 كه ‌در آن‌ از عجايب‌ آفرينش‌ آفريده‌ شده‌، در بالا قرار دارد و سپس‌ سينه‌ وي‌ با اعجوبه‌هاي‌ خلقتي‌ كه‌ در اندرون‌ آن‌ است‌ ـ مانند قلب‌، شش‌ها و كبد ـ بعد از سر در مرتبه‌ دوم‌ قرار گرفته‌، بعد از آن‌ دستها و تركيب‌ ساختاري‌ شگفت‌آساي‌ آنها، باز شكم‌ و محتواي‌ آن‌، سپس‌ آلت‌ تناسلي‌ و دستگاههاي‌ مربوط به‌ آن‌ و سرانجام‌ پاها و وظايف‌ آن‌. از اين‌ جهت‌ فلاسفه‌ گفته‌اند: انسان‌ عالم‌ اصغر است ‌زيرا هر چه‌ در ديگر مخلوقات‌ وجود دارد، به‌تنهايي‌ در او جمع‌ گرديده ‌است‌».
 
سوره تين آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سپس‌ او را به‌ پست‌ترين‌ مراتب‌ پستي‌ بازگردانيديم» يعني: ما انسان‌ را در بهترين‌ شكل‌ و صورت‌ و در نيكوترين‌ قوام‌ و هيأت‌ آفريديم‌ و سپس‌ او را به ‌پست‌ترين‌ عمر كه‌ ضعف‌ و پيري‌ و خرفتي‌ و انحطاط قواي‌ انساني‌ او بعد از جواني‌ و نيرومندي‌ اوست‌، باز گردانيديم‌ تا بدانجا كه‌ چون‌ كودك‌ بي‌تميزي‌ مي‌گردد وعقل‌ وي‌ كم‌ مي‌شود. «سافلين‌» ناتوانان‌ و فروماندگان‌، بيماران‌ زمين‌گير، كودكان‌ و ضعيف‌تر و فرومانده‌تر از همه‌ آنها پيرمردان‌ كهنسال‌اند. در حديث‌ شريف ‌آمده ‌است: «چون‌ بنده‌ بيمار شود يا به‌ سفر برود، خداوند(ج) براي‌ او همان‌ مزدي ‌را مي‌نويسد كه‌ در حال‌ صحت‌ و اقامت‌ خود عمل‌ مي‌كرد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) فرمود: «چون‌ بنده‌ مؤمني‌ از بندگانم‌ را مبتلا كردم‌ و او مرا در برابر آنچه‌ كه‌ بدان‌ مبتلايش‌ كرده‌ بودم سپاس‌ گفت‌، قطعا او از بستر بيماري‌اش‌ همانند روزي‌ برمي‌خيزد كه‌ مادرش‌ او را زاييده ‌است‌؛ پاك ‌از گناهان‌. پروردگار عزوجل‌ (به‌ فرشتگان‌ موكل) مي‌گويد: من‌ بودم‌ كه‌ اين‌ بنده‌ خويش‌ را مقيد گردانيده‌ و او را به‌ اين‌ بيماري‌ مبتلا كردم‌ پس‌ براي‌ او (از عمل) همان‌ چيزي‌ را جاري‌ گردانيد كه‌ قبل‌ از اين‌ جاري‌ مي‌كرديد».
به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: انساني‌ كه‌ خداوند(ج) او را در نيكوترين‌ حال‌ و بهترين‌ شكل‌ و صورت‌ آفريده ‌است‌، به‌ بدتر و فروتر از حال‌ هرگونه‌ حيواني‌ بازگردانيده ‌مي‌شود زيرا او به‌ فرودين‌ فرود دوزخ‌ مي‌پيوندد. در اين‌ صورت‌ مراد از انسان‌، بعضي‌ از افراد آن‌ است‌ كه‌ كفارند. ابن‌كثير اين‌ قول‌ دوم‌ را برگزيده‌ و معني‌ اول‌ را كه‌ اختيار ابن‌جرير است‌، رد كرده‌ و مي‌گويد: «اگر مراد معناي‌ اول‌ بود، در اين ‌صورت‌ استثناي‌ مؤمنان‌ از آن‌ (در آيه‌ بعد) نيكو نبود زيرا بعضي‌ از مؤمنان‌ نيز پير و خرفت‌ مي‌شوند».
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ آمده ‌است: چند تن‌ در زمان‌ رسول‌ خدا ص بسيار پير وفرتوت‌ و فروتر از همه‌ فروماندگان‌ گرديده‌ بودند تا بدانجا كه‌ عقلهايشان‌ كاهش ‌يافته‌ بود پس‌ اصحاب‌ از آن‌ حضرت‌ ص سؤال‌ كردند كه‌ از نظر شرع‌ شريف‌ حكم‌ آنان‌ چيست‌؟ همان‌ بود كه‌ خداوند(ج) عذر آنان‌ را نازل‌ فرمود. يعني: حكم‌ اين‌است‌ كه‌ براي‌ ايشان‌ مزد همان‌ اعمالي‌ كه‌ قبل‌ از بين‌ رفتن‌ عقلهايشان‌ بدان‌ عمل ‌مي‌كرده‌اند، تعلق‌ مي‌گيرد.
 
