‌ امور غيبي‌ خويش‌ آگاه‌ مي‌كند تا خبر دادن‌ وي‌ از غيب‌ معجزه‌اي‌ براي‌ وي‌ باشد. پس‌خداوند متعال‌ براي‌ كساني‌ از پيامبران‌ كه‌ پسنديده‌ است‌ اين‌ امر را مستثني‌ كرد لذا آنچه‌ از غيب‌ خويش‌ را كه‌ مي‌خواست‌ از طريق‌ وحي‌ به‌ ايشان‌ نازل‌ كرد و آن‌ را معجزه‌ و دليل‌ راستيني‌ بر صدق‌ نبوت‌ ايشان‌ قرار داد. پس‌ قطعا منجمان‌ و امثالشان ‌از كساني‌ كه‌ ريگ‌ مي‌اندازند، كف‌ مي‌بينند، پرنده‌ مي‌پرانند و... از كساني‌ نيستند كه‌ مورد پسند پروردگار باشند لذا آنان‌ با غيب‌گويي‌هايشان‌ به‌ خداوند(ج) كافرند و با حدس‌ و تخمين‌ و دروغبافي‌هايشان‌ بر او افترا مي‌بندند، هرچند ممكن‌ است‌ خبر دادن‌ منجمان‌ و امثالشان‌ از بعضي‌ وقايع‌ آينده‌، گاهي‌ با واقعيت‌ مصادف‌ شود، كه‌ اين‌ با توسلشان‌ به‌ بعضي‌ از نشانه‌ها و قرائن‌ و حسابهاست‌ اما اين‌ امر نمي‌تواند قاعده‌ عام‌ و كلي‌ و خطاناپذيري‌ تلقي‌ شود زيرا علم‌ غيب‌ مخصوص‌ به‌ خداوند متعال‌، همانا علمي‌ است‌ كه‌ در همه‌ احوال‌ و همه‌ اوقات‌ فراگير و راست‌ است‌ چنان‌كه‌ خداوند متعال‌ گاهي‌ با الهام‌ بعضي‌ از كرامات ‌را به‌ دست‌ برخي‌ از دوستان‌ مخلصش‌ آشكار مي‌گرداند و آنها با بهره‌گيري‌ از الهام‌ از بعضي‌ وقايع‌ مربوط به‌ زمان‌ آينده‌ خبر مي‌دهند «پس‌ همانا الله  پيشاپيش ‌وي‌ و از پشت‌ سر وي‌ نگهباناني‌ را روان‌ مي‌كند» يعني: خداي‌ سبحان‌ از پيش‌ رو و از پشت‌ سر پيامبرش‌ نگهباناني‌ از فرشتگان‌ را برمي‌گمارد كه‌ او را از تعرض‌ شياطين ‌بر غيبياتي‌ كه‌ براي‌ وي‌ آشكار ساخته‌ است‌، نگه‌دارند و او را از اين‌كه‌ شياطين‌ از او استراق‌ سمع‌ كرده‌ و سپس‌ شنوده‌هاي‌ دزدي‌شده‌ را به‌سوي‌ كاهنان‌ القا نمايند، در حصار خويش‌ بگيرند.
 
