن‌ كار دين‌ براي‌ بني‌اسرائيل‌ به‌ خود سرگرم‌ ساخته‌ بود پس‌ زكريا از آن ‌بيمناك‌ شد كه‌ با مرگش‌ دين‌ حق‌ از بين‌ برود بنابراين‌، از خداي‌ عزوجل‌ خواست ‌تا ولي‌ و سرپرستي‌ را به‌ وي‌ عنايت‌ فرمايد كه‌ بعد از مرگش‌ به‌ امر دين‌ قيام‌ ورزيده ‌و بر رونق‌ بخشيدن‌ به‌ كار آن‌، حريص‌ و مشتاق‌ باشد «و زنم‌ عاقر است‌» عاقر: زني‌ است‌ كه‌ به‌ سبب‌ كبر سن‌ از زايايي‌ بازمانده‌ است‌ «پس‌ عطا كن‌ به‌ من‌ از جانب ‌خود وليي‌» يعني‌: وارث‌ و جانشيني‌. او بدان‌ جهت‌ تصريحا طلب‌ فرزند نكرد زيرا مي‌دانست‌ كه‌ او و زنش‌ در سن‌ و حالتي‌ قرار ندارند كه‌ پيدايش‌ فرزند به‌ حسب‌ عادت‌ از ايشان‌ ممكن‌ باشد. به‌قولي‌ ديگر: مراد او از ولي‌، فرزند بود.
 
	سوره مؤمنون آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ پيامبران‌» يعني: گفتيم‌ اي‌ پيامبران‌! «از چيزهاي‌ پاكيزه‌ بخوريد» طيبات: چيزهاي‌ حلالي‌ است‌ كه‌ پاك‌ و لذت‌بخش‌ باشند «و كار شايسته‌ كنيد» كه‌ با شرع ‌و قانون‌ من‌ موافق‌ باشد «كه‌ من‌ به‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد، دانايم‌» چيزي‌ از اعمال ‌شما بر من‌ پنهان‌ نمي‌ماند و يقينا من‌ شما را برحسب‌ اعمالتان‌ پاداش‌ مي‌دهم‌ .
آري‌! اين‌ خطابي‌ است‌ براي‌ تمام‌ پيامبران‡ ولي‌ نه‌ در يك‌بار زيرا پيامبران‡ در زمانهاي‌ مختلفي‌ فرستاده‌ شده‌ اند پس‌ معني‌ اين‌ است‌ كه‌ هريك‌ از آنها در زمان‌ خويش‌ مخاطب‌ اين‌ پيام‌ و اين‌ ندا قرار گرفته‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «اي‌ مردم‌! خدا پاكيزه‌ است‌ و جز پاكيزه‌ را نمي‌پذيرد و بدانيد كه‌ او مؤمنان ‌را به‌ همان‌ چيزي‌ دستور داده‌ كه‌ رسولان‌ را به‌ آن‌ دستور داده‌ است‌، جايي‌ كه‌فرموده: (اي‌ پيامبران‌! از چيزهاي‌ پاكيزه‌ بخوريد و كار نيكو كنيد، هرآينه‌ من‌ به‌آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد دانايم) و خطاب‌ به‌ مؤمنان‌ نيز فرموده‌است: (اي‌ مؤمنان‌! از پاكيزگي‌هاي‌ آنچه‌ كه‌ به‌ شما روزي‌ داده‌ايم‌ بخوريد) «بقره‌ / 172». سپس‌ آن‌حضرت‌ ص از مردي‌ ياد كردند كه‌ به‌ سوي‌ كعبه‌ عزم‌ سفر كرده‌ راهي‌ دراز را مي‌پيمايد و گردآلود و ژنده‌ و ژوليده‌ به‌ حرم‌ مي‌رسد در حالي‌كه‌ غذاي‌ وي ‌حرام‌، نوشيدني‌ وي‌ حرام‌ و لباس‌ وي‌ حرام‌ است‌ و با حرام‌ تغذيه‌ كرده‌ آن‌گاه ‌دستانش‌ را به‌سوي‌ آسمان‌ بلند مي‌كند و يارب‌! يارب‌! مي‌گويد، آخر چگونه ‌دعايش‌ مستجاب‌ مي‌شود؟».
 
