‌» نقل‌ است‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ چون‌ مي‌خواستند با موسي‌(ع) از مصر بيرون‌ روند، از مردم‌ آنجا زيورآلاتي‌ را به‌ عاريت‌ گرفته‌ و به‌ آنان‌ چنين‌ وانمود كردند كه‌ مي‌خواهند در جشن‌ يا عروسي‌اي‌ كه‌ دارند از آنها استفاده‌ كنند لذا به‌ اين‌ زيورات‌ موقتا احتياج‌ دارند. زيورات‌ را «اوزار: گناهان‌» ناميدند زيرا تصاحب‌ اين‌ زيورات‌ برايشان‌ حلال‌ نبود «پس‌ آنها را افگنديم‌» يعني‌: به‌ منظور رهايي‌ ازگناه‌، آن‌ زيورات‌ را در آتش‌ افگنديم‌ و اين‌ سامري‌ بود كه‌ نيرنگ‌ انداختن ‌زيورات‌ در آتش‌ را به‌كار برد و گفت‌: اين‌ زيورات‌ بر شما حلال‌ نيست‌ و آنها را در آتش‌ اندازيد «و سامري‌ همين‌ گونه‌ بينداخت‌» يعني‌: همين‌گونه‌ كه‌ ما انداختيم‌، سامري‌ نيز آنچه‌ از زيورات‌ كه‌ با خود داشت‌ در آتش‌ افگند آن‌گاه‌ از مجموعه ‌آن‌ زيورات‌ براي‌ ما گوساله‌اي‌ از طلا ساخت‌.
در روايات‌ آمده‌ است‌ كه‌ سامري‌ جبرئيل‌(ع) را در همان‌ شكل‌ و صورتي‌ كه‌ به ‌زمين‌ فرود مي‌آيد ديد، سپس‌ از خاك‌ قدمگاه‌ وي‌، يا خاك‌ زير سم‌ اسب‌ وي ‌مشتي‌ برگرفته‌ آن‌ را بر گوساله‌ طلايي‌ افگند و بر اثر آن‌، گوساله‌ بانگ‌ برمي‌داشت‌.
ابن‌كثير مي‌گويد: «بني‌اسرائيل‌ به‌ قصد زهد و تقوا از زيورات‌ قوم‌ قبط پرهيز كرده‌ و آن‌ را از خود دور افگندند اما از سوي‌ ديگر به‌ گوساله‌پرستي‌ روي ‌آوردند، بدين‌سان‌ بود كه‌ از يك‌ چيز كم‌ اهميت‌ زهد پيشه‌ كرده‌ ولي‌ در برابر يك ‌جنايت‌ بزرگ‌ گردن‌ نهادند چنان‌كه‌ نقل‌ است‌: مردي‌ از اهالي‌ عراق‌ از عبدالله بن‌عمر رضي‌الله عنهما درباره‌ خون‌ پشه‌اي‌ كه‌ لباس‌ بدان‌ آلوده‌ مي‌شود پرسيد كه‌ آيا نماز خواندن‌ در آن‌ لباس‌ جايز است‌ يا خير؟ عبدالله(رض) فرمود: شگفتا! به‌ مردم ‌عراق‌ بنگريد؛ فرزند رسول‌ خداص ـ حسين‌(رض) ـ را كشتند (و دم‌ برنياوردند) حالا مي‌آيند و از ما حكم‌ خون‌ پشه‌اي‌ را مي‌پرسند؟!».
اين‌ نكته‌ قابل‌ تأمل‌ است‌ كه‌ سامري‌ از روحيه‌ ورع‌، زهد و پرهيزگاري‌ مردم‌ سوء استفاده‌ كرد پس‌ از اين‌ امر به‌ اين‌ نتيجه‌ دست‌ مي‌يابيم‌ كه‌ اگر مردم‌ از علم‌ وآگاهي‌ درست‌ بي‌ بهره‌ باشند، ممكن‌ است‌ هميشه‌ از آنان‌ چنين‌ سوء استفاده‌هايي ‌بشود چنان‌كه‌ عبدالله بن‌ سبا از روحيه‌ ورع‌ و پرهيزگاري‌ موجود در زمان‌ خلافت ‌ابوبكر و عمر رضي‌الله عنهما سوءاستفاده‌ كرد و در زير نقاب‌ دفاع‌ از فرهنگ ‌پرهيزگاري‌، عملكرد عثمان‌(رض) را به‌ زير سؤال‌ برد و آن‌ فتنه‌ كور را كه‌ هنوز امت ‌اسلامي‌ از آثار تفرقه‌بار آن‌ رنج‌ مي‌برد، برانگيخت‌. البته‌ در هر زمان‌ مسلماناني ‌ساده‌لوح‌ وجود دارند كه‌ با آويختن‌ به‌ ريسمان‌ زهد بارد و جاهلانه‌، رهسپار وادي ‌ضلال‌ مبين‌ و گرفتار دام‌ شيطان‌ لعين‌ مي‌شوند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2421.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:2422.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:2423.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:2424.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:2425.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:2426.txt"> آيه  1-2</a><a class="text" href="w:text:2427.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:2428.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:2429.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:2430.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ احقاف ﴾</a></body></html>سوره جاثية آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سيئات‌ آنچه‌ كرده‌ بودند بر آنان‌ آشكار شد» يعني: بديهاي‌ اعمال‌شان‌ به‌ همان‌ صورتي‌ كه‌ بوده‌ است‌، بر آنان‌ آشكار شد «و آنچه‌ را كه‌ بدان‌ استهزا مي‌كردند، آنان ‌را فرو گرفت‌» يعني: جزاي‌ اعمالشان‌ بر آنان‌ فراگير شد و فرود آمد؛ با ورودشان‌ به‌دوزخ‌.
 
