 اين‌ تنبيهي‌ است‌ از سوي‌ حق‌ تعالي‌ بر اين‌ امر كه‌ خطوط سرانگشتان‌ هر انساني‌ با خطوط سر انگشتان ‌غير او از انسانهاي‌ ديگر اختلاف‌ دارد.
اين‌ آيه‌ از معجزات‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ زيرا بر نقش‌ شگفت‌ آساي‌ اثر انگشت‌ انسان‌ توجه‌ مي‌دهد. اين‌ آيه‌ سبب‌ ايمان‌ آوردن‌ بسياري‌ از منكران‌ گرديده‌ است ‌زيرا امروزه‌ در عصر علم‌ اين‌ حقيقت‌ روشن‌ گشته‌ است‌ كه‌ هويت‌ و شخصيت ‌مشخص‌ و مستقل‌ انسان‌ به‌ وسيله‌ خطوط سرانگشتان‌ وي‌ از ديگران‌ بازشناخته ‌مي‌شود پس‌ ممكن‌ است‌ گاهي‌ قد انسان‌، لحن‌ صدا و شكل‌ و شمايل‌ وي‌ با ديگران‌ كاملا شبيه‌ باشد ولي‌ آنچه‌ كه‌ اصلا به‌ هيچ‌ انسان‌ ديگري‌ شباهت‌ ندارد، خطوط سر انگشتان‌ او يا مهر خاص‌ و منحصر به‌ فرد وي‌ است‌ از همين‌ رو، امروزه ‌اهميت‌ اثر انگشت‌ در بررسي‌ قضاياي‌ جنايي‌ و حقوقي‌ به‌ عنوان‌ دليلي‌ قاطع‌ شناخته‌ و به‌كار گرفته‌ مي‌شود.
 
سوره قيامة آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ انسان‌ مي‌خواهد در زماني‌ كه‌ پيش‌ روي‌ وي‌ است‌، فسق‌ و فجور كند» يعني: مي‌خواهد تا فسق‌ و فجور و بدكاري‌ را در زماني‌ كه‌ پيش‌ رو دارد جلو انداخته‌،گناه‌ را مقدم‌ نمايد و توبه‌ را به‌تأخير اندازد و او مي‌خواهد كه‌ هر چه‌ عمر وي‌ به ‌درازا كشيد، به‌ فسق‌وفجور ادامه‌ دهد لذا هرگز مرگ‌ و آخرت‌ را به‌ياد نمي‌آورد. پس‌ انكار رستاخيز از دو شبهه‌ پديد مي‌آيد:
1 ـ بعيد پنداشتن‌ اجتماع‌ و به‌هم‌ آمدن‌ اعضا و اجزاء بعد از پراكنده‌شدن‌ و متلاشي ‌شدن‌ آنها.
2 ـ گرايش‌ به‌ بي‌ضابطه‌گي‌ و بي‌قيدي‌ و اين‌كه‌ هيچ‌ عامل‌ و مانعي‌ هوي‌ها و هوسهاي‌ وي‌ را مهار نكند از اين‌ جهت‌ از روي‌ افسارگسيختگي‌ و تمايل‌ به ‌فسق‌وفجور، تسليم‌ هوي‌ و هوس‌ شده‌ و منكر معاد مي‌گردد زيرا ايمان‌ به‌ آخرت ‌او را به‌ ضوابط و قيودي‌ پايبند مي‌گرداند.
 
	سوره قيامة آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌پرسد» از روي‌ استبعاد، استهزا و استكبار: «روزقيامت‌ چه‌ وقت‌ است‌؟»؛
 
	سوره قيامة آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌گاه‌ كه‌ چشم‌ خيره‌ شود» از شدت‌ بهت‌زده‌گي‌ و تحير در سكرات ‌مرگ‌، يا در وحشت‌ رستاخيز؛
 
	سوره أنبياء آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا وَجَدْنَا آبَاءنَا لَهَا عَابِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
پدر ابراهيم‌(ع) و بت‌ پرستان‌ ديگر در پاسخ‌ وي‌ «گفتند: پدران‌ خود را پرستشگران‌ آنها يافتيم‌» يعني: پدران‌ خود را در حالي‌ يافتيم‌ كه‌ اين‌ مجسمه‌ها را پرستش‌ مي‌كردند پس‌ ما هم‌ با اقتدا به‌ آنان‌ و دنبال‌ كردن‌ راه‌ و رسم‌شان‌ به‌ پرستش ‌آنها پرداخته‌ايم‌.
 
	سوره قيامة آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَخَسَفَ الْقَمَرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ماه‌ تيره‌ گردد» يعني: نور و روشني‌ آن‌ تماما از بين‌ رفته‌ و مجددا به‌ آن ‌برنگردد چنان‌كه‌ در ماه‌گرفتگي‌ دنيا به‌ آن‌ برمي‌گشت‌؛
 
	سوره قيامة آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خورشيد و ماه‌ فرايك‌ديگر آورده‌شوند» يعني: خورشيد و ماه‌ هر دو يكجا با هم‌ در پيچانده‌ شده‌ و به‌ يك‌ كتله‌ واحدي‌ تبديل‌ گردند، وآنگه‌ ديگر شب‌ و روزي ‌در كار نباشد؛
 
	سوره قيامة آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ‏
 
‏ترجمه : ‏«آن‌ روز انسان‌ بگويد كه‌ كجاست‌ گريزگاه‌؟» يعني: چون‌ فرزند آدم‌ صحنه‌هاي ‌هولناك‌ روز قيامت‌ را مشاهده‌ كند، در آن‌ هنگام‌ مي‌گويد: كجاست‌ گريزگاه‌ از نزد خداي‌ سبحان‌ و از حساب‌ و عذاب‌ وي‌.
 
