امي‌ براي‌ جهنم‌ است‌ چنان‌كه‌ (حسني‌) نامي‌ براي‌ بهشت‌ مي‌باشد. «چراكه‌ آيات‌ خدا را تكذيب‌ كردند» يعني: از آن‌روي‌ كه‌ آنان‌ آيات‌ الهي‌را كه‌ بر پيامبرانش‌ نازل‌ كرده‌ بود تكذيب‌ كردند، عاقبتشان‌ بعد از عذاب‌ دنيا بدتر هم‌ شد. يا معني‌ اين‌ است: تكذيب‌ و تمسخر، عاقبت‌ و سرانجام‌ كساني‌ بود كه‌ مرتكب‌ بدترين‌ عملها شدند؛ و آن‌ عبارت‌ از شرك ‌ورزيدن‌ به‌ خداوند متعال‌ است ‌«و به‌ آنها» يعني: به‌ آيات‌ الهي‌ «استهزا مي‌كردند» يعني: علت‌ عاقبت‌ و فرجام‌ زشت‌ آنان‌ كه‌ آتش‌ دوزخ‌ است، همين‌ تكذيب‌ و استهزايشان‌ بود.
 
	سوره روم آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ در آيه‌ قبل‌ خداوندأ از عاقبت‌ مجرمان‌ كه‌ جهنم‌ است، ياد كرد، در اين‌ آيه، به‌ بيان‌ حقيقت‌ معاد و حشر پرداخته‌ و بر اين‌ امر كه‌ مقوله‌ اعاده‌ و تجديد آفرينش‌ مردم، از همان‌ مقوله‌ قدرت‌ و اراده‌ او بر آفرينش‌ ابتدايي‌ آنهاست، اقامه‌ دليل‌ مي‌كند: «خداست‌ كه‌ آفرينش‌ را آغاز مي‌كند» يعني: پديده‌هاي‌ خلقت‌ را اولا و ابتدائا از كتم‌ عدم‌ مي‌آفريند «سپس‌ آن‌ را تجديد مي‌كند» يعني: آنان‌ را بعد از مرگ‌ مجددا زنده‌ مي‌كند چنان‌كه‌ در اول‌ بوده‌اند «آن‌گاه‌ به‌سوي‌ او بازگردانيده‌ مي‌شويد» در روز قيامت‌ به‌سوي‌ موقف‌ حساب‌ پس‌ نيكوكاران‌ را در قبال ‌نيكوكاريشان‌ و بدكاران‌ را در برابر بدكاريشان‌ جزايي‌ مناسب‌ مي‌دهد.
سوره روم آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ قيامت‌ برپا شود، مجرمان‌ نوميد مي‌گردند» يعني: مشركان‌ ـ آن‌گاه‌ كه‌ عذاب‌ را مشاهده‌ كنند ـ از هر خيري‌ مأيوس‌ و نا اميد مي‌شوند. مبلس: كسي ‌است‌ كه‌ ساكت‌ و درمانده‌ و رسوا و افسرده‌ شده‌ و از راه‌ يافتن‌ به‌ حجت‌ و دليلي‌ نوميد گرديده‌ است‌.
 
	سوره روم آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمْ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَائِهِمْ شُفَعَاء وَكَانُوا بِشُرَكَائِهِمْ كَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ آنان‌ از شريكانشان‌» كه‌ آنها را در دنيا به‌جاي‌ خداوند(ج) عبادت ‌كرده‌اند «شفيعاني‌ نيست‌» كه‌ از عذاب‌ خداوندأ پناهشان‌ دهند. تعبير به‌ صيغه‌ (لم‌ يكن: نبوده‌ است‌) كه‌ بر زمان‌ ماضي‌ دلالت‌ مي‌كند، گوياي‌ تحقق‌ قطعي‌ اين ‌خبر است‌. «و خود» در اين‌ وقت‌ «به‌ شريكانشان‌» يعني: به‌ خداياني‌ كه‌ آنها را در دنيا شركاي‌ خداي‌ سبحان‌ مي‌پنداشتند «كافرند» يعني: در قيامت‌ آنان‌ منكر اين‌ امراند كه‌ آن‌ بتان‌ خدايانشان‌ هستند زيرا در اين‌ هنگام‌ مي‌دانند كه‌ اين‌ معبودان ‌باطل‌ نه‌ مي‌توانند سودي‌ به‌ آنان‌ برسانند و نه‌ زياني‌.
 	