	سوره جاثية آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِيلَ الْيَوْمَ نَنسَاكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا وَمَأْوَاكُمْ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّاصِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفته‌ شود: همان‌ گونه‌ كه‌ ملاقات‌ اين‌ روزتان‌ را فراموش‌ كرديد، امروز شما را فراموش‌ مي‌كنيم‌» يعني: با شما در دوزخ‌ به‌ مانند فراموشكاران‌ معامله‌ مي‌كنيم‌ پس ‌شما را در آن‌ فرو مي‌گذاريم‌ چنان‌كه‌ شما عمل‌ كردن‌ براي‌ اين‌ روز را فروگذاشتيد و از اخبار قاطعي‌ كه‌ در كتابهاي‌ الهي‌ راجع‌ به‌ آن‌ آمده‌ بود، تجاهل‌ كرديد «و جايگاهتان‌ در آتش‌ دوزخ‌ است‌» يعني: دوزخ‌ مسكن‌ و قرارگاه‌ شماست‌ «و براي ‌شما هيچ‌ نصرت‌ دهنده‌اي‌ نيست‌» كه‌ ياريتان‌ دهد و عذاب‌ الهي‌ را از شما باز دارد.
سوره جاثية آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكُم بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً وَغَرَّتْكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ بدان‌ سبب‌ است‌ كه‌ شما آيات‌ خدا را به‌ ريشخند گرفتيد» يعني: اين‌ عذاب ‌از آن‌ روي‌ بر شما فرود مي‌آيد كه‌ شما قرآن‌ را به‌ مسخره‌ و بازيچه‌ گرفتيد و در آن‌ نينديشيديد «و زندگي‌ دنيا فريبتان‌ داد» يعني: دنيا شما را با آرايش‌ها وپيرايش‌ها و بيهودگي‌هاي‌ خويش‌ فريفت‌ پس‌ پنداشتيد كه‌ هيچ‌ سراي‌ ديگري‌ جز همين‌ سراي‌ دنيا نيست‌، نه‌ رستاخيزي‌ در كار است‌ و نه‌ حشر و نشري‌ و بنابراين‌، زندگي‌ خود را بر اين‌ اساس‌ بي‌أساس‌ بنا نهاده‌ و سپري‌ كرديد «پس‌ امروز نه‌ از اين‌» آتش‌ «بيرون‌ آورده‌ مي‌شوند و نه‌ رضا ساختن‌ الله از آنان‌ طلب‌ مي‌شود» يعني: در روز قيامت‌، بازگشت‌ به‌ طاعت‌ خداوند متعال‌ از آنان‌ خواسته‌ نمي‌شود تا رضاي‌ او را به‌دست‌ آورده‌ و عذري‌ را پيش‌ افگنند زيرا آن‌ روز؛ روزي‌ است‌ كه ‌در آن‌ توبه‌اي‌ پذيرفته‌ نشده‌ و معذرتي‌ سودمند واقع نمي‌گردد.
 
	سوره جاثية آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ ستايش‌ و سپاس‌ از آن‌ خداست‌؛ پروردگار آسمانها و پروردگار زمين‌، پروردگار عالميان‌» و چنين‌ پروردگار و چنين‌ سروري‌ است‌ كه‌ سزاوار حمد و ستايش ‌مي‌باشد بنابراين‌، هيچ‌كس‌ جز آن‌ مولاي‌ بي‌همتا سزاوار حمد و سپاس‌ نيست‌ پس ‌فقط او را در برابر آفرينش‌ آسمانها و زمين‌ و به‌ اصلاح ‌آوردن‌ و سامان‌دهي‌ حال‌ كساني‌ كه‌ در آنها به‌سر مي‌برند، سپاس‌ و ثنا گوييد. عالم: مفهومي‌ است‌ فراگير كه‌ شامل‌ همه‌ ماسوي‌الله مي‌شود و به‌ صيغه‌ جمع‌ آمده‌، از آن‌رو كه‌ انواع‌ مختلفي‌دارد.
 
	سوره جاثية آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَهُ الْكِبْرِيَاء فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