 و ثابت‌ شد، به‌همين‌گونه‌، حكم‌ عذاب‌ بر كساني‌ كه‌ به‌ تو كفر ورزيده‌ و به ‌ناحق‌ و ناروا و با تكيه‌ بر باطل‌ با تو مجادله‌ كردند و عليه‌ تو همدست‌ شده‌ و دست‌ به‌گروه‌بندي‌ و تحزب‌ زدند، نيز ثابت‌ و لازم‌ شده‌ است‌؛ «كه‌ آنان‌ اهل‌ دوزخند» يعني‌: حكم‌ صادره‌ درباره‌ آنها اين‌ است‌ كه‌: آنها سزاوار دوزخ‌اند.
 
	آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ عرش‌ الهي‌ را حمل‌ مي‌كنند و كساني‌ كه‌ گرداگرد آنند، همراه‌ با ستايش ‌پروردگار خويش‌ تسبيح‌ مي‌گويند و به‌ او ايمان‌ دارند و براي‌ مؤمنان‌ آمرزش‌ مي‌خواهند» يعني‌: فرشتگان‌ حامل‌ عرش‌ ـ كه‌ فرشتگان‌ كروبي‌ مي‌باشند ـ و ايشان‌ بلندترين ‌طبقات‌ فرشتگان‌ و اولين‌ آنها در پيدايش‌اند همچنين‌ فرشتگاني‌ كه‌ بر گرداگرد عرش‌ قرار دارند، اينان‌ خداوند(ج) را همراه‌ با حمد و سپاس‌ وي‌ در برابر نعمتهايش‌، تسبيح‌ گفته‌ او را تنزيه‌ مي‌كنند و به‌ او ايمان‌ دارند، يعني‌: وحدانيت‌ او را با بصيرتهايشان‌ تصديق‌ كرده‌ و براي‌ بندگان‌ مؤمنش‌ آمرزش‌ مي‌خواهند ومي‌گويند: «پروردگارا! رحمت‌ و علم‌ تو بر همه ‌چيز احاطه‌ دارد» يعني‌: رحمت‌ و علم ‌تو همه‌ چيز را فراگرفته‌ است‌ «پس‌ كساني‌ را كه‌ توبه‌ كرده‌ و راه‌ تو را دنبال‌ كرده‌اند» يعني‌: كساني‌ را كه‌ با توبه‌، از گناهان‌ روي‌ برتافته‌ و راه‌ تو ـ يعني‌ دين‌ اسلام‌ ـ را پيروي‌ كرده‌اند «بيامرز و آنها را از عذاب‌ دوزخ‌ نگاه‌ دار» چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «چون‌ مسلمان‌ در حق‌ برادرش‌ غائبانه‌ دعا كند، فرشته‌ مي‌گويد: آمين‌! و براي‌ تو هم‌ مانند آن‌ باد».
البته‌ ما به‌ حمل‌ عرش‌ الهي‌ به‌وسيله‌ فرشتگان‌ ايمان‌ داريم‌ اما كيفيت‌ اين‌ حمل‌ و تعداد فرشتگان‌ را به‌ علم‌ خداي‌ عزوجل‌ وا مي‌گذاريم‌. بايد دانست‌ كه‌ «عرش‌» مركز تدبير عالم‌ بوده‌ و حقيقتي‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ خود به‌ آن‌ داناتر مي‌باشد.
 
