و غسل و پوشیدن لباس نو و عطر افشانی و غیره در همین روز ساخته شده است).
-----------------------------------------------
1- - اثر به قول صحابه و تابعین گفته می شود. (مترجم).
خداوند متعال در روز عاشورا، امام حسین را به درجه رفیع شهادت مکرّم و عزیز ساخته و همچنین قائل و همدستانش و هر کس که به قتلش راضی بود را ست و خوار و ذلیل کرد و اسوه و امام و مقتدای حسین در شهادتش، شهدای قبل از او هستند.
حسن و حسین سید و سرور جوانان بهشتی اند اما چون هر دو در زمان عزت و قدرت و حکومت اسلام تربیت شده و از هجرت و جهاد و صبر بر اذیت و آزار به خاطر خدا، بهره ایی نبرده بودند، خداوند متعال آنها را به شهادت، مکرّم و معزّر کرد تا همانند سایر افراد اهل بیت  درجه و مقام و منزلتشان کامل گشته و درجه کامل آنها را دریافت کنند و براستی که شهادت امام حسین مصیبتی عظیمی بود.
خداوند متعال به هنگام مصیبت دستور به استرجاع  فرموده همچنان که می فرماید: «و بشّر الصابرین الذین إذا أصابتهم مصیبة قالوا إنا لله و إنا إلیه راجعون أولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمة و أولئک هم المهتدون» به بردباران بشارت دهید آنانیکه به هنگام مصیبتشان می گویند: ما همه متعلق به خدا بوده و همگی به سوی او باز می گردیم آنان کسانی هستند که از جانب پروردگارشان رحمت و برکت بر آنان است و آنها هدایت یافته هستند.
در صحیحین (مسلم و بخاری) از پیامبر اکرم روایت شده که فرمود: «ما من مسلم یصاب بمصیبة فیقول إنا لله و إنا إلیه راجعون أللهم أجرنی فی مصیبتی و اخلف لی خیراً منها،إلا آجره الله فی مصیبة و أخلف له خیراً منها» هر مسلمانی که به مصیبتی گرفتار آید بگوید: ما همه متعلق به خدا هستیم و همگی به سوی او بر می گردیم خداوندا در مصیبتم مرا اجر و پاداش عطا فرموده و بهتر از آنچه از دست داده ام را برایم جایگزین فرما، قطعاً خداوند او را اجر و پاداش عطا فرموده و بهتر از آن را برایش جایگزین خواهد کرد.
جالب اینجاست که امام احمد و امام ابن ماجه از فاطمه دختر امام حسین روایت کرده اند که امام حسین از پیامبر نقل می کند که فرمود: «ما من مسلم یصاب بمصیبة فیذکر مصیبة و إن قدمت فیحدث عندها إسترجاعا کتب الله له مثلها یوم أصیب» هر مسلمانی که به مصیبتی گرفتار آید هر وقت که آن مصیبت را به یاد آورد بگوید: إنا لله و إنا إلیه راجعون، خداوند همان اندازه برایش اجر و پاداش می نویسد که روز اول مصیبت و گرفتاری نوشته است هر چند که مدت زمانی طولانی از وقوع مصیبت سپری شده باشد. این حدیث را فاطمه  از امام حسین بازگو می کند فاطمه ایی که شاهد شهادت پدرش بوده است. جای شک و تردید نیست که با وجود مرور زمان و قدمت ایام، باز هم مصیبت کربلا و شهادت امام حسین همیشه به یاد مسلمانان می افتد پس چه زیبا است که هر مسلمانی به سنت پیامبر عمل کرده  و هر وقت این مصیبت را به یاد آورد استرجاع کند تا همان اجری را دریافت کند که مسلمانان در روز عاشورا و وقوع حادثه عظیم کربلا دریافت کرده اند.
اما اگر مسلمانی پس از مدت زمانی طولانی به هنگام یاد آوری آن مصیبت کارهای نامشروعی را انجام دهد که پیامبر اکرم آن را در زمان وقوع مصیبت منع فرموده و از آن نهی نامشروعی را انجام دهد که پیامبر اکرم آن را در زمان وقوع مصیبت منع فرموده و از آن نهی می کند مانند: خود زنی، سینه دریدن، واویلا گفتن و غیره، بداند که عقوبت و سزای او بسیار خطرناک تر از کسی است که آنها را در لحظه اول وقوع حادثه مرتکب شده است. در صحیحین (مسلم و بخاری) از عبدالله ابن مسعود روایت شده که پیامبر اکرم می فرماید: لیس منّا من ضرب الخدود و شقّ و دعا بدعوی الجاهلیة کسی که بر صورت خود کوبیده، سینه را پاره کرده و مانند زمان جاهلیت واویلا بگوید، از ما نیست.