	سوره روم آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ قيامت‌ برپا گردد، آن‌ روز مردم‌ پراكنده‌ مي‌شوند» مؤمنان‌ به‌ بهشت‌ وكافران‌ به‌ دوزخ‌ مي‌پيوندند و بدين‌گونه‌ از هم‌ جدا مي‌شوند. قتاده‌ مي‌گويد: «به‌خدا سوگند كه‌ اين‌ جدايي‌اي‌ است‌ كه‌ بعد از آن‌ هيچ‌ گرد هم ‌آمدني‌ نيست‌».
	سوره روم آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اما كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند پس، آنان‌ در بوستاني‌ سرخوش‌ مي‌گردند» يعني: آنان‌ در بهشت‌ در شادي‌ و سرخوشي، مورد اكرام‌ و انعام‌ قرار مي‌گيرند. به‌قولي: مراد از «يحبرون‌» ساز و آوازي‌ است‌ كه‌ در بهشت‌ مي‌شنوند. ابن‌ كثير مي‌گويد: «حبره: معنايي‌ عام‌ دارد كه‌ هر نوع‌ فرحت‌ و بهجت‌ را شامل‌ مي‌شود».
	سوره مريم آيه  75
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ مَن كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَنُ مَدّاً حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَاناً وَأَضْعَفُ جُنداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمدص به‌ اين‌ مشركان‌ «هركه‌ در گمراهي‌ است‌، خداي‌ رحمان‌ به‌ او افزون‌ مي‌دهد، افزون ‌دادني‌» يعني‌: هر كس‌ در دنيا سر به‌ هواي‌ نفس‌ برداشته‌ و رهرو بيراهه‌ ضلالت‌ گرديده‌ است‌، بي‌گمان‌ خداوند متعال‌ اين‌ امر را جزاي‌ او گردانيده‌ كه‌ در گمراهي‌ سخت‌ تيره‌ و تاري‌ فرو گذاردش‌ و بر گمراهي‌اش‌ بيفزايد تا با بار گناه‌ سنگين‌تري‌ به‌ سراي‌ عقبي‌ برود «تا وقتي‌ ببينند آنچه‌ به‌ آنان‌ وعده‌ داده‌ مي‌شود» كه‌ «يا عذاب‌» است‌ در دنيا با كشته ‌شدن‌ و اسارت‌ «يا ببينند قيامت ‌را» و آنچه‌ كه‌ برآنان‌ از عذاب‌ اخروي‌ فرود مي‌آيد؛ «پس‌» در اين‌ هنگام ‌«خواهند دانست‌ كه‌ جايگاه‌ چه‌ كسي‌ بدتر و به‌ اعتبار لشكر ناتوان‌تر است‌» يعني‌: اين‌ گروهي‌ كه‌ بر مؤمنان‌ فخر مي‌فروختند كه‌ در مقام‌ و مجلس‌، آرايش‌ها و زينت‌هاي ‌مادي‌ و ناز و نعمت‌هاي‌ دنيوي‌ از آنان‌ بهترند، در روز قيامت‌ خواهند دانست‌ كه‌ خود در جايگاه‌ و منزلگاه‌ بدتري‌ قرار دارند نه‌ نيكوتري‌ و در سپاه‌ و نيرو و توان‌ خويش‌ ضعيف‌تر و ناتوان‌ تر از گروه‌ مؤمنانند، نه‌ قوي‌تر و نيكوتر از ايشان‌.
بايد گفت‌: منطقي‌ كه‌ اين‌ آيه‌ از كفار نقل‌ و نقد مي‌كند، امروزه‌ منطق‌ بيشتر مردم‌ است‌ زيرا بسياري‌ از مردم‌ در عصر حاضر نيز، آگاه‌ يا ناآگاه‌ به‌ پيشرفت‌هاي‌ خيره‌كننده‌ ملت‌هاي‌ متمدن‌ در غرب‌ استدلال‌ كرده‌ و اين‌ پيشرفت‌ها را نشانه‌ برحق ‌بودن‌ آنها مي‌پندارند پس‌ منطق‌ كفار در همه‌ زمانها و مكانها باهم‌ مشابه‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1291.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:1292.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:1293.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:1294.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:1295.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:1296.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:1297.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:1298.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:1299.txt">آيه  24</a></body></html>سوره روم آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاء الْآخِرَةِ فَأُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كساني‌ كه‌ كفر ورزيدند» به‌ خداوند(ج) «و آيات‌ ما» يعني: قرآن‌ «و لقاي ‌آخرت‌» يعني: زنده‌ شدن‌ پس‌ از مرگ‌ و بهشت‌ و دوزخ‌ «را تكذيب‌ كردند پس‌ آن‌ گروه‌ در عذاب‌ حاضر ساخته‌ مي‌شوند» يعني: در آن‌ مقيم‌ گردانيده‌ مي‌شوند، بي ‌آن‌كه‌ عذاب‌ از آنان‌ سبك‌ ساخته‌ شود.
	سوره روم آيه  17
‏