» زيرا در حج‌، منافع‌ و مصالحي‌ نهفته‌ است‌ كه‌ سبب‌ رونق‌ دين‌ و دنيايشان‌ مي‌شود؛ آري‌! در حج‌ نيايشگرانشان‌ به‌ اوج‌ عبوديت‌ واصل‌ مي‌شوند، خائف‌ و هراسناكشان‌ ايمن ‌مي‌شود، ضعيفشان‌ نصرت‌ داده‌ مي‌شود، تجارشان‌ در آن‌ سود مي‌برند، فقرايشان‌ در آن‌ اطعام‌ مي‌شوند و اخيرا اين‌ كه‌ خداوند(ج) مناسك‌ حج‌ را سبب‌ آباداني ‌وادي‌اي‌ غيرمزروع‌ گردانيد، وگرنه‌ در آن‌ هيچ ‌كسي‌ اقامت‌ نمي‌گزيد «و» خداوند(ج) «ماه‌ حرام‌ را» نيز سبب‌ انتظام‌ و سامان‌ يافتن‌ امور مردم‌ گردانيد، طوري‌كه‌ مردم‌ در ماههاي‌ حرام‌ ـ ذوالقعده‌، ذوالحجه‌، محرم‌ و رجب‌ ـ نه‌ خوني‌ را مي‌طلبند، نه‌ با دشمني‌ مي‌جنگند و نه‌ به‌ امر مقدس‌ و ارزش‌ مورداحترامي‌ بي‌حرمتي‌ مي‌كنند پس‌ ماههاي‌ حرام‌ ـ از اين‌ حيث‌ ـ نيز مايه‌ قوام‌ وانتظام‌ امور مردم‌ است‌. ولي‌ بايد گفت‌ كه‌: حرمت‌ قتل‌ و قتال‌ عادلانه‌ در ماههاي ‌حرام‌، در شريعت‌ ما منسوخ‌ شده‌ است‌ «و» خداوند(ج) «هدي‌ را» يعني‌: حيواناتي‌ را كه‌ به‌ مكه‌ اهدا مي‌شود «و قرباني‌هاي‌ قلاده‌دار را» نيز سبب‌ انتظام‌ امور مردم‌ گردانيد زيرا بجز منافع‌ ديگري‌ كه‌ در آنهاست‌، وقتي‌ كسي‌ حيوان‌ داراي ‌گردن‌بند (قلاده‌) را با خود همراه‌ كند، فهميده‌ مي‌شود كه‌ او عزم‌ حج‌ يا عمره‌ را دارد و بنابراين‌، كسي‌ متعرض‌ وي‌ نمي‌گردد. و قرباني‌ قلاده‌ دار را مخصوصا ياد كرد درحالي‌ كه‌ اين‌ نوع‌ قرباني‌ نيز از (هدي‌) است‌، به‌ خاطر آن‌ كه‌ ثواب‌ آن ‌بيشتر و شكوه‌ حج‌ با آن‌ جلوه‌گرتر است‌ «اين‌ بيان‌ براي‌ آن‌ است‌ تا بدانيد كه‌ الله آنچه‌ را كه‌ در آسمانهاست‌ و آنچه‌ را كه‌ در زمين‌ است‌ مي‌داند و تا بدانيد كه‌ الله  به‌ همه‌ چيز داناست» پس‌ براساس‌ حكمت‌ و علم‌ مطلق‌ خويش‌، احكام‌ را مشروع‌ مي‌گرداند.
 
	سوره مائدة آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بدانيد كه‌ عقوبت‌ الله سخت‌ است» بر كسي‌ كه‌ احكام‌ وي‌، حرم‌ قدسي‌ وي‌ و حرمت‌ احرام‌ را سبك‌ انگارد و به‌ مقدسات‌ و ارزشهاي‌ وي‌ بي‌حرمتي‌ كند «وبدانيد كه‌ خدا آمرزنده‌ مهربان‌ است» بر تائبان‌ و بازگشت‌كنندگاني‌ كه‌ به‌ آستان‌ عفو و رحمت‌ وي‌ باز مي‌آيند.
 
سوره مائدة آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ مَّا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاَغُ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بر عهده پيامبر جز رساندن‌ پيغام» براي‌ شما «نيست» پس‌ اگر امتثال‌ و اطاعت‌ نكرديد، مسلما جز به‌خودتان‌ زيان‌ نرسانده‌ و جز در حق‌ خودتان‌ جنايت‌ نكرده‌ايد اما تا جايي‌كه‌ به‌ رسول‌ خداص مربوط است‌؛ ايشان‌ به‌ تكليف‌ خود عمل‌ كرده‌، دستور خداي‌ عزوجل‌ را انجام‌ داده‌ و به‌ واجب‌ تبليغ‌ قيام‌ كرده‌ است‌ پس‌براي‌ شما در كوتاهي‌ها و تقصيرهايتان‌ هيچ‌ عذري‌ نيست‌ «و خداوند آنچه‌ را آشكار مي‌كنيد و آنچه‌ را پنهان‌ مي‌داريد، مي‌داند» لذا نفاق‌ يا وفاق‌ شما بر او پنهان ‌نمي‌ماند.
 