همچنین در صحیحین  از ابوموسی اشعری روایت است که فرمود: أنا بریٌ مما بریٌ منه رسول الله إن رسول الله بریٌ من الحالقة و الصالقة و الشاقة من از هر آنچه پیامبر از آن بری بوده، بری هستم براستی که پیامبر اکرم از کسی که به هنگام مصیبت موی خود را بکشد و یا صدایش را بلند کرده و یا سینه را پاره کند، بری بود.
در صحیح مسلم نیز از ابومالک اشعری آمده که پیامبر فرمود: «أربع فی أمتی من أمر الجاهلیة لا یترکونهن: ألفخر بالأحساب و الطعن فی الأنساب و الأستسقاء بالنجوم و النیاحة علی المیّت» و قال: «ألنائحة إذا لم تثب قبل موتها تقام یوم القیامة و علیها سربال من قطران و درع من جرب» چهار اثر از آثار زمان جاهلیت در میان امتم باقی مانده که ترک نمی کنند: افتخار به حسب و نسب خود، طعنه زدن به حسب و نسب دیگران، طلب باران به وسیله ستاره ها و داد و فریاد واویلا کردن بر مرده و همچنین فرمود: زنی که بر مرده نوحه خوانی می کند، اگر از عمل خود پشیمان نشود در روز قیامت وقتی برخاسته می شود پیراهنی از قطران(2)  و زرهی از گری بر تن دارد.
در این رابطه احادیث بسیار است این همه عقوبت و سزا برای ارتکاب اعمالی همچون واویلا و نوحه سرایی است چه برسد به اینکه اعمالی دیگر همچون: ظلم و ستم بر مسلمانان (اصحاب)، لعن و نفرین و دشنام و توهین به آنان و همکاری کردن با کفار در رسیدن به اهداف ضد دینی خود که انداختن فتنه و فساد و اختلاف در میان مسلمین است نیز به آن اضافه می شود.
-------------------------------------------
 2 - شیره ایی است که از بعضی از درختان مانند صنوبر گرفته و به شتر می مالند. ألمنجد باب قاف (مترجم).
سنّی گراهایی بوده اند که احادیثی جعلی و ساختگی را روایت کرده و یا بر ایشان روایت شد که پایه بدعتهای مخصوص روز عاشورا را بر آنها گذاشته که بدین گونه خواسته اند با اعمال اهل تشیع مقابله کنند، در واقع به وسیله باطل با باطل مقابله کرد و بدعت را با بدعت پاسخ داده اند، هر کدام از این دو اعمال بیشترین فتنه و فساد را به دنبال داشته و کفار را در رسیدن به هدفشان بهتر یاری می دهد مانند حدیث طولانی (غسل عاشورا) که می گوید: کسی که در روز عاشورا غسل کند در طول سال مریض نمی شود هر کس که در آن روز چشمان را سرمه بمالد آن سال درد چشم پیدا نمی کند.
در این روایت، اعمالی دیگر مانند: حنا گرفتن (حنابندان) در روز عاشورا، با یکدیگر دست دادن و غیره نیز، یافت می شود به اتفاق تمام محدثین اهل سنت، این حدیث و امثال آن دروغ محض و جعلی و ساختگی هستند هر چند که در بعضی از کتابهای حدیثی یافت می شوند و هستند مؤ لفینی که گفته اند: این حدیث صحیح است اما همچنان که قبلاً گفته ایم بدون شک چنین گفته ایی کاملاً غلط است و هیچکدام از پیشوایان امت اسلام غسل کردن، سرمه به چشم زدن حنا بستن و غیره را در روز عاشورا مستحب ندانسته  اند و حتی یک نفر از کسانی که بتوان در امورات دینی به وی مراجعه  کرد چنین موردی را ذکر نکرده و این اعمال را پیامبر اکرم و جانشیانش ابوبکر و عمر و عثمان و علی انجام نداده اند. این و امثال آن در هیچکدام از مسانید معتبر حدیثی مانند: مسند امام احمد، مسند اسحاق، سند حمیدی، مسند دالانی، مسند ابویعلی و غیره و یا در هیچ کدام ا