‌ رسالت‌ به ‌تو بدهند؛ «و آنان‌ از غرامت‌ گرانبارند؟» يعني: از بر عهده‌ گرفتن‌ اين‌ غرامت‌ و تاواني‌ كه‌ تو از آنان‌ مي‌طلبي‌، احساس‌ گرانباري‌ مي‌كنند لذا از حمل‌ اين‌ بار گران ‌به‌ عسرت‌ و زحمت‌ درافتاده‌اند و نمي‌توانند اسلام‌ بياورند؟.
 
	سوره طور آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ عِندَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر غيب‌ پيش‌ آنهاست‌ و آنها مي‌نويسند؟» يعني: يا مگر ادعا مي‌كنند كه ‌علم‌ غيب‌ يعني‌ اطلاعات‌ ثبت‌ شده‌ بر لوح‌ محفوظ نزدشان‌ است‌ و بنابراين‌، هر چه‌ را بخواهند از روي‌ علم‌ غيب‌ براي‌ مردم‌ مي‌نويسند؟ پس‌ بر اين‌ مبني‌ مي‌گويند كه‌ ما برانگيخته‌ نمي‌شويم‌ و اگر هم‌ برانگيخته‌ شويم‌ عذاب‌ نمي‌شويم‌؟ قطعا موضوع‌ چنين‌ نيست‌ زيرا جز خداي‌ سبحان‌ هيچ‌ كس‌ ديگري‌ غيب‌ را نمي‌داند. قتاده ‌مي‌گويد: «چون‌ مشركان‌ گفتند كه‌ ما در حق‌ محمد حوادث‌ بد روزگار را انتظارمي‌كشيم‌»، خداوند متعال‌ فرمود: ﴿‏ أَمْ عِندَهُمُ الْغَيْبُ ) آيا نزدشان‌ علم‌ غيب‌ است‌ كه ‌بدانند محمد ص چه‌ وقت‌ رحلت‌ مي‌كند، يا كار وي‌ به‌ كجا خواهد انجاميد؟ كه‌ قطعا چنين‌ نيست‌.
 
سوره طور آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ يُرِيدُونَ كَيْداً فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر مي‌خواهند نيرنگي‌ بزنند؟» يعني: مگر نيرنگي‌ در حق‌ رسول‌اكرم‌ص انديشيده‌اند تا او را با اين‌ توطئه‌ و نيرنگ‌ از بين‌ ببرند «ولي‌ كافران‌ خود در نيرنگ ‌گرفتار شده‌اند» يعني: چنان‌ نيست‌ كه‌ نيرنگشان‌ مؤثر باشد بلكه‌ كافران‌ خود در زيان‌ بدانديشي‌ و نيرنگ‌ خويش‌ گرفتار شده‌اند و بر اين‌ نيرنگ‌شان‌ جزا داده ‌مي‌شوند. يعني‌ مغلوب‌ و نابود گرديده‌ يا خود گرفتار كيد و نيرنگ‌ مي‌شوند. پس ‌هرگاه‌ فرجام ‌كارشان‌ اين‌ است‌، ديگر سود و ثمر برگشت‌شان‌ از راه‌ تقوي‌ و ايمان ‌چيست‌؟.
	سوره طور آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر آنان‌ را جز خداوند معبودي‌ است‌» كه‌ ياريشان‌ داده‌ و از عذاب‌ وي‌ نگاه ‌مي‌دارد؟ «منزه‌ است‌ خدا از آنچه‌ با او شريك‌ مي‌گردانند» يعني: حق‌ تعالي‌ از شرك‌ ورزيدنشان‌، يا از مشاركت‌ با آنچه‌ كه‌ برايش‌ شريك‌ مي‌گردانند و نيز از خود آن‌ شريكان‌ پنداري‌، منزه‌ و بيزار است‌.
 
	سوره طه آيه  115
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌يقين‌ پيش‌ از اين‌ به‌سوي‌ آدم‌ حكم‌ فرستاديم‌» يعني‌ به‌ آدم‌(ع) پيش‌ از بخشيدن‌ فرزندان‌ به‌ وي‌ امر و سفارش‌ كرديم‌ كه‌ از آن‌ درخت‌ معين‌ نخورد «ولي ‌فراموش‌ كرد» عمل‌ به‌ عهدي‌ را كه‌ در باره‌ آن‌ به‌ وي‌ حكم‌ صادر كرده‌ بوديم‌ وآنچه‌ را كه‌ از او در مورد آن‌ پيمان‌ گرفته‌ شده‌ بود لذا از آن‌ درخت‌ معين‌ خورد «و براي‌ او عزمي‌ استوار نيافتيم‌» عزم‌ در لغت‌: متعهد ساختن‌ نفس‌، مصمم‌ شدن‌ بر انجام‌ كاري‌ و به‌اجرا گذاشتن‌ باورها در هر امري‌ است‌. البته‌ آدم‌(ع) خود را به‌ اين امر كه‌ از آن‌ درخت‌ معين‌ نخورد، ملزم‌ و مصمم‌ گردانيده‌ بود و بدان‌ تعهد سپرده ‌بود اما چون‌ شيطان‌ وي‌ را وسوسه‌ كرد، طبيعتش‌ نرم‌ و منفعل‌ و عزمش‌ سست‌ وشكننده‌ شد و ضعف‌ بشري‌ دامنگير وي‌ گشت‌ لذا نتوانست‌ از نخوردن‌ ميوه‌ آن‌ درخت‌ شكيبايي‌ كند. يا معني‌ اين‌ است‌: آدم‌ را در مخالفت‌ با امر خويش‌، مصمم ‌و داراي‌ عزم‌ استواري‌ نيافتيم‌ بلكه‌ اين‌ كار وي‌ از روي‌ فراموشي‌ و نسيان‌ بود.
 
