ه‌ سر رسيدن‌ يك‌هزار سال‌ است‌». «زيرا چون‌ وقت‌ مقرر الله بيايد، هرگز موقوف‌ داشته‌ نمي‌شود» يعني: اگر مرگي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ بر شما مقدر نموده ‌است‌ بيايد و در آن‌ حال‌ شما بر كفرتان‌ باقي‌ باشيد، آن‌ مرگ‌ هرگز به ‌تأخيرانداخته‌ نمي‌شود بلكه‌ خواه‌ناخواه‌ واقع‌ مي‌شود پس‌ بشتابيد به‌سوي‌ ايمان‌ و اطاعت‌ «اگر مي‌دانستيد» كه‌ براي‌ شما در وقت‌ به‌سر رسيدن‌ اجل‌هايتان‌ چه ‌ندامتي‌ روي‌ مي‌دهد، يقينا به‌ اين‌ حقيقت‌ نيز پي‌ مي‌برديد كه‌ چون‌ ميعاد خداوند(ج) فرا رسد، به‌تأخير افگنده‌ نمي‌شود و بنابراين‌، ايمان‌ مي‌آورديد.
اين‌ آيه‌ دلالت‌ بر آن‌ دارد كه‌ قوم‌ نوح(ع) از بس‌ در دوستي‌ زندگاني‌ دنيا فرورفته‌ بودند، گويي‌ در مرگ‌ هم‌ شك‌ داشتند. همچنين‌ اين‌ آيه‌ درس‌ ديگري ‌براي‌ دعوتگران‌ به‌ سوي‌ الله(ج) است‌ كه‌ نبايد مردم‌ را در وعده‌هاي‌ دنيوي‌ مستغرق ‌كنند.
 
	سوره نوح آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلاً وَنَهَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت» نوح‌(ع) «اي‌ پروردگار من‌! من‌ قومم‌ را شب‌ و روز دعوت‌ كردم» يعني: آنان‌ را پيوسته‌ و به‌طور شبانه‌روزي‌ به‌سوي‌ ايمان‌ كه‌ مرا بدان‌ فرمان‌ دادي‌،دعوت‌ كردم‌ بي‌آن‌كه‌ در دعوتشان‌ هيچ‌ كوتاهي‌اي‌ كرده‌باشم‌.
اين‌ پنجمين‌ درس‌ براي‌ دعوتگران‌ است‌ كه‌ بايد هيچ‌ وقت‌ و هيچ‌ فرصتي‌ را در راه‌ دعوت‌ از دست‌ ندهند.
 
	سوره نوح آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ولي‌ دعوت‌ من‌ جز بر گريزشان» و بر دوريشان‌ از آنچه‌ كه‌ آنان‌ را به‌سوي‌ آن ‌فرامي‌خواندم‌ «نيفزود» .
 
	سوره نوح آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و همانا من‌ هر وقت‌ آنان‌ را دعوت‌ كردم‌ تا برايشان‌ بيامرزي» يعني: هرگاه‌ كه ‌آنان‌ را به‌سوي‌ سبب‌ مغفرت‌ كه‌ عبارت‌ از ايمان ‌آوردن‌ به‌ تو و اطاعت‌ از توست‌، دعوت‌ كردم‌؛ «انگشتان‌ خود را در گوشهاي‌ خويش‌ درآوردند» تا صداي‌ من‌ را نشنوند «و جامه‌هاي‌ خويش‌ را درپوشانيدند» يعني: چهره‌هاي‌ خود را با جامه‌هاي ‌خود پوشانيدند تا مرا نبينند و سخنم‌ را نشنوند «و بر كفر پاي‌ فشردند» يعني: بر كفر و انكار استمرار ورزيدند «و گردنكشي‌ كردند گردنكشي‌اي‌ تمام» و كامل‌ در برابر پذيرش‌ حق‌.
 