﴿سوره‌ غافر﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (85) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه‌: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ آن‌كه‌ آيه‌: (‏ غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ ...)در آغازين‌ آيات‌ آن‌ قرار د ارد، «غافر» ناميده‌ شد. «غافر» از اوصاف‌ والا و اسماي ‌حسناي‌ خداوند(ج) است‌. همچنين‌ اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ آن‌كه‌ مشتمل‌ بر داستان ‌مؤمن‌ آل‌ فرعون‌ است‌، «مؤمن‌» نيز ناميده‌ مي‌شود.
اين‌ اولين‌ سوره‌ از سوره‌هاي‌ هفت‌گانه‌ پياپي‌اي‌ است‌ كه‌ با «حم‌» آغاز مي‌شوند.
سيوطي‌ از ابن‌عباس‌ و جابربن‌ زيد رضي‌الله عنهما درباره‌ ترتيب‌ اين‌ سوره‌ها روايت‌ كرده‌ است‌: سوره‌هاي‌ «حواميم‌» به‌ همين‌ ترتيبي‌ كه‌ در مصحف‌ دارند، به‌دنبال‌ سوره‌ «زمر» پشت‌ سر هم‌ نازل‌ شده‌اند. يعني‌: نخست‌ سوره‌ «مؤمن‌» نازل ‌شد، سپس‌ سوره‌ «سجده‌»، بعد از آن‌ سوره‌ «شوري‌» و همين‌طور به ‌ترتيب ‌سوره‌هاي‌: «زخرف‌»، «دخان‌»، «جاثيه‌» و «احقاف‌» و در ميان‌ آنها هيچ ‌سوره‌ ديگري‌ نازل‌ نگرديد.
فضيلت‌ آن‌: در فضيلت‌ اين‌ هفت‌ سوره‌ ـ يعني‌ حواميم‌ ـ رسول‌‌خدا‌ص در حديث‌ شريف‌ ذيل‌ فرمودند: «لكل‌ شي‌ء ثمرة‌ وإن‌ ثمرة‌ القرآن‌ ذوات‌ حم‌، هن‌ روضات ‌حسنات‌ مخصبات‌ متجاورات‌، فمن‌ أحب‌ أن‌ يرتع‌ في‌ رياض ‌الجنة فليقرأ الحواميم‌: براي ‌هر چيز ثمره‌اي‌ است‌ و ثمره‌ قرآن‌ همانا سوره‌هاي‌ داراي‌ حم‌ است‌. اين‌ سوره‌ها بوستانهاي‌ زيباي‌ خرم‌، سرسبز و پر محصولي‌ هستند كه‌ پهلوبه‌پهلوي‌ هم‌ قرار دارند پس‌ كسي‌ كه‌ مي‌خواهد در بوستانهاي‌ بهشت‌ بخرامد، بايد حواميم‌ را بخواند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ راجع‌ به‌ فضيلت‌ سوره‌ «حم‌ المؤمن‌» آمده‌ است‌: «هر كس‌ آيه‌ الكرسي‌ و اول‌ حم‌ المؤمن‌ را (در اول‌ روز) بخواند، در آن‌ روز از هرگونه‌ بدي‌اي‌ محفوظ و در امان‌ مي‌ماند». همين‌طور درباره‌ فضيلت‌ خواندن‌ اين‌ دو سوره‌ در شب‌، نيز حديثي‌ نقل‌ شده‌ است‌.
موضوع‌ اين‌ سوره‌، پرداختن‌ به‌ قضيه‌ ايمان‌ و كفر است‌ و جو سوره‌ گويي‌ جو معركه‌اي‌ است‌ ميان‌ حق‌ و باطل‌ و ايمان‌ و طغيان‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2038.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:2039.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:2040.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:2041.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:2042.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:2043.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:2044.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:2045.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:2046.txt">آيه  16</a></body></html>آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُم وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
همچنين‌ فرشتگان‌ حامل‌ عرش‌ الهي‌، در حق‌ مؤمنان‌ چنين‌ دعا مي‌كنند: «پروردگارا! و آنان‌ را در بهشتهاي‌ عدن‌ كه‌ آن‌ را به‌ ايشان‌ وعده‌ داده‌اي‌، وارد كن» بهشتهاي‌ عدن‌: يعني‌ بهشت‌هايي‌ كه‌ اقامت‌ در آنها دائمي‌ است‌ «و نيز هر كس‌ از پدران‌ و همسران‌ و فرزندانشان‌ را كه‌ به‌ صلاح ‌آمده‌اند وارد كن» يعني‌: همراه‌ با ايشان ‌كساني‌ از اين‌ گروه‌ ذكر شده‌ را كه‌ صالح‌ هستند، براي‌ تكميل‌ نعمت‌ خويش‌ بر ايشان‌ و كامل‌ كردن‌ شادماني‌ و سرورشان‌، به‌ بهشت‌ وارد كن‌ «زيرا تو بي‌گمان‌ غالب‌ و حكيمي». سعيدبن‌ جبير(رض) مي‌گويد: «مؤمن‌ چون‌ به‌ بهشت‌ وارد شود، مي‌پرسد كه‌ پدر و پسر و برادرم‌ كجايند؟ به‌ وي‌ گفته‌ مي‌شود: آنها در عمل‌ خود به‌ پايه‌ و اندازه‌ تو نرسيده‌اند. ولي‌ او مي‌گويد: من‌ هم‌ براي‌ خود عمل‌ كرده‌ام‌ و هم‌ براي‌ ايشان‌. در آن‌ هنگام‌ است‌ كه‌ آنها در درجه‌ به‌ وي‌ ملحق‌ ساخته ‌مي‌شوند». سپس‌ سعيدبن‌ جبير(رض) اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كرد.
 
	آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ وَمَن تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
فرشتگان‌ حامل‌ عرش‌ در دعاي‌ خود در حق‌ مؤمنان‌ مي‌افزايند: «و آنان‌ را از بديها نگاه‌ دار» يعني‌: در برابر گناهان‌ و اعمال‌ بدي‌ كه‌ در دنيا مرتكب‌ شده‌اند، آنها را مؤاخذه‌ و مجازات‌ نكن‌ و اعمال‌ بدشان‌ را بر ايشان‌ بيامرز و ايشان‌ را از عذاب 