	سوره طور آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن يَرَوْا كِسْفاً مِّنَ السَّمَاءِ سَاقِطاً يَقُولُوا سَحَابٌ مَّرْكُومٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر پاره‌ سنگي‌ را در حال‌ سقوط از آسمان‌ ببينند مي‌گويند: ابري‌ متراكم‌ است‌» يعني: اگر آنان‌ قطعه‌اي‌ آتش‌ از آسمان‌ را بر خود افتاده‌ بينند كه‌ براي‌ عذاب‌ آنان ‌فرو آورده‌ شده‌ باشد، باز هم‌ از كفر خويش‌ باز نمي‌ايستند بلكه‌ مي‌گويند: اين ‌ابري‌ است‌ كه‌ به‌ گونه‌ متراكم‌ بر روي‌ هم‌ نشسته‌ است‌ و بر ما باران‌ مي‌باراند!! از فرط طغيان‌ و عنادي‌ كه‌ دارند.
 
	 سوره طور آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آنان‌ را رها كن‌ تا آن‌ روز مخصوصشان‌ را كه‌ در آن‌ بي‌هوش‌ شوند ديدار كنند» كه‌ آن‌ روز، روز مرگشان‌ يا به‌ قول‌ جمهور مفسران: روز قيامت‌ است‌. صعقه: نابودي‌ و هلاكت‌ سريع‌ است‌.
 
	سوره طور آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ نيرنگشان‌ به‌ هيچ‌ وجه‌ به‌ كارشان‌ نيايد» يعني: در آن‌ روز، نيرنگ‌ و توطئه‌اي‌ كه‌ در دنيا عليه‌ رسول‌ خدا ص انديشيدند، هيچ‌ سودي‌ در برگرداندن‌ عذاب‌ از آنان‌ ندارد «و نه‌ آنها نصرت‌ داده‌ شوند» يعني: نه‌ عذابي‌ را كه‌ بر آنان‌ فرودآمدني‌ است‌، هيچ‌ بازدارنده‌اي‌ از آنان‌ باز مي‌دارد بلكه‌ آن‌ عذاب ‌خواه‌ناخواه‌ بر آنان‌ فرودآمدني‌ است‌.
 
	سوره طور آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَاباً دُونَ ذَلِكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در حقيقت‌، براي‌ ستمگران‌ عذابي‌ قبل‌ از اين‌ است‌» دون‌ ذلك: يعني‌ ستمگران‌ قبل‌ از اين‌ عذاب‌، در دنيا نيز عذاب‌ ديگري‌ دارند و آن‌ كشتنشان‌ در روز بدراست‌. ابن‌ زيد مي‌گويد: «اين‌ عذاب‌ عبارت‌ از مصايب‌ دنياست‌؛ چون‌ دردها، آفات‌، بليات‌، امراض‌ و از بين‌ رفتن‌ اموال‌ و فرزندان‌». به‌قولي‌ ديگر: مراد عذاب ‌قبر است‌. در حديث‌ شريف‌ راجع‌ به‌ بازگشت‌ كفار بر كفر خود بعد از برطرف‌ شدن ‌عذاب‌ از آنان‌، آمده‌ است: «إن‌ المنافق‌ إذا مرض‌ وعوفي‌ مثله‌ في‌ ذلك‌ كمثل‌ البعير، لايدري‌ فيما عقلوه‌ ولا فيما أرسلوه: بي‌گمان‌ مثل‌ منافق‌ وقتي‌ مريض‌ شود و از مرض ‌خويش‌ عافيت‌ يابد، چون‌ مثل‌ شتر است‌، نمي‌داند كه‌ براي‌ چه‌ او را بسته‌اند و چرا بعد از آن‌ رهايش‌ كرده‌اند!». «ولي‌ بيشترشان‌ نمي‌دانند» و از اين‌ عذاب‌ عبرت ‌نمي‌گيرند.
 
	سوره طور آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏«و تا رسيدن‌ حكم‌ پروردگار خود» يعني: اي‌ پيامبر ص! تا آن‌گاه‌ كه‌ عذاب ‌موعود ما بر آنان‌ فرود آيد و آنان‌ را فراگيرد «صبر كن‌، هرآين