‌ ستمگران‌ داناست» پس‌ آنان‌ را در برابر اعمالشان‌ مجازات ‌مي‌كند.
 
	سوره جمعة آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر ص «آن‌ مرگي‌ كه‌ از آن‌ مي‌گريزيد، قطعا به‌ سر وقت‌ شما مي‌آيد» يعني: آن‌ مرگ‌ از همان‌ جهتي‌ كه‌ به‌سوي‌ آن‌ گريزانيد، به‌ شما مي‌رسد و به‌زودي‌ با شما رو دررو خواهد شد «آن‌گاه‌ به‌سوي‌ داناي‌ پنهان‌ و آشكار بازگردانيده ‌خواهيد شد» در روز قيامت‌ «و به‌ آنچه‌ مي‌كرديد» از اعمال‌ زشت‌ «آگاهتان‌ خواهد كرد» و شما را در برابر آن‌ مجازات‌ خواهد نمود.
	﴿ سوره‌ جمعه ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (11) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدين‌ سبب‌ كه‌ دربرگيرنده‌ فرمان‌ اجابت‌ ندا براي‌ نماز جمعه‌ است‌، «جمعه‌» ناميده‌ شد.
ابن‌عباس‌ و ابوهريره‌ رضي‌الله عنهما در بيان‌ فضيلت‌ اين‌ سوره‌ روايت‌ كرده‌اند كه: رسول‌ خدا ص در نماز جمعه‌ دو سوره‌ «جمعه‌» و «منافقين‌» را مي‌خواندند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3140.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3141.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3142.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3143.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3144.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3145.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3146.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3147.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ منافقون ﴾</a></body></html>سوره أنبياء آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ لَوْ أَرَدْنَا أَن نَّتَّخِذَ لَهْواً لَّاتَّخَذْنَاهُ مِن لَّدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر مي‌خواستيم‌ كه‌ لهوي‌ بگيريم‌» لهو: چيزي‌ است‌ كه‌ بدان‌ سرگرم‌ مي‌شوند. به‌قولي: لهو، زن‌ و فرزند است‌. فرق‌ در ميان‌ «لهو» و «لعب‌» اين‌ است‌ كه‌ از «لعب‌» هدف‌ صحيحي‌ مورد نظر نيست‌، درحالي‌كه‌ هدف‌ از «لهو»، سرگرمي‌ وخوشگذراني‌ مي‌باشد. پس‌ معني‌ اين‌ است: اگر مي‌خواستيم‌ بازيچه‌ و سرگرمي‌اي ‌بگيريم‌ «قطعا آن‌ را از پيش‌ خود اختيار مي‌كرديم‌» يعني: آن‌ را از نزد خود و ازخاستگاه‌ قدرت‌ خود بر مي‌گرفتيم‌، نه‌ از نزد شما و بر اساس‌ ساخت‌ و پرداخت‌ و انتخاب‌ شما «اگر كننده‌ مي‌بوديم‌» يعني: اگر از كساني‌ مي‌بوديم‌ كه‌ به‌ گرفتن ‌اسباب‌ لهوولعب‌ رغبت‌ دارند ولي‌ ما بزرگتر از آن‌ هستيم‌ كه‌ سرگرمي‌ و خوشگذراني‌ اختيار كنيم‌ بلكه‌ همه‌ افعال‌ ما حق‌ است‌ و هيچ‌ عبث‌ و بيهودگي‌اي ‌در آن‌ نيست‌. مجاهد در تفسير ﴿ إِن كُنَّا فَاعِلِينَ ‏﴾  مي‌گويد: هر «إن‌» در قرآن‌ براي ‌نفي‌ است‌، يعني: ما انجام‌ دهنده‌ چنين‌ كاري‌ نيستيم‌ و لهو و لعب‌ را اختيار نمي‌كنيم‌. به‌ قولي: مراد حق‌ تعالي‌ در اين‌ آيه‌، رد سخن‌ كساني‌ است‌ كه‌ گفتند: بتان‌، يا فرشتگان‌ دختران‌ خدايند.
