یدن آن به معده، این کار از طریق منافذ انجام می‌گیرد و این منافذ نه شکم هستند و نه در حکم آن می‌باشند تا اینکه بگوییم چیزی وارد شکم شخص شده است.
دیدگاه صحیح اینکه: تزریق به رگ روزه را باطل می‌کند زیرا برای باطل کردن روزه دخول به شکم شرط نیست، بلکه حصول تغذیه برای بدن از هر طریقی روزه را باطل می‌کند.
نکته: آمپولی که به بیمار بیهوش تزریق می‌شود، روزه‌اش را باطل نمی‌کند.
11-	مرهم‌(ها)، پمادها و روغن‌های موضعی:
پوست بدن رگهایی خونی دارد که از طریق مویرگ‌های کوچکتر چیزهایی را که بر روی پوست گذاشته می‌شوند، جذب می‌نمایند. این جذب خیلی به کندی روی می‌دهد.
بر این اساس می‌توان پرسید: آیا چیزی که بر روی پوست گذاشته می‌شود، روزه را باطل می‌کند یا نه؟ 
شییخ الاسلام در این مورد صحبت کرده و گفته که روزه را باطل نمی‌کند، مجمع فقه اسلامی نیز همین دیدگاه را بیان نموده است و بعضی قائل به اجماع معاصران بر این امر هستند.
12-	آزمایش رگ‌ها:
که عبارت از فرستادن لوله باریکی به درون رگ‌ها، برای مداوا و یا برای عکسبرداری.
مجمع فقه اسلامی می‌گوید: این آزمایش روزه را باطل نمی‌کند، زیرا نه خوردن می‌باشد، نه آشامیدن و نه به مثابه آن دو و نه وارد معده می‌شود.
13-	شست و شوی کلیه:
این کار به دو طریق انجام می‌گیرد:
الف- شست و شوی کلیه به واسطه دستگاهی که «کلیه مصنوعی» نام دارد: به این ترتیب که خون جذب این دستگاه شده و دستگاه خون را تصفیه و مواد مضر موجود در آن را می‌گیرد و سپس از طریق سرخ‌رگ آن را به بدن بر می‌گرداند. این کار به تسهیل کننده‌هایی نیاز دارد که مغذی هستند و از طریق سرخ‌رگ به آن اضافه می‌شود.
ب- شست و شوی کلیه از طریق غشای شکم: به این ترتیب که لوله کوچکی از بالای ناف داخل آن می‌شود و در حالت طبیعی آن، دو لیتر مایع سیال به داخل شکم می‌فرستند که محتوی درصد زیادی از قند گلوکز است و این مایع سیال مدتی در درون شکم می‌ماند و سپس دوباره آن را خارج می‌کنند و این کار چندین بار در روز انجام می‌شود.
معاصران در مورد شست و شوی کلیه، که آیا روزه را باطل می‌کند یا نه، اختلاف نظر دارند:
دیدگاه اول: شست و شوی کلیه روزه را باطل می‌کند. ابن باز : و هئیت دائمی افتاء این دیدگاه را پذیرفته‌اند و چنین استدلال کرده‌اند که در اثنای شست و شوی کلیه خون پاک به خون شخص می‌رسد و گاهی نیز به مواد مغذی دیگر مجهز می‌گردد و در این صورت دو باطل کننده با هم جمع می‌شوند.
دیدگاه دوم: شست و شوی کلیه روزه را باطل نمی‌کند با این استدلال که نصی در مورد آن وارد نشده و قابل قیاس بر موارد منصوص نیست.
قول راجح این است که روزه را باطل می‌کند.
نکته: چنانچه فقط خون تصفیه شود، روزه باطل نمی‌گردد ولی در شست و شوی کلیه، مقداری مواد مغذی و املاح و غیره نیز به آن اضافه مي‌شود.
14-	شیافی که از طریق فرج زن مورد استفاده قرار می‌گیرد:
مواد شوینده مجرای رحم نیز شبیه آن بوده و حکم واحدی دارند.
علمای متقدم و متأخر در این باره صحبت کرده‌اند:
دیدگاه اول: مالکی‌ها و حنبلی‌ها می‌گویند: اگر زن مایعی را در فرج بچکاند، روزه‌اش باطل نمی‌شود، با این استدلال که مجرایی فرج زن را به درون شکم وی متصل نمی‌کند.
دیدگاه دوم: حنفی‌ها و شافعی‌ها می‌گویند: روزه زن با این کار باطل می‌شود، با این استدلال که فرج وی به مثانه متصل می‌باشد.
