 برداشتن ‌بار اين‌ امانت‌ توفيق‌ داده‌شدند تا بدانجا كه‌ گويي‌ بر اين‌ كار گمارده‌ شده‌اند. همچنان‌ از موكلان‌ و گماشتگان‌ به‌ ايمان‌ كساني‌ هستند كه‌ رسول‌ خداص درحديث‌ شريف‌ به‌ ايشان‌ چنين‌ اشاره‌ كرده‌اند: «گروهي‌ از امت‌ من‌ پيوسته‌ بر حق ‌آشكار قرار دارند و مخالفان‌ ايشان‌ به‌ ايشان‌ زياني‌ رسانده‌ نمي‌توانند تا آن‌ كه‌ امرخدا(ج) (قيامت‌) در رسد».
 
	 آيه  90
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُل لاَّ أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرَى لِلْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ جماعت‌» انبياي‌ ذكر شده‌ «كساني‌ هستند كه‌ الله آنان‌ را هدايت‌ كرد پس‌ به‌هدايت‌ آنان‌ اقتدا كن‌» لذا رسول‌ خداص در اموري‌ كه‌ بر ايشان‌ درباره‌ آن‌ نصي ‌نازل‌ نشده‌ بود، به‌ اقتداي‌ انبياي‌ پيشين‌ مأمور بودند «بگو» اي‌ پيامبرص «از شما هيچ‌ مزدي‌ برآن‌ درخواست‌ نمي‌كنم‌» يعني: دربرابر انجام‌ رسالت‌ خويش‌ و تبليغ ‌قرآن‌ از شما هيچ‌ مزدي‌ نمي‌طلبم‌ «اين‌ قرآن‌ جز تذكري‌ براي‌ جهانيان ‌نيست‌» يعني: قرآن: موعظه‌، يادآور و بيدارگري‌ براي‌ تمام‌ خلق‌، اعم‌ از جن‌ وانس‌ و همه‌ كساني‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ نزول‌ آن‌ موجود بودند، يا آنان‌ كه‌ بعدا به ‌وجود مي‌آيند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1043.txt">آيه  91</a><a class="text" href="w:text:1044.txt">آيه  92</a><a class="text" href="w:text:1045.txt">آيه  93</a><a class="text" href="w:text:1046.txt">آيه  94</a></body></html>آيه  91
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا قَدَرُواْ اللّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُواْ مَا أَنزَلَ اللّهُ عَلَى بَشَرٍ مِّن شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنزَلَ الْكِتَابَ الَّذِي جَاء بِهِ مُوسَى نُوراً وَهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيراً وَعُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُواْ أَنتُمْ وَلاَ آبَاؤُكُمْ قُلِ اللّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خداوند را چنان‌كه‌ سزاوار اوست‌، قدر نگذاشتند» يعني: قدر و حرمت‌ خداوند متعال‌ را چنان‌كه‌ بايد نشناختند، يا او را چنان‌كه‌ شايسته‌ عظمت‌ اوست‌، بزرگ‌ نشمردند؛ «آن‌گاه‌ كه‌ گفتند: خداوند هيچ‌ چيز را بر هيچ‌ بشري‌ نازل‌ نكرده ‌است‌» يعني: آن‌گاه‌ كه‌ مشركان‌ قريش‌، منكر ارسال‌ پيامبران‌ و نزول‌ كتابها از سوي‌ حق‌ تعالي‌شدند «بگو» اي‌ پيامبرص «چه‌ كسي‌ كتابي‌ را كه‌ موسي‌ آن‌ را آورده ‌است‌ فروفرستاد؟» شما مشركان‌ به‌ فرودآوردن‌ تورات‌ بر موسي‌ اذعان‌ و اعتراف‌ داريد واز طريق‌ اخباري‌ كه‌ از يهوديان‌ دريافت‌ كرده‌ايد، اين‌ امر را مي‌دانيد، از اين‌گذشته‌ يهوديان‌ را در فرودآمدن‌ چنين‌ كتابي‌ بر آنان‌ تصديق‌ هم‌ مي‌كنيد؟ «همان‌كتابي‌ كه‌» يعني: توراتي‌ كه‌ «روشني‌ و هدايتي‌ براي‌ مردم‌ بود، و آن‌ را به‌ صورت ‌طومارها در مي‌آوريد» خطاب‌ از مشركان‌ به‌سوي‌ يهود برمي‌گردد، يعني: شمايهوديان‌ تورات‌ را ورق‌پاره‌هاي‌ جدا شده‌ و از هم‌ شكافته‌اي‌ مي‌گردانيد تا به‌ اين‌ ترتيب‌، هدفتان‌ از تحريف‌ و تبديل‌ تورات‌ برحسب‌ دلخواهتان‌ از جمله ‌پنهان ‌ساختن‌ اوصاف‌ حضرت‌ محمدص كه‌ در آن‌ ذكر شده‌ است‌، برآورده‌ شود «آنچه‌ را از آن‌ مي‌خواهيد آشكار مي‌كنيد» از كاغذهايي‌ كه‌ از تورات‌ جدا كرده‌ايد «و بسياري‌ را» يعني: بسياري‌ از تورات‌ را «پنهان‌ مي‌كنيد» پس‌ يهوديان‌، تورات ‌را به‌ دو بخش‌ طومارهاي‌ جداگانه‌اي‌ تقسيم‌ كرده‌ بودند تا به‌ آشكارساختن‌ يا پنهان‌ كردن‌ آنچه‌ كه‌ مي‌خواستند، قادر گردند «در صورتي‌كه‌ به‌ شما» يهوديان‌ در قرآن‌ «آنچه‌ كه‌ شما و پدرانتان‌ نمي‌دانستيد آموخته‌ شد» آموزه‌هاي‌ يهوديان‌ از قرآن‌، اخباري‌ است‌ كه‌ پيامبر ما حضرت‌ محمدص از وحي‌ خداوند(ج) به‌ ايشان ‌دادند زيرا وحي‌ الهي‌ در قرآن‌ مشتمل‌ بر خبرهايي‌ است‌ كه‌ يهود و نصاري‌ نه‌ از كتب‌ خويش‌ آنها را آموخته‌ بودند، نه‌ از زبان‌ پيامبران‌ خويش‌ دريافته‌ بودند و نه ‌پدرانشان‌ آنها را آموخته‌ بودند. يا خطاب‌ متوجه‌ اين‌ امت‌ است‌، كه‌ در اين‌صورت‌ معني‌ چنين‌ مي‌شود: چه‌كسي‌ بر شما قرآني‌ را كه‌ در آن‌ اخبار گذشتگان ‌و آيندگان‌ است‌، نازل‌ كرد؟ اخباري‌ كه‌ نه‌ شما آن‌ را مي‌دانستيد و نه‌ پدرانتان‌؟ «بگو: خدا» يعني: خدا(ج) آن‌ را نازل‌ كرد «آن‌گاه‌ آنان‌ را بگذار تا در كندوكاوشان ‌بازي‌ كنند» يعني: آن‌گاه‌ رهايشان‌ كن‌ تا همانند كودكان‌ بازي‌گوش‌، در ژرفاي ‌باطل‌ خود بازي‌ كنند و هيچ‌ پروايشان‌ را نداشته‌باش‌.
سعيدبن‌ جبير(رض)  در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: مردي‌ از يهوديان‌ به‌نام ‌مالك‌بن‌ صيف‌ نزد رسول‌ خداص آمد و با ايشان‌ مشاجره‌ كرد، آن‌گاه‌ از سرخشم‌ گفت: (ما أنزل‌ الله‌ علي‌ بشر من‌ شي‌ء: خداوند هيچ‌ چيز بر هيچ‌ بشري‌ نازل ‌نكرده‌ است‌)! پس‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ در رد پندار وي‌ نازل‌ شد. اما روايت‌ راجح‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌، روايت‌ ابن‌عباس‌(رض)  است‌ كه‌ مي‌گويد: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ قريش‌ نازل‌ شد.
 
	آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ وَهَذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَى صَلاَتِهِمْ يُحَافِظُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اين‌» قرآن‌ «كتابي‌ است‌ مبارك‌» يعني: بسيار بابركت‌ و داراي‌ منافع‌ و فوايد عظيم‌؛ بدان‌ جهت‌ كه‌ مشتمل‌ بر منافع‌ دنيا و آخرت‌ و علوم‌ اولين‌ و آخرين‌ است ‌«كه‌ ما آن‌ را فروفرستاديم‌» بر محمدص پس‌ شما يهوديان‌ چگونه‌ مي‌گوييد كه: (خداوند هيچ‌چيز بر هيچ‌بشري‌ نازل‌ نكرده‌است‌)؟ «تصديق‌ كننده‌ آن ‌چيزي‌ است‌كه‌ پيش‌ از آن‌ آمده‌ است‌» يعني: قرآن‌ موافق‌ كتابهايي‌ چون‌ تورات‌ و انجيل‌ است‌كه‌ خداوند(ج) بر پيامبران‌ پيشين‌ نازل‌ كرده‌ است‌ «و تا مردم‌ ام‌القري‌ و كساني‌ را كه ‌پيرامون‌ آنند» از قبايل‌ عرب‌ و ساير طوايف‌ بني‌آدم‌؛ از عرب‌ و عجم‌ «بيم‌ دهي‌» ام‌القري‌ (مادرشهر): مكه‌ مكرمه‌ است‌ كه‌ در منزلت‌ و جايگاه‌ خويش‌، ازهمه‌ شهرها بزرگتر مي‌باشد زيرا اولين‌ خانه‌اي‌ كه‌ براي‌ عبادت‌ مردم‌ بنا گرديده‌، درآن‌ واقع‌ شده‌است‌، همچنان‌، به‌خاطر آن‌ كه‌ مكه‌ قبله‌گاه‌ اين‌ امت‌ و محل‌ حج‌ آنان‌ است‌ و در ناف‌ زمين‌ قرار دارد لذا ابلاغ‌ پيام‌ به‌ مردم‌ مكه‌ و هشداردادن ‌آنان‌، معنا انذار و بيم‌دهي‌ ساير اهل‌ زمين‌