	سوره قيامة آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ كَلَّا لَا وَزَرَ ‏
 
‏ترجمه : ‏«حاشا و كلا» نه‌! هرگز نه‌! «هيچ‌ پناهي‌ نيست» يعني: در آن‌ روز هيچ‌ كوه‌ و قلعه‌ و پناهگاهي‌ نيست‌ كه‌ شما را از حساب‌ و عذاب‌ خداي‌ عزوجل‌ پناه‌ دهد.
 
	سوره قيامة آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز، مستقر» يعني: بازگشت‌ و سرانجام‌ كار «به‌سوي‌ پروردگار توست».
	سوره قيامة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ روز انسان‌ از آنچه‌ پيش‌ فرستاده‌ يا بازپس‌ داشته‌است‌ خبر داده ‌مي‌شود» يعني: فرزند آدم‌ ـ اعم‌ از نيكوكار و بدكار ـ در هنگام‌ وزن‌ اعمال‌ از عمل‌ نيك‌ يا بدي‌ كه‌ پيش‌ فرستاده‌، يا از سنت‌ بد يا نيكي‌ كه‌ از خود به‌جاي ‌گذاشته‌ و بعد از مرگش‌ بدان‌ عمل‌ مي‌شود، آگاه‌ ساخته‌ مي‌شود. يا او از اول‌ و آخر عمل‌ خود خبر داده‌ مي‌شود، يا خبر داده‌ مي‌شود از آنچه‌ كه‌ پيش‌ فرستاده‌ ازمعصيت‌ و باز پس‌ داشته‌ است‌ از طاعت‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «إن‌ مما يلحق ‌المؤمن‌ من‌ عمله‌ وحسناته‌ بعد موته: علما علمه‌ ونشره‌ وولداً صالحاً تركه‌ أو مصحفاً ورثه‌ أو مسجداً بناه‌ أو بيتاً لإبن‌ السبيل‌ بناه‌ أو نهراً أجراه‌ أو صدقة‌ أخرجها من‌ ماله‌ في‌ صحته‌ وحياته‌ تلحقه‌ من‌ بعد موته:  بي‌گمان‌ از عمل‌ و نيكي‌هايي‌ كه‌ بعد از مرگ ‌مؤمن‌ به‌ وي‌ مي‌پيوندد، عبارت‌ است‌ از: علمي‌ كه‌ آن‌ را تعليم‌ داده‌ و نشر نموده ‌است‌ و فرزند صالحي‌ كه‌ از خود به‌جا گذاشته ‌است‌، يا مصحفي‌ كه‌ به‌ارث ‌نهاده‌ است‌، يا مسجدي‌ كه‌ بنا كرده ‌است‌، يا خانه‌اي‌ كه‌ براي‌ رهگذران‌ در راه‌مانده ‌ساخته ‌است‌، يا جويي‌ كه‌ آن‌ را حفر كرده‌ و روان‌ ساخته ‌است‌، يا صدقه‌اي‌ كه‌ آن‌ را از مال‌ خود در سلامتي‌ و حياتش‌ بيرون‌ آورده ‌است‌ پس‌ اينهاست‌ كه‌ بعد ازمرگش‌ به‌ وي‌ مي‌پيوندد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ صحيح‌ مسلم ‌آمده ‌است: «من‌ سن‌ في ‌الإسلام‌ سنة حسنة‌ كان‌ له‌ أجرها وأجر من‌ عمل‌ بها بعده‌، من‌ غير أن‌ ينقص‌ من‌ أجورهم‌ شي‌ء ومن‌ سن‌ في‌ الإسلام‌ سنة‌ سيئة‌ كان‌ عليه‌ وزرها ووزر من‌ عمل‌ بها بعده‌، من‌ غير أن‌ ينقص‌ من‌ أوزارهم‌ شيئا: هر كس‌ در اسلام‌ سنت‌ نيكي ‌را بنيان‌ گذارد، براي‌ وي‌ مزد آن‌ عمل‌ و مزد كساني‌ است‌ كه‌ بعد از او بدان‌ عمل ‌كرده‌اند، بي‌آن‌كه‌ از مزدهاي‌ ايشان‌ چيزي‌ كم‌ ساخته‌ شود و هر كس‌ در اسلام ‌سنت‌ بدي‌ را بنيان‌ گذارد، بر او گناه‌ آن‌ و گناه‌ كساني‌ است‌ كه‌ بعد از او بدان‌ عمل ‌كرده‌اند، بي ‌آن‌ كه‌ از گناهانشان‌ چيزي‌ كم‌ ساخته‌ شود».
 
سوره قيامة آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ‏
 
‏