 
سوره جمعة آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! چون‌ براي‌ نماز روز جمعه‌ ندا در داده‌ شد» مراد از آن: اذان‌ دوم ‌است‌؛ آن‌ گاه‌ كه‌ امام‌ بر منبر مي‌نشيند زيرا در زمان‌ رسول‌ اكرم‌ ص جز اين‌، اذان ‌ديگري‌ در روز جمعه‌ نبود ولي‌ آن‌ گاه‌ كه‌ مدينه‌ فراخ‌ شد و توسعه‌ يافت‌، حضرت‌عثمان‌(رض) در حضور و موافقت‌ صحابه‌(رض) اذان‌ اول‌ را در نماز جمعه‌ افزود و امر كرد تا بر پشت‌ بام‌ بلندترين‌ منزل‌ مدينه‌ در نزديك‌ مسجد كه‌ نام‌ آن‌ «زوراء» بود، اذان‌ اول‌ را در دهند تا همه‌ مردم‌ در دور دستهاي‌ مدينه‌ آن‌ را بشنوند. آري‌! چون ‌براي‌ نماز روز جمعه‌ بانگ‌ اذان‌ در داده‌ شد «پس‌ به‌سوي‌ ذكر خداوند سعي‌ كنيد» يعني: به‌سوي‌ ذكر و ياد خداوند(ج)  ـ كه‌ نزد جمهور فقها مراد از آن ‌استماع‌ خطبه‌ در مساجد جامع‌ است‌ ـ بشتابيد و به‌ آماده‌ كردن‌ اسباب‌ نماز جمعه‌؛ مانند غسل‌، وضوء و روي‌ آوردن‌ به‌سوي‌ مسجد مشغول‌ شويد. ﴿فَاسْعَوْا ﴾ يعني‌برويد. از رفتن‌ به‌سوي‌ نماز جمعه‌ به‌ «سعي‌» يعني‌ «شتافتن‌» تعبير شد زيرا مطلوب‌ است‌ كه‌ انسان‌ مسلمان‌ با همت‌ و نشاط و جديت‌ و عزم‌ براي‌ اداي‌ نماز جمعه‌ برخيزد زيرا لفظ سعي‌ مفيد جديت‌ و عزم‌ است‌. البته‌ مراد از «سعي‌» اين ‌نيست‌ كه‌ انسان‌ تند و سريع‌ به‌سوي‌ نماز جمعه‌ برود بلكه‌ مراد توجه‌ و عنايت‌ به‌نماز جمعه‌ است‌ چرا كه‌ از تند رفتن‌ به‌سوي‌ نماز نهي‌ به‌ عمل‌ آمده‌ است‌ چنان‌كه ‌در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «چون‌ اقامت‌ را شنيديد، به‌سوي‌ نماز به‌ راه‌ افتيد و بايد با وقار و آرامش‌ راه‌ برويد و شتاب‌ نكنيد پس‌ آنچه‌ را دريافتيد بخوانيد وآنچه‌ كه‌ از شما فوت‌ شد، آن‌ را به‌اتمام‌ رسانيد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوقتاده‌ آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: در اثنايي‌ كه‌ ما با رسول‌ خدا ص نماز مي‌خوانديم‌، بناگاه‌ صداي‌ همهمه‌ مرداني‌ شنيده‌ شد. پس‌ چون‌ رسول‌ اكرم‌ ص نماز را تمام‌ كردند، خطاب‌ به‌ آن‌ مردان‌ فرمودند: «شما را چه‌ شده‌ است‌؟ گفتند: هيچ‌! فقط با شتاب‌ به‌سوي‌ نماز حركت‌ مي‌كرديم‌. فرمودند: ديگر چنين ‌نكنيد و هنگامي‌ كه‌ به‌ نماز مي‌رويد، بايد به‌گونه‌اي‌ راه‌ برويد كه‌ وقار و آرامش‌ بر شما حاكم‌ باشد پس‌ آنچه‌ را دريافتيد بخوانيد و آنچه‌ كه‌ از شما فوت‌ شد، آن‌ را به‌ اتمام‌ رسانيد».
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ روز را به‌ سبب‌ اجتماع‌ مردم‌ در آن‌ براي‌ نماز، «جمعه‌» ناميدند و قبل‌ از آن‌ اعراب‌ اين‌ روز را «عروبه‌» يعني‌ رحمت‌ مي‌ناميدند. نقل‌ است‌ كه‌ اولين‌ كسي‌ كه‌ آن‌ را جمعه‌ ناميد، كعب‌بن‌ لؤي‌ بود، از آن‌ رو كه‌ مردم‌ در آن‌ روز نزد او اجتماع‌ كرده‌ بودند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌؛ اولين‌ جمعه‌اي‌ كه‌ رسول‌ خدا ص برگزار كردند در قباء بود آن‌ گاه‌ كه‌ به‌ مدينه‌ هجرت‌ كرده‌ و نماز جمعه‌ را در سراي‌ بني‌ سالم‌بن‌عوف‌ اقامه‌ نمودند و اولين‌ كسي‌ كه‌ قبل‌ از هجرت ‌رسول‌ خدا ص به‌ مدينه‌، نماز جمعه‌ را در آن‌ اقامه‌ كرد اسعدبن‌زراره‌ بود كه‌ آن‌ را در قريه‌اي‌ واقع‌ در يك‌ مايلي‌ مدينه‌ اقامه‌ كرد. ابن‌ حجر عسقلاني‌ مي‌گويد: «نماز جمعه‌ در مكه‌ فرض‌ شد اما در آن‌ اقامه‌ نگرديد، چرا كه‌ تعداد مسلمانان‌ در مكه‌ اندك‌ بود. يا بدان‌ علت‌ كه‌ شعار نماز جمعه‌ اعلان‌ است‌ و رسول‌ اكرم‌ ص در مكه‌ به‌ طور پنهاني‌ كار دعوت‌ را پيش‌ مي‌برد