‌ به‌ چيزي‌ نايل‌ گردي‌ كه‌ روانت‌ را خشنود و دلت‌ را شاد گرداند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «يقول‌ الله‌ تعالي‌: يا أهل‌الجنة‌، فيقولون‌: لبيك‌ وسعديك‌، فيقول:‌ هل‌ رضيتم‌؟...  إني‌ أعطيتكم‌ أفضل‌ من‌ ذلك‌، فيقولون‌: وأي‌ شي‌ء أفضل‌ من‌ ذلك‌؟ فيقول‌: أحل‌ عليكم‌ رضواني‌ فلا أسخط عليكم‌ بعده ‌أبداً :خداي‌ متعال‌ مي‌فرمايد: اي‌ اهل‌ بهشت‌! مي‌گويند: پروردگارا! به‌ فرمان‌ حاضريم‌ و فرمانت‌ خجسته‌ است‌. مي‌فرمايد: آيا خشنود شده‌ايد؟ مي‌گويند: پروردگارا! مگر ما را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ خشنود نباشيم‌ درحالي‌كه‌ براي‌ ما چيزهايي ‌عطا كرده‌اي‌ كه‌ به‌ هيچ‌يك‌ از خلقت‌ نداده‌اي‌؟ مي‌فرمايد: ولي‌ من‌ به‌ شما بهتر از اين‌ را نيز مي‌دهم‌. مي‌گويند: چه‌ چيز بهتر از آن‌ است‌؟ مي‌فرمايد: بر شما خشنودي‌ و رضوان‌ خويش‌ را فرود مي‌آورم‌ و بعد از آن‌، ديگر هرگز بر شما خشم ‌نمي‌گيرم‌».
از اين‌ آيه‌ چنين‌ بر مي‌آيد كه‌: تسبيح‌گفتن‌ همراه‌ با حمد خدا(ج) به‌ اضافه‌ صبر و شكيبايي‌ در برابر آزار دشمنان‌ دين‌، ادب‌ مسلمان‌ در مقاومت‌ و ايستادگي ‌روياروي‌ سخنان‌ و ستيزه‌هاي‌ اهل‌ كفر است‌ چنان‌كه‌ تسبيح‌ گفتن‌ همراه‌ با حمد خدا(ج)، وسيله‌ مسلمان‌ در نيل‌ به‌ مدارج‌ سعادت‌ دنيا و آخرت‌ نيز مي‌باشد.
 
سوره رحمن آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ ‌مي‌شماريد؟» زيرا هشدار دادن‌ الهي‌ لطفي‌ است‌ به‌ بندگان‌ و تمييز نهادن‌ ميان‌ نيكان ‌و بدان‌ و فرمانبران‌ و نافرمانان‌ و انتقام‌ گرفتن‌ از گروه‌ دوم‌، از نعمت‌هاي ‌خداي‌ سبحان‌ است‌.
 
	سوره رحمن آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا انشَقَّتِ السَّمَاء فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌گاه‌ كه‌ آسمان‌ از هم‌ شكافد» با نزول‌ فرشتگان‌ در روز قيامت‌ «و چون ‌گل‌سرخ‌ و روغن‌ گداخته‌ شود» تشبيه‌ آسمان‌ به‌ روغن‌، در امر ذوبان‌ آن‌ و تشبيه‌ آن‌به‌ گل‌ سرخ‌، در رنگ‌ آن‌ است‌ و اين‌ نشانه‌ شدت‌ هولناك‌ بودن‌ روز قيامت ‌مي‌باشد. به‌قولي: دهان‌؛ پوست‌ سرخ‌ رنگ‌ است‌.
 
	سوره رحمن آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ كدام‌ يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ جن‌ و انس‌؟ زيرا در خبر دادن‌ از اين‌ روز سخت‌، هيبت‌ و هراسي‌ است‌ كه‌ شنونده‌ را از ارتكاب ‌بدي‌ باز مي‌دارد پس‌ چرا قبل‌ از آن‌كه‌ چنين‌ روزي‌ بيايد، راه‌ نيايش‌ و وارستگي‌ را در دنيا بر نمي‌گزينيد؟.
 
