، پس‌ شما در واقع‌ به‌ هيچ‌چيز ايمان‌ نداريد، نه‌ به‌ تورات‌ و نه‌ به‌ قرآن‌.
 
آيه  133
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلاَتٍ فَاسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْماً مُّجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ برآنان‌ طوفان‌ را فرستاديم» طوفان‌: سيلي‌ سخت‌ و فراگير است‌ كه‌ زمين ‌را غرق‌ و منازل‌ و درختان‌ را نابود مي‌كند. به‌ قولي‌ ديگر: مراد از طوفان‌؛ مرگ ‌است‌ «و ملخ» را فرستاديم‌ تا كشتزارهايشان‌ را بخورد و فوج‌ ملخ‌ چنين‌ كرد «و قمل» يعني‌: شپش‌ و كنه‌ريز را فرستاديم‌. به‌ قولي‌: «قمل»، ملخ‌ كوچك‌ (ملخ‌پياده‌) است‌ قبل‌ از آن‌كه‌ بپرد. به‌ قولي‌ ديگر: كك‌ است‌ «و غوكها» رافرستاديم‌. غوك (قورباغه): حيوان‌ معروفي‌ است‌ كه‌ در آب‌ زندگي‌ مي‌كند «و خون ‌را» فرستاديم‌. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ رود نيل‌ بر آنان‌ خون‌ سيلان‌ كرد. به‌ قولي‌ ديگر: مراد از آن، خون‌بيني‌ است‌. آري‌! اينها را فرستاديم‌ «به‌ صورت‌ نشانه‌هايي ‌مفصل» يعني‌: روشن‌ و آشكار «و باز هم‌ استكبار كردند» يعني‌: بعد از فرود آوردن‌ اين‌ نشانه‌ها، باز هم‌ از ايمان‌ به‌ خداوند متعال‌ تكبر ورزيدند «و قومي ‌مجرم‌ بودند» كه‌ به‌ حق‌ راه‌ نيافته‌ و از باطل‌ دست‌ نمي‌كشيدند.
 
آيه  134
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُواْ يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هنگامي‌ كه‌ عذاب‌ بر آنان‌ فرود آمد» با آفات‌ و بلياتي‌ كه‌ ذكر شد. به‌ قولي‌: مراد از عذاب‌ در اينجا، طاعون‌ است‌ كه‌ فقط در يك‌ روز هزاران‌ تن‌ از قبطيان‌ را به‌كام‌ خود كشيد «گفتند: اي‌ موسي‌! پروردگارت‌ را به‌ آن‌ عهدي‌ كه‌ نزد تو دارد، براي‌ما بخوان» يعني‌: او را به‌ آن‌ اسماء و ادعيه‌اي‌ كه‌ به‌ تو وحي‌ كرده‌ است، يا به‌آنچه‌ كه‌ تو را به‌وسيله‌ آن‌ به‌ نبوت‌ مخصوص‌ گردانيده‌ است، براي‌ ما بخوان‌. يا براي‌ ما درحالي‌ دعا كن‌ كه‌ به‌ عهد و پيماني‌ كه‌ از حق‌ تعالي‌ نزد خود داري، متوسل‌ مي‌گردي‌ «اگر اين‌ عذاب‌ را از ما برطرف‌ كني، حتما به‌ تو ايمان ‌مي‌آوريم» يعني‌: نبوتت‌ را تصديق‌ مي‌كنيم‌ «و بني‌اسرائيل‌ را قطعا با تو مي‌فرستيم» كه‌ با تو به‌ سرزمين‌ مقدس‌ بروند.
 
	آيه  135
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ عذاب‌ را ـ تا مدتي‌ كه‌ آنان‌ بدان‌ رسنده‌اند ـ از آنان‌ برداشتيم» يعني‌: تامدتي‌ كه‌ براي‌ هلاك‌ساختن‌شان‌ به‌وسيله‌ غرق‌ مقرر كرده‌ بوديم‌ «بناگاه‌ عهد مي‌شكستند» و آن‌ پيماني‌ را كه‌ داده‌ بودند، بي‌محابا پشت‌پا مي‌زدند، هم ‌از اين ‌رو برخلاف‌ آنچه‌ كه‌ قبلا بدان‌ متعهد گرديده‌ بودند، از فرستادن‌ بني‌اسرائيل ‌با موسي‌(ع)  امتناع‌ ورزيدند.
 
	آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَكَانُواْ عَنْهَا غَافِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سرانجام‌ از آنان‌ انتقام‌ گرفتيم» چرا كه‌ عهدشكني‌ كردند «و در دريا غرقشان ‌ساختيم، به‌سبب‌ آن‌كه‌ آيات‌ ما را دروغ‌ مي‌انگاشتند و از آنها غافل‌ بودند» يعني‌: در نشانه‌هاي‌ شگرف‌ ما هيچ‌ نمي‌انديشيدند.
 
آيه  137
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُواْ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُواْ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُواْ يَعْرِشُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ آن‌ قومي‌ كه‌ به‌ استضعاف‌ كشيده‌ مي‌شدند» يعني‌: به‌ بني‌اسرائيل‌ كه‌ با كشته‌شدن‌ و خدمتكاري‌ فرعون‌ و قومش، پيوسته‌ به‌ خواري‌ و تحقير كشيده‌ مي‌شدند «مشارق‌ و مغارب‌ سرزميني‌ را كه‌ در آن‌ بركت‌ نهاديم» و سرزمين‌ فلسطين ‌بود «به‌ ميراث‌ داديم» بركت‌ نهادن‌ در سرزمين‌ فلسطين‌؛ بيرون‌ آوردن‌ ميوه‌ها ومحصولات‌ زراعتي‌ در آن‌ به‌ بهترين‌ و سودبارترين‌ شكل‌ است‌ زيرا سرزمين ‌فلسطين، حاصلخيزترين‌ و آماده‌ترين‌ سرزمين‌ها براي‌ كشاورزي‌ است‌ «و وعده‌نيك‌ پروردگارت‌ بر بني‌اسرائيل‌ تحقق‌ يافت» يعني‌: آن‌ وعده‌ به‌ شكل‌ كامل‌ خودتحقق‌ و استمرار يافت، كه‌ عبارت‌ بود از: ﴿‏ وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ ‏﴾ ‌:  (مي‌خواهيم‌ بر كساني‌ كه‌ در زمين‌ به ‌استضعاف‌ كشيده‌ شده‌اند، منت‌ نهاده‌ و ايشان‌ را پيشوايان‌ مردم‌ گردانيم‌ و ايشان‌ را وارث‌ زمين‌ كنيم‌) «القصص/‌5» «به ‌سبب‌ آن‌كه‌ صبر كردند» بر آنچه‌ كه‌ به‌ آنان‌ از سوي‌ فرعون‌ و قومش‌ مي‌رسيد، همين‌گونه‌ بر جهاد در راه‌ خدا(ج)  نيز صبر وپايداري‌ كردند «و آنچه‌ را كه‌ فرعون‌ و قومش‌ ساخته‌ بودند» از آباديها و قصرها و كارخانه‌ها «و آنچه‌ كه‌ بر مي‌افراشتند» از بوستانها «ويران‌ كرديم» به‌ قولي‌: (يعرشون‌) به‌ معناي‌ «يبنون» است، يعني‌: كاخهاي‌ استواري‌ را كه‌ بنا مي‌كردند، كاملا ويران‌ كرديم‌. آري‌! خداوند متعال‌ فلسطين‌ را به‌ بني‌اسرائيل‌ داد ـ هنگامي‌كه‌ مسلمان‌ بودند ـ و اكنون‌ آن‌ را به‌ ما داده‌ است‌ زيرا ما مسلمان‌ هستيم‌ و آنها كافر پس‌ فلسطين‌ امروز و فردا از آن‌ مسلمانان‌ است‌ و بر آنان‌ است‌ كه‌ آن‌ را از چنگ‌ دشمن‌ بازگيرند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1286.txt">آيه  138</a><a class="text" href="w:text:1287.txt">آيه  139</a><a class="text" href="w:text:1288.txt">آيه  140</a><a class="text" href="w:text:1289.txt">آيه  141</a><a class="text" href="w:text:1290.txt">آيه  142</a><a class="text" href="w:text:1291.txt">آيه  143</a></body></html>آيه  138
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْاْ عَلَى قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَى أَصْنَامٍ لَّهُمْ قَالُواْ يَا مُوسَى اجْعَل لَّنَا إِلَهاً كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بني‌اسرائيل‌ را از دريا گذرانديم» يعني‌: به‌ آنان‌ قدرت‌ و توان‌ عبور از «درياي‌ سرخ» را داديم، آن‌گاه‌ كه‌ موسي‌ با عصايش‌ به‌ آن‌ دريا زد و آب‌ دريا از هم‌ شكافته‌ شد و ايشان‌ از آن‌ عبور كردند «تا به‌ قومي‌ رسيدند كه‌ بر بتان‌ خويش ‌مجاورت‌ 