ْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ مناسكتان‌ را ادا نموديد» يعني: چون‌ در ايام‌ نحر (روزهاي‌ عيدقربان) از اعمال‌ حجتان‌ فارغ‌ شديد، كه‌ اعمال‌ اين‌ روزها عبارت‌ است‌ از: رمي‌جمرات، ذبح، تراشيدن‌ سر و طواف‌ افاضه‌ «پس‌ همان‌گونه‌ كه‌ پدرانتان‌ را يادمي‌كنيد، يا بهتر و بيشتر از آن، خداوند را ياد كنيد».
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است: رسم‌ اعراب‌ اين‌ بود كه‌ چون‌ از حج‌ خويش‌ فارغ‌ مي‌شدند، در محل‌ جمرات‌ مي‌ايستادند و از مفاخر نياكان‌ و مناقب‌گذشتگان‌ خويش‌ سخن‌ مي‌گفتند، پس‌ خداي‌ متعال‌ آنان‌ را به‌جاي‌ اين‌ كار به‌ ذكر و ياد خويش‌ فرا خواند. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ رسول‌ خداص در حجه‌الوداع‌، در دومين‌ روز از ايام‌ تشريق‌، خطبه‌اي‌ ايراد نموده‌ و اعراب‌ را به‌ ترك‌ اين‌گونه‌ فخرفروشي‌ها فراخواندند و آن‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ ايشان‌ است: «أيها الناس! إن ربكم واحد، وإن أباكم واحد، ألا لا فضل لعربي على عجمي، ولا لعجمي على عربي، ولا لأحمر على أسود، ولا لأسود على أحمر إلا بالتقوی، أبلَّغتُ؟ قالوا: بلغ رسول الله» «اي‌ مردم‌! بي‌گمان‌ پروردگارتان‌ يكي‌ است‌ و بي‌گمان‌ پدرتان‌ يكي‌است، آگاه‌ باشيد كه‌ عربي‌ را بر عجمي‌ و عجمي‌ را بر عربي، سرخ‌ را بر سياه‌ و سياه‌ را بر سرخ‌ هيچ‌ فضل‌ و برتري‌اي‌ نيست‌ مگر به‌ تقوي‌. آيا ابلاغ‌ كرده‌ام‌؟ همه‌يكصدا گفتند: آري‌! رسول‌ خداص ابلاغ‌ نمود».
«پس، از مردمان‌ كساني‌ هستند كه‌ مي‌گويند: پروردگارا در همين‌ دنيا به‌ ما عطا كن‌ و حال‌ آن‌ كه‌ برايش‌ در آخرت‌ نصيبي‌ نيست‌» يعني: براي‌ چنين‌ كساني‌ بهره‌اي‌ در آخرت‌ نيست‌ كه‌ آن‌ را بطلبند زيرا تمام‌ هم‌ وغمشان‌ محدود و محصور به‌ همين‌دنياست‌.
در اين‌ آيه‌ كريمه‌، مسلمانان‌ از محدودساختن‌ دعاها بر طلب‌ دنيا نهي‌ شده‌ اند. پس‌ اين‌ آيه، نكوهش‌گر كساني‌ است‌ كه‌ دنيا را منتهاي‌ آمال‌ و بزرگترين‌ هدفشان ‌قرار مي‌دهند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2521.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:2522.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:2523.txt"> آيه  48</a><a class="text" href="w:text:2524.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:2525.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:2526.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:2527.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:2528.txt">آيه  53</a></body></html>سوره كهف آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَاباً وَخَيْرٌ أَمَلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مال‌ و فرزندان‌ زيور زندگاني‌ دنيايند» كه‌ زندگاني‌ دنيا به‌ آنها رنگ‌ و رونق ‌مي‌گيرد پس‌ چنانچه‌ در رضاي‌ الهي‌ به‌ كار گرفته‌ نشوند، چيزي‌ نيستند كه‌ در آخرت‌ نفعي‌ برسانند «و باقيات‌ الصالحات‌» يعني‌: نيكي‌هاي‌ ماندگار و طاعات‌ و عباداتي‌ كه‌ مسلمانان‌ در دنيا انجام‌ مي‌دهند و همه‌ اعمال‌ خير؛ چه‌ مالي‌ و چه‌ بدني‌، اينها هستند كه‌ اعمال‌ ماندگار شايسته‌، يعني‌ همان‌ باقيات ‌الصالحاتي‌اند كه‌نزد خدا(ج)  محفوظ مي‌مانند، آري‌! اينها «نزد پروردگارت‌ از نظر پاداش ‌بهترند» از آن‌ آرايش‌ها و براي‌ صاحبان‌ خود منفعت‌ بيشتري‌ دربر دارند «و از نظر اميد نيز بهترند» يعني‌: باقيات‌ الصالحات‌ از چيزهايي‌ كه‌ صاحبان‌ اموال‌ و فرزندان‌ به‌ آن‌ چشم‌ مي‌دوزند اميدبخش‌ترند زيرا باقيات‌ الصالحات‌ بر اساس‌ وعده‌ راستين‌حق‌ تعالي‌ ماندگارند، درحالي‌كه‌ اميدهاي‌ مادي‌ اكثرا دروغين‌ و بي‌پايه‌ مي‌باشند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ احمد و ابن‌حبان‌ از ابي‌سعيد خدري‌(رض)  آمده‌ است‌ كه ‌رسول‌ خداص به‌ اصحاب‌ فرمودند: «در پي‌ به‌دست‌ آوردن‌ باقيات ‌الصالحات ‌بسياري‌ باشيد. اصحاب‌ پرسيدند: چه‌ چيزهايي‌ باقيات‌ الصالحات‌ اند يا رسول‌الله؟ فرمودند: گفتن‌ تكبير، تهليل‌، تسبيح‌، تحميد و لاحول‌ ولا قوة الا باالله ».
 
	سوره كهف آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداوند(ج)  به‌ پيامبرش‌ دستور مي‌دهد تا منظري‌ از منظره‌هاي‌ قيامت‌ را به ‌عاشقان‌ دنيا يادآوري‌ نمايد: «و» ياد كن‌ «روزي‌ را كه‌ كوهها را روان‌ كنيم‌» روان ‌ساختن‌ كوهها؛ عبارت‌ از بركندن‌ و دورساختن‌ آنها از اماكن‌ آنها و به‌ حركت‌ در آوردن‌ آنها همانند به‌ حركت‌ درآوردن‌ ابرهاست‌. اين‌ واقعه‌ در روز قيامت‌ است‌ چنان‌كه‌ در آيه‌ ديگري‌ آمده‌ است‌: (و از تو درباره‌ كوهها مي‌پرسند، بگو: پروردگارم‌ آنها را در روز قيامت‌ ريزريز خواهد ساخت‌ سپس‌ آنها را پهن‌ و هموار خواهد كرد، نه‌ در آنها كجي‌اي‌ مي‌بيني‌ و نه‌ ناهمواري‌اي‌) «طه‌/ 107 ـ 105». «و زمين‌ را بارز شده‌ مي‌بيني‌» بروز زمين‌؛ آشكار گشتن‌ آن‌ و از بين ‌رفتن‌ چيزهايي‌است‌ كه‌ آن‌ را مي‌پوشانند، مانند كوهها، درختان‌ و ساختمانها «و آنان‌ را گرد مي‌آوريم‌» يعني‌: تمام‌ خلايق‌ را بعد از برانگيختنشان‌ از همه‌ جا به‌سوي‌ موقف ‌محشر گرد مي‌آوريم‌ «پس‌ هيچ‌ كس‌ از آنان‌ را فرو نگذاريم‌» مگر اين‌كه‌ او را به‌سوي‌ آنجا گرد مي‌آوريم‌.
	سوره كهف آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفّاً لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَّجْعَلَ لَكُم مَّوْعِداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ به‌ صف‌ بر پروردگارت‌ عرضه‌ مي‌شوند» يعني‌: همه‌ به‌ صف‌ نزد حق‌ تعالي ‌حاضر كرده‌ مي‌شوند پس‌ به‌ آنها مي‌فرمايد: «به‌ راستي‌ همان‌گونه‌ كه‌ نخستين‌ بار شما را آفريده‌ بوديم‌» با پاي‌ برهنه‌ و بدن‌ لخت‌ و عريان‌ «به‌ سوي‌ ما آمديد» چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌: «مردم ‌در روز قيامت‌ با پاي‌ برهنه‌، بدن‌ عريان‌ و بدون‌ ختنه‌ حشر مي‌شوند». عائشه‌رضي‌الله عنها مي‌گويد: گفتم‌؛ يا رسول‌الله! مردان‌ و زنان‌ همه‌ به‌سوي‌ يك‌ديگر مي‌نگرند؟ فرمودند: «كار سخت‌تر و هولناك‌تر از آن‌ است‌ كه‌ بعضي‌ به‌سوي ‌بعضي‌ ديگر بنگرند». «بلكه‌ مي‌پنداشتيد كه‌ هرگز براي‌ شما وعده‌گاهي‌ مقرر نمي‌كنيم‌» يعني‌: در دنيا بر اين‌ پندار بوديد كه‌ برانگيخته‌ نمي‌شويد و براي‌ شما موعدي‌ مقرر نمي‌داريم‌ كه‌ در آن‌ شما را در برابر اعمالتان‌ مورد بازپرسي‌ ومجازات‌ قرار دهيم‌.
 
	سوره كهف آيه  49
‏