شيد. 
زني‌ كه‌ فرزندش‌ شهيد شده‌ بود و براي‌ فرزندش‌ گريه‌ مي‌كرد خدمت‌ پيامبر (ص‌) رسيد و از ايشان‌ خواست‌ كه‌ او را ازسرنوشت‌ فرزندش‌ آگاه‌ كند كه‌ اگر فرزندش‌ اهل‌ جهنم‌ است‌  بر او بيشتر بگريد و اگر از بهشتيان‌ است‌ گريه‌ نكند وشهادت‌ فرزندش‌ شادمان‌ باشد. پيامبر (ص‌) فرمود فرزندت‌ در بهشت‌ است‌. آن‌ زن‌ بلافاصله‌ گريه‌اش‌ را قطع‌ كرد و درحالي‌ بر مي‌گشت‌ كه‌ خوشحال‌ و شادمان‌ بود. 
اين‌ مراسم‌ نفرت‌ آوري‌ كه‌ هر ساله‌ برپا مي‌شود تا كيفيت‌ قتل‌ امام‌ حسين‌ (رض‌) را نمايش‌ دهد و تكرار كند، به‌اختلافات‌ و جدائيها دامن‌ زده‌ و كينه‌ و دشمنيها گذشته‌ بايد فراموش‌ شوند مجدداً تازه‌ مي‌كند. 
سردمداران‌ شيعه‌ دعوت‌ به‌ وحدت‌ امت‌ اسلامي‌ و دور انداختن‌ كينه‌هاي‌ گذشته‌ مي‌كنند، در حاليكه‌ با اين‌ نمايشات‌موسوم‌ به‌ عاشورا عكس‌ گفتارشان‌ عمل‌ مي‌كنند. 
پرسش‌ اينكه‌ به‌ راستي‌ حسين‌ و يارانش‌ را چه‌ كساني‌ به‌ شهادت‌ رسانيدند؟ 
آيا اهل‌ سنت‌ ايشان‌ را به‌ شهادت‌ رساندند؟ يا اينكه‌ آن‌ حادثه‌ و رويارويي‌ غير منتظره‌ بود/ شيعيان‌ در نوشته‌ هايشان‌ به‌نكته‌ خطيري‌ اعتراف‌ كرده‌اند و آن‌ اينكه‌ حسين‌ (رض‌) را خود شيعيان‌ به‌ قتل‌ رساندند. سيد محسن‌ امين‌ در كتاب‌ اعيان‌الشيعه‌ ج‌1 ص‌34 مي‌نويسد: بيست‌ هزار تن‌ از مردم‌ عراِ با امام‌ حسين‌ بيعت‌ كردند، اما بعداً به‌ او خيانت‌ كرده‌ و عليه‌وي‌ خروج‌ نمودند، و در حاليكه‌ متعهد به‌ بيعت‌ با او بودند، ايشان‌ را به‌ قتل‌ رساندند. حسين‌ قبل‌ از اينكه‌ كشته‌ شودخطاب‌ به‌ ايشان‌ فرمودند: مگر شما نبوديد كه‌ به‌ من‌ نوشتيد زمان‌ قيام‌ فرا رسيده‌، اما امروز لشكري‌ مجهز رويارويم‌ ايستاده‌، افسوس‌ روزي‌ از ما كمك‌ خواستيد اما اينك‌ شمشيري‌ را كه‌ در دست‌ ما بود عليه‌ ما بكار مي‌گيريد. در حاليكه‌با من‌ و عليه‌ دشمنان‌ خدا بيعت‌ كرده‌ بوديد، بيعتتان‌ را شكستيد و با دشمن‌ هم‌ پيمان‌ شديد. شما نسبت‌ به‌ دوستان‌خود بد انديش‌ و بازوي‌ دشمن‌ گشتيد. حماقت‌ كرديد و بيعتتان‌ را شكيتد و مانند مگسها و پروانه‌ها از هر و بر ما هجوم‌آورديد. لعنت‌ و دوري‌ خدابر سركشان‌ اين‌ امت‌ باد. (الاحتجاج‌ از طبرسي‌ ص‌145) 
سپس‌ حر بن‌ يزيد يكي‌ از ياران‌ امام‌ حسين‌ در كربلا خطاب‌ به‌ آناني‌ كه‌ به‌ امام‌ حسين‌ خيانت‌ كرده‌ بودند چنين‌ گفت‌: آياشما نبوديد كه‌ اين‌ بنده‌ صالح‌ خدا به‌ نزد خويش‌ دعوت‌ كرديد تا اينكه‌ او پيش‌ شما آمد و آيا او را ترك‌ مي‌كنيد و به اوحمله‌ مي‌آوريد تا او را بكشيد؟ پس‌ او چون‌ اسيري‌ در دست‌ شماست‌. خداوند شما را به‌ روز تشنگي‌ آب‌ نياشامد.(الارشاد المفيد ص‌234 و اعلاء الوري‌ باعلام‌ الهدي‌ ص‌242)
آنگاه‌ امام‌ حسين‌ بدرگاه‌ خدا چنين‌ دعا كرد: خدايا اگر‌ تا مدتي‌ به‌ آنها مجال‌ دادي‌، آنان‌ را به‌ روههاي‌ مختلف‌ تقسيم‌ كن‌و آنها را ميمونهاي‌ خنده‌ آور بگردان‌ و حكام‌ را از آنان‌ خشنود مگردان‌ زيرا كه‌ آنان‌ ما را دعوت‌ دادند تا ما را ياري‌ كنند،اما بر ما حمله‌ كردند و ما را كشتند. (الارشاد المفيد ص‌241، اعلاء الوري‌ از طبرسي‌ ص‌949 و كشف‌ الغمه‌ص‌18و38)
مورخ‌ شيعه‌ يعقوبي‌ مي‌نويسد: هنگاميكه‌ علي‌ بن‌ حسين‌ وارد كوفه‌ شد زنان‌ را ديد كه‌ فرياد كنان‌ گريه‌ مي‌كنند، وي‌گفت‌: اينها بر ما گريه‌ مي‌كنند، پس‌ چه‌ كساني‌ ما را كشتند؟ (تاريخ‌ يعقوبي‌ ج‌1 ص‌235)
هنگاميكه‌ امام‌ حسن‌ به‌ نفع‌ معاويه‌ از حكومت‌ كناره‌گيري كرد خطاب به اهل كوفه چنين گفت: اي اهل كوفه من خودم را از شما جدا كردم به سه دليل: 1- بدرم را كشتيد 2- مالم را برديد 3- بر شكمم نيزه فرو كرديد. من با معاويه بيعت كردم بشنويد و اطاعت كنيد. در اين هنگام مردي از بني اسد نيزه اي بسوي‌ ايشان‌ پرتاب‌ كرد كه‌ ران‌ پاي‌ ايشان‌ را شكافت. ( كشف‌ الغمه‌ ص‌540 الارشاد المفيد ص‌90 الفصول‌ المهمه‌ ص‌162 و مروج‌ الذهب‌ مسعودي‌ ج‌2 ص‌431) 
كتابهاي‌ خود شيعيان‌ (كه‌ ما با درج‌ نام‌ نويسنده‌ و شماره‌ ص‌ گوشه‌ هايي‌ از نوشته‌هاي‌ آنها را منعكس‌ كرديم‌) بخوبي‌نشانگر اين‌ است‌ كسانيكه‌ مدعي‌ كمك‌ و حمايت‌ حسين‌ (رض‌) بودند، وي‌ را به‌ شهادت‌ رساندند و سپس‌ اشك‌تمساح‌ ريختند و تظاهر به‌ دوستي‌ و محبت‌ اهل‌ بيت‌ كردند و هنوز هم‌ در پي‌ جنازه‌ كسي‌ هستند كه‌ خودشان‌ او را