سوره نوح آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ باز آنان‌ را به‌ صداي‌ بلند دعوت‌ كردم» يعني: درحالي‌ آنان‌ را دعوت ‌كردم‌ كه‌ به‌ نداي‌ بلند اعلان‌كننده‌ دعوت‌ خود بودم‌.
	سوره نوح آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«باز آشكارا به‌ آنان‌ اعلان‌ كردم» يعني: مجددا دعوت‌ خود را به‌ طور علني‌ و روشن‌ به‌ آنان‌ تكرار كردم‌ «و پنهان‌ گفتم‌ آنان‌ را» در اين‌ دعوت‌ «به ‌پنهان ‌گفتني» پس‌ اين‌ يكي‌ را پنهاني‌ و آن‌ يكي‌ را به‌طور خصوصي‌ دعوت‌ كردم‌ و خلاصه‌ اين‌كه‌ به‌ روشهاي‌ مختلف‌ و شيوه‌هاي‌ متفاوت‌ آنان‌ را دعوت‌ كردم‌. به‌قولي: معناي‌ «اسررت: پنهان‌ گفتم‌» اين‌ است‌ كه: به‌ منازلشان‌ رفتم‌ و آنان‌ را در منازلشان‌ دعوت‌ كردم‌.
مراد آيات‌ اين‌ است‌ كه‌ دعوت‌ نوح‌(ع) داراي‌ سه‌ مرتبه‌ بود:
1 ـ در آغاز به‌طور پنهاني‌ و مخصوص‌ در شب‌ و روز آنان‌ را دعوت‌ كرد اما از وي‌ گريختند.
2 ـ سپس‌ در مرتبه‌ دوم‌ آنان‌ را به‌طور آشكار دعوت‌ كرد زيرا دعوت‌ و نصيحت ‌در ملا مردم‌ كوبنده‌ و قاطع‌ است‌. اما اين‌ شيوه‌ دعوت‌ نيز بر آنان‌ تأثيري‌ نكرد.
3 ـ سپس‌ با سخت‌كوشي‌ و اهتمام‌ زياد و دلسوزي‌ و وظيفه‌شناسي‌ كامل‌، هر دو شيوه‌ ـ يعني‌ شيوه‌ پنهاني‌ و شيوه‌ علني‌ ـ را با هم‌ جمع‌ كرد؛ و اين‌ شبيه‌ مراحل ‌دعوتي‌ است‌ كه‌ رسول‌ خاتم‌ص در مكه‌ و جزيره ‌العرب‌ بدان‌ پرداختند.
و اين‌ آيه‌ درس‌ جديدي‌ براي‌ دعوتگران‌ است‌ كه‌ بايد با همه‌ وسايل‌ علني‌ و سري‌ در جهت‌ رساندن‌ دعوت‌ خويش‌ همت‌ گمارند.
	سوره نوح آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ گفتم: از پروردگار خود طلب‌ آمرزش‌ كنيد» يعني: با اخلاص‌ نيت‌ از او نسبت‌ به‌ گناهان‌ گذشته‌ خود آمرزش‌ بخواهيد «هرآينه‌ او بسيار آمرزگار است» براي ‌گنهكاران‌ و مجرمان‌.
 
	﴿ سوره‌ نوح ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (28) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌نام‌ «نوح‌» پيامبر خدا(ع) نامگذاري‌ شده‌ است‌ زيرا تمام‌ آن‌ بيانگر داستان‌ نوح‌(ع) با قومش‌ از ابتداي‌ دعوت‌ وي‌ تا وقوع‌ طوفان‌ و در توصيف‌ اين‌ تجربه‌ از تجارب‌ دعوت‌ در روي‌ زمين‌ است‌؛ چنان‌كه‌ در مطلع‌ سوره آمده ‌است:
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3399.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3400.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3401.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3402.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3403.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3404.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3405.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3406.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3407.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3408.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:3409.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3410.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3411.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:3412.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:3413.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3414.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3415.txt"> آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3416.txt">آيه  28</a></body></html>سوره نوح آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ يُرْسِلِ السَّمَاء عَلَيْكُم مِّدْرَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! از پروردگار خود آمرزش‌ بخواهيد؛ «تا بر شما باران‌ را ريزان ‌بفرستد» مدرار: بسيار ريزان‌، روان‌ و پيگير. اين‌ آيه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ استغفار از بزرگترين‌ اسباب‌ نزول‌ باران‌ و حصول‌ انواع‌ رزق‌ و روزي‌ است‌ به‌ همين‌ جهت ‌استغفار در دعاي‌ استسقا (طلب‌ باران) مشروع‌ گرديده‌است‌. شعبي‌ مي‌گويد: «عمر(رض) به‌ طلب‌ باران‌ بيرون‌ آمد ولي‌ بر استغفار و آمرزش‌خواهي‌ چيز ديگري ‌نيفزود پس‌ باران‌ فرود آمد. اصحاب‌(ج) به‌ عمر(رض) گفتند: ما نديديم‌ كه‌ شما طلب ‌باران‌ كنيد؟! شما جز استغفار كار ديگري‌ نكرديد اما باران‌ فرود آمد! عمر(رض) فرمود: من‌ كليدهاي‌ آن‌ را كه‌ به‌وسيله‌ آنها فرود مي‌آيد، طلب‌ كردم‌[1]. سپس‌ اين‌آيه‌ را خواند:(‏‏ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّاراً ‏10 يُرْسِلِ السَّمَاء ع