	سوره تين آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«مگر كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند» پس‌ اينان‌ به‌ «اسفل‌السافلين‌» يعني‌ دوزخ‌ بازگردانيده‌ نمي‌شوند بلكه‌ به‌ بهشت‌ برين‌ خداوند(ج) در «اعلي‌ عليين‌» بازگردانيده‌ مي‌شوند «پس‌ براي‌ آنان‌ پاداشي‌ است‌ بي‌ منت» وگسست‌ناپذير به‌عنوان‌ پاداش‌ طاعتهايشان‌. ابن‌عباس‌ رضي‌الله عنهما مي‌گويد: «هركس‌ قرآن‌ بخواند، به‌ حالتي‌ از خرفتي‌ كه‌ عقلش‌ از بين‌ برود، بازگردانيده‌ نمي‌شود». بنابراين‌، مؤمن‌ پرهيزكار در دنيا نيز به‌ چنين‌ حالي‌ بازنمي‌گردد.
اين‌ آيه‌ مؤيد سخن‌ ابن‌كثير است‌ كه‌ مراد از بازگردانيدن‌ انسان‌ به‌ «اسفل‌السافلين‌»، بازگشت‌ كفار به‌ دوزخ‌ در آخرت‌ است‌.
 
سوره تين آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بعد از اين‌ چه‌ چيز تو را به‌ تكذيب‌ روز جزا وامي‌دارد؟» يعني: اي‌ انسان ‌منكر! اكنون‌ كه‌ دانستي‌ خداوند(ج) تو را در نيكوترين‌ ساختار آفريده ‌است‌ و هم‌اوست‌ كه‌ تو را به‌ فرودين‌ فرود برمي‌گرداند پس‌ چه‌ چيز تو را وا مي‌دارد كه‌ رستاخيز و جزا را منكر گردي‌؟ به‌ قولي: خطاب‌ براي‌ رسول ‌اكرم‌ ص است‌. يعني‌اي‌ محمد ص! بعد از ظهور اين‌ دلايل‌ قاطع‌ و گويا، باز كدامين‌ انسان‌ تو را تكذيب‌ مي‌كند؟.
 
	سوره تين آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا خداوند حكم‌كننده‌ترين‌ حاكمان‌ نيست» هم‌ در قضا و هم‌ در عدل‌ خويش‌؟ بي‌شك‌ كه‌ هست‌؛ ازآن‌ رو كه‌ او انسان‌ را به‌ نيكويي‌ و زيبايي‌ و با بهترين‌ ساختار آفريد، سپس‌ كافران‌ و منكران‌ خويش‌ را در فرودين‌ فرود دوزخ‌ افگند و مؤمنان‌ را به‌ درجاتي‌ بلند برتري‌ بخشيد؛ پس‌ از عدل‌ اوست‌ كه‌ قيامت‌ را برپا مي‌دارد تا مظلومان‌ داد خويش‌ را از ظالمان‌ بستانند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «چون‌ يكي‌از شما (‏ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ‏)را مي‌خواند و به‌ آخر آن: (‏ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ‏) مي‌رسد، بايد بگويد: «بلي‌ وأنا علي‌ ذلك‌ من‌ الشاهدين: نه‌ چنان‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ احكم ‌الحاكمين‌ نباشد بلكه‌ هست‌ و من‌ بر اين‌ امر از گواهانم‌».
سوره أنبياء آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و تو را نفرستاديم‌» اي‌ محمد ص! با قوانين‌ و احكام‌ شرع‌ «جز رحمتي‌ براي ‌عالميان‌» البته‌ تعبير (عالمين) شامل‌ همه‌ جهانيان‌ از جمله‌ كفار نيز مي‌شود پس ‌معناي‌ رحمت‌ بودن‌ آن‌ حضرت‌ ص براي‌ كفار اين‌ است‌ كه: كفار به‌سبب‌ بعثت ‌آن‌ حضرت‌ ص، از عذابهاي‌ دنيوي‌ چون‌ خسف‌ (فروبردن‌ در زمين)، مسخ‌ و عذاب‌ استيصال‌ (ريشه‌كن‌ شدن‌ كلي‌ از عرصه‌ هستي) ايمن‌ شده‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «إنما أنا رحمة‌ مهداة: جز اين‌ نيست‌ كه‌ من‌ رحمتي‌ اهداشده‌ هستم‌».
	﴿ سوره‌ تین ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (8) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «تين‌» ناميده‌ شد كه‌ خداوند(ج) در مطلع ‌آن‌ به‌ «تين: انجير» و «زيتون‌» سوگند خورده‌ است‌ چرا كه‌ در انجير و زيتون‌ خيرات‌ و بركات‌ بسياري‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت