ass="text" href="w:text:1490.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:1491.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:1492.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:1493.txt">آيه  36</a></body></html>آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ يُرِيدُونَ أَن يُطْفِؤُواْ نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّهُ إِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌خواهند» اين‌ گروه‌ اهل‌ كتاب‌ كه‌ «نور الله را با دهانهايشان‌ خاموش‌ كنند» نوع‌ ديگري‌ از گمراهي‌ اهل‌ كتاب‌، تلاشهاي‌ بي‌ثمرشان‌ در جهت‌ از بين ‌بردن‌ حق‌ با سخنان‌ باطل‌ و مجادلات‌ مردود و بي‌پايه‌ است‌ پس‌ آنها در مثل‌ به‌كسي‌ مي‌مانند كه‌ مي‌خواهد نوري‌ را كه‌ در همه‌ افقها پرتو گسترده‌، خاموش‌ كند، آنهم‌ با فوت ‌كردني‌ لذا او چه‌ قدر بايد ديوانه‌ و احمق‌ باشد؟! «و الله نمي‌گذارد، مگر آن‌كه‌ نور خود را» يعني‌: دين‌ استوار و شريعت‌ نوراني‌ خود را «كامل‌ كند، هرچند كافران‌ ناخوش‌ شوند» زيرا آنان‌ خواسته‌اي‌ دارند و خداوند(ج)  خواسته‌اي‌ و البته‌ اين‌ خواسته‌ خداوند(ج)  است‌ كه‌ نافذ و جاري‌ است‌.
آري‌! هر كس‌ تاريخ‌ مبارزات‌ اهل‌ كتاب‌ عليه‌ مسلمانان‌ را بررسي‌ نموده‌ و فقط اين‌ امر را مورد توجه‌ قرار دهد كه‌ مؤسسات‌ «تبشيري» وابسته‌ به‌ بنيادگرايان ‌مسيحي‌، چه‌ مقدار سرمايه‌هاي‌ هنگفتي‌ را عليه‌ اسلام‌ به‌ مصرف‌ مي‌رسانند؛ آن‌گاه‌، بقا و گسترش‌ اسلام‌ را مورد تأمل‌ قرار دهد، بي‌شك‌ معني‌ آيه‌ را بهتر درك‌ مي‌كند.
 
	آيه  111
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُواْ لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَن كَانَ هُوداً أَوْ نَصَارَى تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ هَاتُواْ بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره‌ يهود مدينه‌ ونصاراي‌ نجران‌ نازل‌ شد زيرا يهود مي‌گفتند: هرگز كسي‌ وارد بهشت‌ نمي‌شود مگرآن‌ كه‌ يهودي‌ باشد و نصاري‌ مي‌گفتند: هرگز كسي‌ وارد بهشت‌ نمي‌شود مگرآن‌ كه‌ مسيحي‌ باشد پس‌ هر طايفه‌اي‌، ديگري‌ را به‌ گمراهي‌ متهم‌ مي‌كرد.
«و گفتند: هرگز كسي‌ به‌ بهشت‌ درنيايد، مگر آن‌ كه‌ يهودي‌ يا نصاري‌ باشد. اين‌آرزوهاي‌» واهي‌ «آنان‌ است‌» يعني: اين‌ فقط آرزوهاي‌ خامي‌ است‌ كه‌ آنها دردل‌ مي‌پرورانند، بي‌آن‌ كه‌ براي‌ اين‌ آرزوهاي‌ خام، دليلي‌ در كتابهاي‌ نازل‌ شده‌خدا(ج) وجود داشته‌ باشد «بگو: اگر راست‌ مي‌گوييد» يعني: اگر در اين‌ آرزوهاي‌خام‌ و ادعاهاي‌ باطلتان‌ راست‌ گوييد «برهانتان‌ را بياوريد» برهان: دليلي‌ است‌ كه‌با آن‌ يقين‌ به‌دست‌ آيد.
آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هم‌ اوست‌ كه‌ پيامبر خود» محمدص «را با هدايت‌ فرستاد» يعني‌: با برهانها ومعجزات‌ و احكامي‌ كه‌ آنها را براي‌ بندگانش‌ مشروع‌ كرده‌ است‌ و مردم‌ را به‌وسيله‌ آنها هدايت‌ مي‌كند «و» هم‌اوست‌ كه‌ پيامبر خود را با «دين‌ حق» كه‌ اسلام‌ است‌ فرستاد، اسلامي‌ كه‌ ممثل‌ عقيده‌ حق‌ و معرف‌ توحيد خالص‌ است‌ و از صرف‌ عبادت‌ براي‌ هر گونه‌ مخلوقي‌، عاري‌ و منزه‌ مي‌باشد «تا آن‌ را» يعني‌: تاپيامبرش‌، يا دين‌ حق‌ را به‌ وسيله‌ حجتها و برهانهايي‌ كه‌ اسلام‌ دربرگيرنده‌ آن‌ است ‌«بر همه‌ اديان‌ پيروز گرداند» و سپاس‌ خداي‌ عزوجل‌ را كه‌ اين‌ وعده‌ هم‌ روي‌ داد «هرچند مشركان‌ خوش‌ نداشته‌ باشند» اين‌ پيروزي‌ و غلبه‌ را ولي‌ به‌ كوري‌ چشم ‌همه‌ آنها، اسلام‌ هميشه‌ غالب‌ و پيروز است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «إن‌ الله ‌زوي‌ لي‌ الأرض‌ مشارقها و مغاربها و سيبلغ‌ ملك‌ أمتي‌ ما زوي‌ لي‌ منها:  خداي‌ عزوجل‌ زمين‌ را با مشارق‌ و مغارب‌ آن‌ براي‌ من‌ در هم‌ پيچيد (به‌طوري‌ كه‌ همه‌اين‌ گستره‌ را ديدم) و به‌ زودي‌ فرمانروايي‌ امتم‌ به‌ آن‌ محدوده‌اي‌ از زمين‌ كه‌ برايم ‌در هم‌ پيچيده‌ شد، خواهد رسيد».
 
آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّ كَثِيراً مِّنَ الأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلاَ يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مسلمانان‌! در حقيقت‌، بسياري‌ از دانشمندان‌ و راهبان‌ اهل‌ كتاب‌، اموال‌ مردم‌ را به‌ ناروا مي‌خورند» يعني‌: بسياري‌ از سردمداراني‌ كه‌ يهود و نصاري‌ آنان‌ را به ‌خدايي‌ گرفته‌اند، مال‌ حرام‌ ـ همچون‌ رشوه‌ ـ را مي‌خورند. احبار: علماي ‌يهود و رهبان‌: زاهدان‌ نصاري‌ اند. سفيان‌بن‌ عيينه‌ مي‌گويد: «هر كس‌ از علماي‌ ما كه‌ فاسد شود، در او مشابهتي‌ به‌ يهود است‌ و هر كس‌ از عباد و زهاد ما كه‌ فاسد شود، در او مشابهتي‌ به‌ نصاري‌ است». «و» همچنان‌ آن‌ احبار و رهبان‌ «آنها را از راه‌ خدا باز مي‌دارند» يعني‌: مردم‌ را از رفتن‌ به‌ راهي‌ كه‌ به‌ رضا و قرب‌ حق‌ تعالي ‌مي‌انجامد ـ كه‌ همانا دين‌ اسلام‌ است‌ ـ باز مي‌دارند «و كساني‌ كه‌ طلا و نقره‌ را كنز مي‌كنند» يعني‌: كساني‌ كه‌ زكات‌ اموال‌ خود را نمي‌پردازند زيرا مالي‌ كه‌ زكات‌ آن ‌ادا شود، كنز نيست‌، هرچند هم‌ بسيار باشد ـ كه‌ قول‌ راجح‌ در تفسير (كنز ) همين ‌است‌. كنز: هر چيزي‌ است‌ كه‌ بر روي‌ هم‌ جمع‌آوري‌ و ذخيره‌ و گنج‌ شود. «و آن ‌را» يعني‌: آن‌ گنجها و اموال‌ را «در راه‌ الله خرج‌ نمي‌كنند پس‌ اين‌ گروه‌ را به‌ عذابي ‌دردناك‌ بشارت‌ بده» مراد از آنان‌: يا همان‌ احبار و راهبان‌ اهل‌ كتابند ـ كه ‌مسلمانان‌ داراي‌ اين‌ صفت‌، نيز شامل‌ اين‌ حكم‌ مي‌شوند ـ يا اين‌كه‌ مراد مسلمانان‌ گردآورنده‌ اموال‌ و انفاق‌ نكننده‌ آنند كه‌ از باب‌ تغليظ و توبيخ‌، با احبار حرام‌خوار اهل‌ كتاب‌ يكجا ذكر شده‌اند. بشارت‌ دادن‌ آنان‌ به‌ عذاب‌، از باب ‌استهزا و تحقير آنهاست‌.
 
	آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يُحْمَى عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هَذَا مَا كَنَزْتُمْ لأَنفُسِكُمْ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ آن‌ گنجينه‌ها را در آتش‌ دوزخ‌ بگدازند» يعني‌: روزي‌ كه‌ آتش‌ دوزخ ‌را با حرارت‌ و دماي‌ شديدي‌ كه‌ دارد، با آن‌ اموال‌ و گنجها برافروزند «و پيشاني‌ و پهلو و پشت‌ آنان‌ را با آنها داغ‌ كنند» اين‌ اعضا به‌ سبب‌ آن‌ به‌ يادآوري