	سوره جن آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا بداند كه‌ محققا پيامهاي‌ پروردگار خود را رسانيده‌اند» يعني: تا خداوند(ج) اين ‌حقيقت‌ را كه‌ پيامبرانش‌ پيامهاي‌ وي‌ را ابلاغ‌ كرده‌اند، به‌ مشاهده‌ بداند چنان‌كه‌ در غيب‌ و نهان‌ دانسته‌است‌. ابن‌كثير مي‌گويد: مراد از آنچه‌ كه‌ خداوند(ج) براي ‌دانستن‌ خود در قرآن‌ به‌ صيغه‌ تعليل‌ (ليعلم: تا بداند) ذكر نموده‌، فقط علم ‌ظهور است‌ نه‌ علم‌ ابتدائي‌ زيرا حق‌ تعالي‌ از ازل‌ به‌ اشياء عالم‌ بوده‌ و مي‌باشد پس‌ او مي‌خواهد تا علم‌ خويش‌ را به‌ بندگانش‌ آشكار گرداند به‌ همين‌ جهت‌ با اين‌ فرموده‌ خود بر اين‌ معني‌ تأكيد مي‌گذارد: «و خدا به‌ آنچه‌ نزد آنان‌ است‌، از هر جهت‌ احاطه‌ دارد» يعني: به‌ آنچه‌ كه‌ در هنگام‌ نگهباني‌ نزد فرشتگان‌ است‌، يا به‌ آنچه‌كه‌ نزد پيامبران‌ مبلغ‌ پيامهايش‌ قرار دارد و نيز به‌ همه‌ احوالشان‌ احاطه‌ مطلق‌ دارد «و هرچيز را از روي‌ شمار احصا و شمارش‌ كرده ‌است» يعني: حق‌ تعالي‌ هر چيز را به ‌عدد و شمار آن‌ ضبط و ثبت‌ كرده ‌است‌، بدون‌ مشاركت‌ احدي‌ از فرشتگانش‌، يا ديگر ابزارهاي‌ علم‌ و فراگيري‌. يا معناي: (‏ لِيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا )اين‌ است: تا محمد صكه‌ به‌سويش‌ وحي‌ مي‌شود، بداند كه‌ جبرئيل‌ و فرشتگان‌ همراه‌ وي ‌وحي‌ الهي‌ را بي‌هيچ‌ تحريف‌ و تبديلي‌ به‌ وي‌ رسانده‌اند. پس‌ مرجع‌ (أبلغوا) به ‌معني‌ اول‌ پيامبران‌ و به‌معني‌ دوم‌ فرشتگانند. يا معني‌ اين‌ است: تا مكلف‌ بداندكه‌ پيامبران(ع) پيامهاي‌ پروردگارشان‌ را ابلاغ‌ كرده‌اند.
در پايان‌ اين‌ سوره‌ بايد گفت: خبر دادن‌ حق‌ تعالي‌ از داستان‌ «جن‌» داراي ‌فوايد بسياري‌ است‌ كه‌ از مهمترين‌ آن‌ روشن‌ شدن‌ اين‌ امور است:
ـ جنيان‌ نيز همچون‌ انسيان‌ به‌ تكاليف‌ شرعي‌ مكلف‌ مي‌باشند.
ـ مؤمنان‌ جن‌ كافران‌ خود را به‌سوي‌ ايمان‌ دعوت‌ مي‌كنند.
ـ رسول‌اكرم‌ ص به‌سوي‌ هر دو عالم‌ انس‌ و جن‌ فرستاده‌ شده‌اند.
ـ جنيان‌ سخنان‌ ما را مي‌شنوند و زبان‌ ما را مي‌فهمند.
 
  
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3449.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3450.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3451.txt">آيه  3-4</a><a class="text" href="w:text:3452.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3453.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3454.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3455.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3456.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3457.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3458.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3459.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3460.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3461.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3462.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3463.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3464.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3465.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3466.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3467.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ مزمل ﴾</a></body></html>سوره مزّمِّل آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مرد جامه‌ بر خود پيچيده» خطاب‌ متوجه‌ رسول‌ اكرم‌ ص است‌ كه‌ در آغاز امر وحي‌ كه‌ جبرئيل‌(ع) پيام‌ الهي‌ را به‌ ايشان‌ آورد، از هيبت‌ وحي‌ و جبرئيل‌(ع) خود را در جامه‌ مي‌پيچيدند زيرا نخستين‌بار كه‌ ايشان‌ صداي‌ فرشته‌ را شنيدند و به‌سوي‌ وي‌ نگاه‌ كردند، ايشان‌ را لرزه‌ گرفت‌ و از هيبت‌ وي‌ نزد خانواده‌ خود آمدند و گفتند: مرا به‌ جامه‌ درپيچيد، مرا در زير جامه‌ بپوشانيد. سپس‌ به‌ رسالت ‌مخاطب‌ ساخته‌ شدند و با جبرئيل‌(ع) انس‌ گرفتند. ولي‌ ابن‌ كثير بر اساس‌ روايت‌ جابر(رض) در مقدمه‌ تفسير اين‌ سوره‌ به‌ نقل‌ از حافظ ابوبكر بزار مي‌گويد: «قريش‌ در دارالندوه‌ اجتماع‌ كردند و گفتند: براي‌ اين‌ مرد نامي‌ بگذاريد تا مردم‌ از وي‌ پراكنده‌ شوند. پس‌ در اين‌باره‌ با يك‌ديگر به‌ راي‌ زني‌ پرداختند و گفتند: او راكاهن‌ بخوانيم‌. اما خودشان‌ كهانت‌ را از آن‌ حضرت‌ ص نفي‌ كردند. باز گفتند: او را ديوانه‌ بخوانيم‌. سپس‌ خود آن‌ را از ايشان‌ نفي‌ كردند. باز گفتند: او را ساحر بخوانيم‌. سپس‌ خود آن‌ را از ايشان‌ نفي‌ كردند... سپس‌ با توافق‌ بر سر اين‌ اسم‌ از همديگر متفرق‌ شدند. پس‌ چون‌ خبر به‌ رسول‌ خدا ص رسيد، ايشان‌ از اين‌ توطئه ‌چنان‌ در فشار قرار گرفتند كه‌ خود را در جامه‌ پيچيدند.
 
	سوره أنبياء آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاء إِذَا مَا يُنذَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداوند متعال‌ به‌ پيامبرش‌ دستور مي‌دهد تا به‌ مشركان‌ چنين‌ بگويد: «بگو: جز اين‌ نيست‌ كه‌ من‌ فقط شما را به‌ وسيله‌ وحي‌ هشدار مي‌دهم‌» نه‌ از پيش‌خودم‌ و اين‌ مأموريتي‌ ا