	سوره رحمن آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُسْأَلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلَا جَانٌّ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ روز، هيچ‌ انس‌ و جني‌ از گناهش‌ پرسيده‌ نشود» يعني: در روزي‌ كه ‌آسمان‌ شكافته‌ مي‌شود، هيچ‌ يك‌ از انس‌ و جن‌ از گناه‌ خود مورد پرسش‌ قرار نمي‌گيرد و از آنان‌ سؤال‌ نمي‌شود كه‌ گناه‌ شما چه‌ بود؟ زيرا هنگامي‌ كه‌ آنها از گورهاي‌ خود بيرون‌ مي‌آيند، از سيماي‌ خويش‌ شناخته‌ مي‌شوند. و نيز از آن‌رو هيچ‌ يك‌ از انس‌ و جن‌ از گناه‌ خود مورد پرسش‌ قرار نمي‌گيرد كه‌ خداوند متعال ‌تمام‌ اعمال‌ بندگان‌ را به‌ شمار آورده‌ و آنها را ضبط و نگهداري‌ كرده‌ است‌ و ديگر نيازي‌ به‌ استعلام‌ از آنان‌ نيست‌. وجه‌ انطباق‌ در ميان‌ اين‌ آيه‌ و آيات‌ ديگري‌ كه‌ بر سؤال‌ كردن‌ از انس‌ و جن‌ در اين‌ مورد صراحت‌ دارند، اين‌ است‌ كه‌ روز قيامت‌ روزي‌ طولاني‌ است‌ پس‌ انس‌ و جن‌ در زماني‌ مورد سؤال‌ قرار مي‌گيرند ودر زمان‌ ديگري‌ مورد سؤال‌ قرار نمي‌گيرند و آن‌ ـ به‌ قول‌ قتاده‌ ـ زماني‌ است‌ كه ‌بر دهانهايشان‌ مهر نهاده‌ شود و در عوض‌ دستها و پاهايشان‌ سخن‌ بگويد.
 
	سوره رحمن آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ انس‌ و جن‌ و چه ‌وقت‌ اين‌ تهديدها را جدي‌ مي‌گيريد تا به‌ رشد و صلاح‌ خويش‌ بر گرديد؟.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2886.txt"> آيه  41</a><a class="text" href="w:text:2887.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:2888.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:2889.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:2890.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:2891.txt"> آيه  46</a><a class="text" href="w:text:2892.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:2893.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:2894.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:2895.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:2896.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:2897.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:2898.txt"> آيه  53</a><a class="text" href="w:text:2899.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:2900.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:2901.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:2902.txt"> آيه  57</a><a class="text" href="w:text:2903.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:2904.txt"> آيه  59</a><a class="text" href="w:text:2905.txt"> آيه  60</a><a class="text" href="w:text:2906.txt"> آيه  61</a><a class="text" href="w:text:2907.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:2908.txt"> آيه  63</a><a class="text" href="w:text:2909.txt"> آيه  64</a><a class="text" href="w:text:2910.txt"> آيه  65</a><a class="text" href="w:text:2911.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:2912.txt"> آيه  67</a></body></html>سوره رحمن آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ سبب‌ عدم‌ سؤال‌ كردن‌ از آنان‌ را روشن‌ ساخته‌ مي‌فرمايد: «مجرمان‌» يعني: كافران‌ «از سيمايشان‌ شناخته‌ مي‌شوند» زيرا آنها در سيماي ‌خود سياه‌روي‌ و كبود چشم‌اند. به‌قولي: سيما و نشانه‌ آنان‌ اين‌ است‌ كه ‌غمگين‌اند و اثر اندوه‌ و افسرده‌گي‌ بر چهره‌هايشان‌ هويداست‌ «و موهاي‌ پيشاني‌ وپاهايشان‌ را بگيرند» ناصيه: موهاي‌ جلو سر است‌ پس‌ فرشتگان‌ پاها وپيشاني‌هايشان‌ را يكجا گرفته‌ و به‌ همين‌ صورت‌ آنان‌ را به‌ دوزخ‌ مي‌افگنند.
 
	سوره رحمن آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ انس‌ و جن‌ درحالي‌كه‌ از قبل‌ هشدار و انذار داده‌ شده‌ايد و سرانجام‌ و سرنوشت‌ قابل‌ انتظارتان‌ را در آخرت‌ شناخته‌ايد؟.
 
سوره رحمن آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ است‌ همان‌ جهنمي‌ كه‌ مجرمان‌ آن‌ را انكار مي‌كردند» يعني: در اين‌ هنگام‌كه‌ پيشاني‌ها و پاهايشان‌ گرفته‌ شود و در دوزخ‌ افگنده‌ شوند، به‌ آنان‌ گفته‌ مي‌شود: اين‌ همان‌ جهنمي‌ است‌ كه‌ همينك‌ آن‌ را مشاهده‌ كرده‌ و به‌ سوي‌ آن