به‌قتل‌ رسانده‌اند. اگر اين‌ گريه‌ها و سر و سينه‌ زدنها في‌ الواقع‌ از شدت‌ دوستي‌ و ارادت‌ ايشان‌ نسبت‌ به‌ اهل‌ بيت‌ است‌،پس‌ چرا اينها براي‌ حمزه‌ عموي‌ پيامبر (ص‌) كه‌ سينه‌اش‌ را شكافتند و جگرش‌ را در آورده‌ و خوردند، مدعيان‌دوستداران‌ اهل‌ بيت‌ را تحت‌ تأثير قرار نمي‌دهد؟ و يا چرا در رحلت‌ پيامبر (ص‌) سوگواري‌ نمي‌كنند، مگر نه‌ اين‌ است‌كه‌ فاجعه‌ درگذشت‌ پيامبر (ص‌) از هر فاجعه‌اي‌ بزرگتر و دردناك‌ است‌؟ 
آيا خداوند از چنين‌ اعمالي‌ در روز عاشورا خوشنود مي‌شود. آيا مي‌دانيد عاشورا چيست‌؟ عاشورا روز بجا آوردن‌شكر الهي‌ است‌. در همين‌ روز بود كه‌ خداوند موسي‌ و قومش‌ را نجات‌ داد و فرعون‌ و پيروانش‌ را غرق كرد. پيامبر(ص‌) در ابتداي‌ ورود به‌ مدينه‌ مشاهده‌ كرد كه‌ يهود روز عاشورا را روزه‌ مي‌گيرند، علت‌ آن‌ را جويا شد، يهوديها گفتند:براي‌ شكر گذاري‌ از خداوند كه‌ در اين‌ روز موسي‌ و يارانش‌ را نجات‌ داد، روزه‌ مي‌گيريم‌. پيامبر اسلام‌ (ص‌) فرمود: من‌از شما به‌ برادرم‌ موسي‌ نزديكتر هستم‌، پس‌ حضرت‌ عاشورا را روزه‌ مي‌گرفت‌ و دستور دادند تا سايرين‌ نيز روزه‌ بگيرند.امام‌ علي‌ نسبت‌ به‌ فرزندانش‌، بر شيعيان‌ خشميگن‌تر بود. او به‌ شيعيانش‌ گفت‌: من‌ شما را شب‌ و روز و آشكار و نهان‌ به‌جنگ‌ با اين‌ قوم‌ دعوت‌ نمودم‌ و به‌ شما گفتم‌ با آنان‌ بحنگيد. قبل‌ از اينكه‌ با شما بجنگد. سستي‌ كنيد تا اينكه‌ مكرر به‌شما حمله‌ كردند. (نهج‌ البلاغه‌ ص‌68) از شما خواستم‌ براي‌ جهاد حركت‌ كنيد، حركت‌ نكرديد. شما را تفهيم‌ و توجيه‌كردم‌، نفهميديد. مخفيانه‌ و علناً شما را دعوت‌ كردم‌، اجابت‌ نكرديد. صبح‌ صفوفتان‌ را استوار مي‌كنم‌، غروب‌ چون‌كمان‌ خم‌ مي‌شويد. اي‌ كسانيكه‌ جسمهايتان‌ حاضر اما عقلتان‌ غايب‌ است‌، رهبرانتان‌ گرفتار اختلاف‌ رأي‌ شما هستند.اميرتان‌ حكم‌ خدا را اطاعت‌ مي‌كند اما شما حكم‌ او را به‌ جاي‌ نمي‌آوريد. امير اهالي‌ شام‌ نافرماني‌ خدا را مي‌كند، اماآنها مطيع‌ او هستند. به‌ خدا دوست‌ دارم‌ با معاويه‌ معامله‌ كنم‌، دينار در ازاي‌ درهم‌. از من‌ ده‌ نفر بگيرد و يك‌ نفر ا