	سوره مؤمنون آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و گفتيم‌ خطاب‌ به‌ پيامبران‡ «در حقيقت‌ اين‌ امت‌ شما، امتي‌ يگانه‌است‌» يعني: اي‌ پيامبران‌! دين‌ و دعوت‌ همه‌ شما دين‌ و دعوت‌ يگانه‌اي‌ است‌ وآن‌ عبارت‌ از دعوت‌ همگي‌ شما به‌سوي‌ عبادت‌ خداي‌ يگانه‌ لاشريك‌ مي‌باشد پس‌ به‌ اين‌ دين‌ و دعوت‌ پايبند باشيد و بر آن‌ استقامت‌ ورزيد «و من‌ پروردگار شما هستم‌ پس‌، از من‌ پروا داريد» يعني: آنچه‌ را كه‌ موجب‌ مجازات‌ شما از سوي‌ من ‌مي‌گردد انجام‌ ندهيد، به‌ اين‌كه‌ غير من‌ را با من‌ شريك‌ گردانيد.
 
سوره مؤمنون آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ پراكنده‌ ساختند» پيروان‌ انبيا و امتانشان‌ «كار دين‌ خود را در ميان‌ خويش ‌پاره‌پاره‌» يعني: دين‌ خويش‌ را با آن‌كه‌ در اصل‌ و اساس‌ يك‌ دين‌ است‌، به ‌بخش‌هاي‌ متفرق‌ و مختلف‌ قطعه‌ قطعه‌ كردند و درنتيجه‌ به‌ طايفه‌ها و فرقه‌هاي‌ مختلف‌ و پراكنده‌اي‌ تبديل‌ شدند پس‌ فرقه‌اي‌ پيرو تورات‌، فرقه‌اي‌ پيرو زبور وفرقه‌اي‌ پيرو انجيل‌ گشتند، سپس‌ هم‌ كتاب‌هاي‌ خويش‌ را تحريف‌ و تبديل‌ كردند؛ «هر گروهي‌ به‌ آنچه‌ در دست‌ دارد، شادمان‌ است‌» يعني: هر فرقه‌اي‌ از اين‌ گروه‌هاي ‌اختلاف‌كننده‌، به‌ آنچه‌ كه‌ نزد وي‌ از دين‌ است‌ دل‌ خوش‌ كرده‌ و شادمان‌ است ‌در حالي‌كه‌ تكليف‌ شرعي‌ اين‌ بود كه‌ همه‌ به‌ دين‌ واحد الله(ج) چنگ‌ بزنند و ازآخرين‌ پيامبر او كه‌ ميراث‌ بر همه‌ پيامبران‌ الهي‌ است‌، پيروي‌ كنند.
 
	سوره مؤمنون آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ تا مدتي‌ آنان‌ را در غفلتشان‌ واگذار» يعني: اي‌ محمد ص! كفار مكه‌ و كفار اهل‌ كتاب‌ را تا چندي‌ در جهل‌ و حيرتشان‌ واگذار تا كشته‌ شوند يا بميرند و از به ‌تأخير افتادن‌ عذاب‌ آنان‌ دلتنگ‌ مشو. يا آنان‌ را در اين‌ حيرت‌ و سردرگمي‌ و غفلت‌ واگذار تا بميرند و در دوزخ‌ معذب‌ شوند.
 
سوره مؤمنون آيه  55متن آيه : ‏‏ أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَبَنِينَ ‏
آيه  56‏متن آيه : ‏‏ نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ بَل لَّا يَشْعُرُونَ ‏ 
‏ترجمه : 