ز تورات‌ نزد ما است‌ ايمان‌ داري‌ و گواهي‌ مي‌دهي‌ كه ‌اينها به‌ راستي‌ از سوي‌ خداوند متعال‌ است‌؟ رسول‌ خداص فرمودند: «آري‌! چنان‌ است‌ كه‌ مي‌گوييد ولي‌ شما بدعتها پديد آورديد و آنچه‌ را كه‌ در تورات‌ در مورد گرفتن‌ پيمان‌ از شما در امر تصديق‌ من‌ آمده‌ است‌، انكار كرديد و به‌ آنچه ‌كه‌ مأمور تبيين‌ آن‌ به‌ مردم‌ شده‌ بوديد، كفر ورزيديد لذا من‌ نيز از اين ‌بدعت‌هايتان‌ برائت‌ جستم». گفتند: حال‌ كه‌ چنين‌ است‌، بدان‌ كه‌ ما بر حق‌ و هدايت‌ قرارداريم‌ و به‌ آنچه‌ در دست‌ ما است‌، تمسك‌ مي‌جوييم‌، لذا نه‌ به‌ توايمان‌ مي‌آوريم‌ و نه‌ از تو پيروي‌ مي‌كنيم‌! همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در رد اين‌پندارهايشان‌ نازل‌ نمود: «بگو» اي‌ پيامبرص «اي‌ اهل‌ كتاب‌! شما بر چيزي» ازحق‌ و هدايت‌ «نيستيد تا» آن‌گاه‌ كه‌ «به‌ تورات‌ و انجيل‌ عمل‌ نكرده‌ايد» يعني‌: تا آن‌گاه‌ كه‌ به‌ تمام‌ اوامر و نواهي‌اي‌ كه‌ در تورات‌ و انجيل‌ وجود دارد ـ و از جمله‌ دستور به‌ پيروي‌ از محمدص و پرهيز از مخالفت‌ با وي‌ ـ عمل‌ نكرده‌ايد «و» نيزتا برپا نداريد «آنچه‌ را كه‌ به‌ شما از سوي‌ پروردگارتان‌ نازل‌ شده‌است» كه‌ قرآن ‌است‌، چرا كه‌ عمل‌ به‌ آن‌ دو كتاب‌، بدون‌ عمل‌ به‌ اين‌ كتاب‌ اخير، صحت‌ پيدا نمي‌كند «و قطعا آنچه‌ از جانب‌ پروردگارت‌ به ‌سوي‌ تو نازل‌ شده‌، بر طغيان‌ و كفر بسياري‌ از آنان‌ مي‌افزايد» يعني‌: نزول‌ قرآن‌، كفري‌ بر كفرشان‌ و طغياني‌ بر طغيانشان‌ مي‌افزايد «پس‌ بر قوم‌ كافر اندوه‌ مخور» يعني‌: ديگر دريغ‌ وافسوس‌خوردن‌ بر اين‌ گروه‌ را بس‌ كن‌ و بدان‌ كه‌ با وجود پيروان‌ مؤمنت‌، تو را به‌آنها و ايمانشان‌ هيچ‌ نيازي‌ نيست‌.
 
	سوره مائدة آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالصَّابِؤُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحاً فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ ايمان‌ آوردند و كساني‌ كه‌ يهودي‌ شدند، و صابئين» بيان‌ معناي ‌(صابئين‌) در سوره‌ «بقره/‌62» گذشت‌ «و نصاري» يعني‌: حاملان‌ انجيل‌ «هركس» از آنان‌ «كه‌ به‌ خدا و روز آخرت‌ ايمان‌ آورد و كار نيكو كند پس‌ نه‌ ترسي‌ بر آنان ‌است‌» در هنگام‌ لقاءالله «و نه‌ اندوهگين‌ مي‌شوند» بنابراين‌، هركسي‌ از آن ‌طوايف‌ كه‌ به‌ اين‌ باورها ايماني‌ راستين‌ و خالصانه‌ داشته‌ باشد و كارهاي‌ شايسته‌ انجام‌ دهد، البته‌ بر او هيچ‌ بيم‌ و اندوهي‌ نيست‌، يعني‌ انديشه‌ و اعتقاد سابقش‌ به‌ او هيچ‌ زياني‌ نمي‌رساند.
بايسته‌ يادآوري‌ است‌ كه‌ اجماع‌ مسلمانان‌ منعقد است‌ براين‌ كه‌: يهوديان‌، نصرانيان‌ و صابئياني‌ كه‌ دعوت‌ رسول‌ خداص به‌ آنان‌ رسيده‌ اما مسلمان‌ نشده‌اند، از اهل‌ دوزخ‌ مي‌باشند.
 
	آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّداً وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نيز به‌ياد آريد هنگامي‌ را كه‌ گفتيم: بدين‌ شهر درآييد» يعني: به‌ شهربيت‌المقدس‌ «و هرگونه‌ كه‌ خواستيد به‌ خوشي‌ و فراواني‌ از نعمتهاي‌ آن‌ بخوريد وسجده‌كنان‌ از در درآييد» دري‌ كه‌ به‌ وارد شدن‌ در آن‌ مأمور شدند، دروازه‌ شهربيت‌المقدس‌ بود. سجود: در اينجا به‌معناي‌ خم‌ شدن‌ است‌. بعضي‌ گفته‌اند: به ‌معناي‌ تواضع‌ و فروتني‌ است‌. دستور دادنشان‌ به‌ فروتني‌ و خم‌ شدن‌ در پيشگاه‌عظمت‌ خدا(ج)، براي‌ آن‌ بود تا اين‌ كار، اعترافي‌ از سوي‌ آنان‌ بر فضل‌ الهي‌ درآماده‌ساختن‌ اين‌ فتح‌ و نصرت‌ باشد «و حطه‌ بگوييد» كه‌ اين‌ كلمه‌ بر توبه‌ شما دلالت‌ مي‌كند. حطه: يعني: خداوندا! گناهان‌ مان‌ را دور بريز. «تا خطاهاي‌ شما راببخشاييم‌ و پاداش‌ نيكوكاران‌» از شما را «خواهيم‌ افزود» به ‌عنوان‌ فضلي‌ از سوي‌خويش‌ در برابر نيكوكاري‌ ايشان‌.
حاصل‌ سخن‌ اين‌ كه: بني‌اسرائيل‌ مأمور شدند تا در هنگام‌ فتح‌ بيت‌ المقدس، با گفتار و كردار براي‌ خداوند (ج)خضوع‌ نمايند و به‌ گناهان‌ خويش‌ اعتراف‌ كرده ‌و از آنها آمرزش‌ بخواهند زيرا در نعمت‌ها شكور و در نكبتها صبور بايد بود. به‌همين‌ دليل‌ آثار خضوع‌ و فروتني‌ بر رسول‌ خدا ص در هنگام‌ پيروزي‌ آشكارمي‌گشت، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «رسول‌ خدا ص در روز فتح‌مكه‌ - هنگامي‌ كه‌ از (ثنيه‌ عليا ) وارد آن‌ مي‌شدند - به‌ عنوان‌ شكرگزاري، چنان ‌براي‌ پروردگار خويش‌ خم‌ شدند و خضوع‌ كردند كه‌ موي‌ زير چانه‌ ايشان‌ به‌جلوي‌ پالان‌ مركب‌ شان‌ رسيد».
 
سوره مائدة آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلاً كُلَّمَا جَاءهُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُواْ وَفَرِيقاً يَقْتُلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانا ما از بني‌اسرائيل‌ پيمان‌ گرفتيم» بر توحيد و يكتاپرستي‌ «و به‌سوي‌ آنان ‌پيامبراني‌ را فرستاديم» تا برنامه‌ها و قوانين‌ دين‌ را به‌ آنان‌ بشناسانند و از مخالفتها بيم‌شان‌ دهند اما «هرگاه‌ كه‌ پيامبري‌ احكامي‌ برخلاف‌ دلخواهشان‌ آورد، گروهي‌ را به ‌دروغ‌ نسبت‌ دادند و گروهي‌ را كشتند» يعني‌: برخي‌ از آن‌ پيامبران‌ را دروغگو انگاشته‌ و برخي‌ را هم‌ كشتند، كه‌ از جمله‌ تكذيب ‌شدگان‌، عيسي‌ و امثال‌ وي‌ از انبيا هستند و از شمار كشته ‌شدگان‌، زكريا و يحيي علیهما السلام.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:882.txt">آيه  71</a><a class="text" href="w:text:883.txt"> آيه  72</a><a class="text" href="w:text:884.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:885.txt">آيه  74</a><a class="text" href="w:text:886.txt">آيه  75</a><a class="text" href="w:text:887.txt">آيه  76</a></body></html>سوره مائدة آيه  71
‏متن آيه : ‏
‏ وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُواْ وَصَمُّواْ ثُمَّ تَابَ اللّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَصَمُّواْ كَثِيرٌ مِّنْهُمْ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پنداشتند كه‌ فتنه‌اي‌ در كار نيست» يعني‌: بني‌اسرائيل‌ پنداشتند كه‌ آزمايش‌ وامتحاني‌ ـ با انواع‌ سختي‌ها ـ در كار نخواهد بود تا ميزان‌ پايبندي‌شان‌ به‌ پيمان ‌مذكور در عرصه‌ واقعيت‌ آشكار شود. گفتني‌ است‌ كه‌ اين‌ پندارشان‌ به ‌خاطر اين‌بود كه‌ مي‌گفتند: (ما فرزندان‌ خدا و دوستان‌ وي‌ هستيم‌) «مائده/‌18» بنابراين‌ ازسوداي‌ امتحان‌ آسوده‌ خاطر مي‌باشيم‌. «پس‌ كور و كر ش