	سوره مائدة آيه  100
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لاَّ يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُواْ اللّهَ يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «خبيث‌ و طيب» يعني‌: پليد و پاك‌ «برابر نيست» مراد از خبيث‌: حرام‌ و مراد از طيب‌: حلال‌ است‌. يا مراد؛ انسان‌هاي‌ بد و شرور و مردمان ‌خوب‌ و پاكند. يا مراد؛ اعمال‌ بد و اعمال‌ نيك‌ است‌. قرطبي‌ مي‌گويد: «لفظ، عام‌ است‌ و همه‌ اين‌ معاني‌ را دربر مي‌گيرد». آري‌! اين‌ دو برابر نيستند «هرچند كثرت‌ پليديها تو را به‌ شگفت‌ آورد» زيرا پليدي‌ يك‌ چيز، سود و ثمر آن‌ را از بين‌برده‌ و بركت‌ آن‌ را نابود مي‌كند «پس‌ اي‌ صاحبان‌ خرد! از الله پروا كنيد» و اعمال ‌صالحه‌ را بر كردارهاي‌ ناشايست‌ برگزينيد و از پاكان‌ و نيكان‌ مردم‌ باشيد، نه‌ از تبهكاران‌ و پليدان‌ آنها «تا رستگار شويد».
 
	سوره مائدة آيه  101
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْيَاء إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُواْ عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللّهُ عَنْهَا وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
پس‌ از آن‌ كه‌ خداوند(ج) حكم‌ شكار در حال‌ احرام‌ را بيان‌ كرد، در اينجا مؤمنان‌ را از مطرح‌ كردن‌ پرسش‌هايي‌ كه‌ به‌ انگيزه‌ گرايش‌ به‌ تحريم‌ اشيا عنوان‌ مي‌شود، نهي‌ كرده‌ و به‌ آنان‌ چنين‌ ادب‌ مي‌آموزد: «اي‌ مؤمنان‌! از آن‌ چيزهايي‌نپرسيد» كه‌ به‌ پرسيدن‌ از آنها نيازي‌ نداريد و به‌ شما در امر دينتان‌ مدد نمي‌رسانند. آري‌! از پيامبر خدا(ج) در چنين‌ مواردي‌ سؤال‌ نكنيد «زيرا اگر حقيقت‌ آنها براي‌ شما آشكار شود، شما را غمگين‌ مي‌كند» و بر شما ناخوش‌ مي‌آيد. از جهتي‌ ديگر، سؤال‌كردن‌ از امور بي‌فايده‌ و از آنچه‌ كه‌ بدان‌ نيازي‌ نيست‌، ممكن‌ است‌ سبب‌ وجوب‌ آن‌ امر بر سؤال‌كننده‌ و بر ديگران‌ شود چنان‌كه‌ يكي‌ ازروايات‌ وارده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌، دال‌ بر اين‌ امر است‌. در اين‌ روايت‌ آمده‌است‌؛ يكي‌ از اصحاب‌ از رسول‌ خداص پرسيد: آيا حج‌ در هر سال‌ فرض‌ است؟ رسول‌ خداص خشمگين‌ شدند و فرمودند: اگر بگويم‌: آري‌! بي‌گمان‌ بر شما واجب‌ مي‌شود. همان‌ بود كه‌ آيه ‌كريمه‌ نازل‌ شد. «و اگر از آنها هنگامي‌ كه‌ قرآن ‌نازل‌ مي‌شود سؤال‌ كنيد» بدانيد كه‌ با وجود رسول‌ خداص در ميانتان‌ و نزول‌ وحي‌بر وي‌؛ «البته‌ براي‌ شما روشن‌ ساخته‌ مي‌شود» جواب‌ آن‌ سؤالتان‌؛ با پاسخ‌ رسول‌اكرم‌ص يا با نزول‌ وحي‌ در باره‌ آن‌ موضوع‌ «خدا از آنها گذشت» يعني‌: خدا(ج) از آنچه‌ در گذشته‌ سؤال‌ كرديد درگذشت‌ پس‌ ديگربار به‌ اين‌ شيوه‌ بازنگرديد. يا خدا(ج) از مكلف ‌كردنتان‌ به‌ آن‌ تكاليف‌ درگذشت‌ «و خداوند آمرزنده‌ بردبار است» و از بردباري‌ وي‌ است‌ كه‌ شما را ـ جز بعد از هشداردادنتان‌ ـ مجازات‌ نمي‌كند.
حاصل‌ معني‌ اين‌ است‌: در پيرامونتان‌ اموري‌ است‌ كه‌ قرآن‌ از آنها سكوت ‌كرده‌ و شما را در مورد آنها به‌ چيزي‌ مكلف‌ نكرده‌ است‌ پس‌، از آن‌ چيزها سؤال ‌نكنيد ولي‌ اگر به‌رغم‌ اين‌ سؤال‌ كرديد، حكم‌ آن‌ بر شما نازل‌ مي‌شود، هرچند كه‌ شما را غمگين‌ كند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «بزرگترين‌ مسلمانان‌ در ميان ‌مسلمانان‌ از نظر جرم‌، كسي‌ است‌ كه‌ از چيزي‌ سؤال‌ مي‌كند كه‌ حرام‌ نشده