علم پزشکی نوین می‌گوید: هیچ منفذی بین آلت تناسلی زن و درون شکم وی وجود ندارد و بر این اساس استعمال شیاف روزه را باطل نمی‌کند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="text" href="w:text:4.txt">مقدمه</a><a class="text" href="w:text:5.txt">باطل کننده‌های معاصر روزه</a><a class="text" href="w:text:6.txt">1- کپسول تنگی نفس</a><a class="text" href="w:text:7.txt">2- قرص‌هایی که زیر زبان گذاشته می‌شوند</a><a class="text" href="w:text:8.txt">3- ذره‌بین مخصوص معاینه معده</a><a class="text" href="w:text:9.txt">4- قطره بینی</a><a class="text" href="w:text:10.txt">5- کپسول بینی</a><a class="text" href="w:text:11.txt">6- بی حسی</a><a class="text" href="w:text:12.txt">7- قطره گوش</a><a class="text" href="w:text:13.txt">8- داروی پاک‌کننده گوش</a><a class="text" href="w:text:14.txt">9- قطره چشم</a><a class="text" href="w:text:15.txt">10- تزریق</a><a class="text" href="w:text:16.txt">11- مرهم‌(ها)، پمادها و روغن‌های موضعی</a><a class="text" href="w:text:17.txt">12- آزمایش رگ‌ها</a><a class="text" href="w:text:18.txt">13- شست و شوی کلیه</a><a class="text" href="w:text:19.txt">14- شیافی که از طریق فرج زن مورد استفاده قرار می‌گیرد</a><a class="text" href="w:text:20.txt">15- شیاف‌هایی که از طریق مقعد مورد استفاده قرار می‌گیرند</a><a class="text" href="w:text:21.txt">16- ذره‌بین مقعدی</a><a class="text" href="w:text:22.txt">17- ذره‌بین، محلول و یا دارویی که از مجرای آلت تناسلی مرد وارد بدن او می‌شود</a><a class="text" href="w:text:23.txt">18- اعطای خون</a><a class="text" href="w:text:24.txt">19- دادن (مقدار کمی) خون برای آزمایش</a><a class="text" href="w:text:25.txt">20- خمیردندان</a></body></html>15-	شیاف‌هایی که از طریق مقعد مورد استفاده قرار می‌گیرند:
استعمال این شیاف‌ها با اهداف متعددی صورت می‌گیرد: برای تخفیف حرارت بدن و تخفیف درد بواسیر.
تزریق مقعدی نیز شبیه همين می‌باشد.
اولاً: تزریق مقعدی:
علمای متقدم در مورد آن صحبت نموده‌اند و در این باره دو دیدگاه را ارائه نموده‌اند:
دیدگاه اول: ائمه چهارگانه می‌گویند: روزه را باطل می‌کند زیرا مقعد به درون شکم مرتبط است.
دیدگاه دوم: ظاهریه و شیخ الاسلام ابن تیمیه می‌گویند: روزه را باطل نمی‌کند، زیرا تزریق مقعدی به هیچ وجه مغذی نیست و بلکه باعث استفراغ و خالی شدن شکم نیز می‌شود و کار بوییدن یک تسهیل کننده را انجام می‌دهد. به علاوه محتوای آن به معده نمی‌رسد.
علمای متأخر نیز بر همین مبنا اختلاف نظر پیدا کرده‌اند.
آیا مقعد به معده مرتبط است؟
آنهایی که می‌گویند: تزریق مقعدی روزه را باطل می‌کند، بر این باورند که: مقعد به روده راست و روده راست به روده بزرگ متصل است و جذب مواد غذایی در روده باریک انجام می‌گیرد و بعضی از املاح و قندها (نیز) در روده بزرگ جذب می‌شوند. ولی چنانچه مواد غیر مغذی مثل داروهای مداوا از روده بزرگ جذب شوند، روزه را باطل نمی‌سازند زیرا به مثابه خوردن و آشامیدن نخواهند بود.
این تفصیل مقبول‌تر است.
ثانیاً: شیاف‌هایی که از طریق مقعد مورد استفاده قرار می‌گیرند:
در این باره دو دیدگاه وجود دارد. بنابر یک دیدگاه، این شیاف‌ها باعث بطلان روزه نمی‌شوند. ابن عثیمین : این دیدگاه را پذیرفته است، با این استدلال که این شیاف‌ها محتوی داروهایی برای مداوا می‌باشند و نه مواد غذایی سیال، بنابراین نه خوردن نامیده می‌شود و نه آشامیدن و نه به مثابه هیچ یک از آن دو است.
و همین دیدگاه صحیح است.
16-	ذره‌بین مقعدی:
گاهی پزشک از این دستگاه برای رؤیت اعضای داخلی‌تر بیمار استفاده می‌کند و حکم آن عین حکم ذره‌بین مخصوص معاینه معده است که قبلاً بیان شد.
17-	ذره‌بین، محلول و یا دارویی که از مجرای آلت تناسلی مرد وارد بدن او می‌شود:
آی