از قضا و قدر الهي است. خداوند سبحان آدميان را با تفاوت هايي در ميانشان آفريده است. خداوند متعال چنين مي فرمايد: {لله ملك السموات والأرض يخلق ما يشاء يهب لمن يشاء إناثًا ويهب لمن يشاء الذكور. أو يزوجهم ذكرانًا وإناثًا ويجعل من يشاء عقيمًا إنه عليم قدير} [شورى: 49-50] يعني: «فرمانروايى [مطلق] آسمانها و زمين از آن خداست هر چه بخواهد مى‏آفريند به هر كس بخواهد فرزند دختر و به هركس بخواهد فرزند پسر مى‏دهد * يا آنها را پسر[ان] و دختر[انى] توام با يكديگر مى‏گرداند و هر كه را بخواهد عقيم مى‏سازد اوست داناى توانا.»

بنابراين نبايد وجود چنين مشکلي باعث ظلم مرد بر همسرش گشته يا به اذيت و آزار وي با بيان سخنان گزنده پرداخته و زندگي را بر وي دشوار نمايد، بلکه بايد با وي به نيکي رفتار نمايد. همچنين زن نيز در صورت عقيم بودن شوهرش او را نيازارد و احساساتش را به خاطر آن جريحه دار نکند. چه بسا خداوند منان بخواهد که زني را پس از گذشت زمان زيادي باردار و صاحب فرزند نمايد. همانطور که در مورد پيامبر خدا حضرت ابراهيم -عليه السلام- اتفاق افتاد که زني نازا را تزويج نمود که تا هنگام پيري فرزندي نياورد. در موقع کهنسالي خداوند بر او منت نهاد و به او فرزندي را ارزاني داشت. وقتي که همسرش با حيرت گفت: {يا ويلتي أألد وأنا عجوز وهذا بعلي شيخًا إن هذا لشيء عجيب} [هود: 72] يعني: « [همسر ابراهيم] گفت اى واى بر من، آيا فرزند آورم با آنكه من پيرزنم و اين شوهرم پيرمرد است واقعا اين چيز بسيار عجيبى است!»

همچنين خداوند متعال در قران کريم داستان حضرت زكريا -عليه السلام- را بيان کرده و مي فرمايد: {يا زكريا إنا نبشرك بغلام اسمه يحيي لم نجعل له من قبل سميًا. قال رب أنى يكون لي غلام وكانت امرأتي عاقرًا وقد بلغت من الكبر عتيًا. قال كذلك قال ربك هو علي هين وقد خلقتك من قبل ولم تك شيئًا} [مريم: 7-9] يعني: «اى زكريا ما تو را به پسرى كه نامش يحيى است مژده مى‏دهيم كه قبلا همنامى براى او قرار نداده‏ايم * گفت پروردگارا چگونه مرا پسرى خواهد بود و حال آنكه زنم نازاست و من از سالخوردگى ناتوان شده‏ام * [فرشته] گفت [فرمان] چنين است پروردگار تو گفته كه اين [كار] بر من آسان است و تو را در حالى كه چيزى نبودى قبلا آفريده‏ام.»

شواهد بسياري در اين مورد در زندگي روزمره ي ما وجود دارد و ديده مي شود که خداوند متعال زوج هايي را بعد از گذشت ساليان سال و بعضاً پس از آنکه ده يا بيست سال از ازدواجشان مي گذرد، فرزند عطا فرموده است. خداوند خود ما را آفريده و هم خود او از آنچه مناسب ماست آگاه مي باشد و در برابر خواست او کاري از کسي بر نمي آيد، مگر تسليم و خرسندي در برابر خواست و مشيت او.

ترجمه: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comسلسلة خانواده ي خوشبخت – قوانين خانه ي مسلمان


خانه ي مسلمان براساس دسته اي قوانين استوار مي باشد که باعث استحکام آن شده و مسير زندگاني افراد آن را تنظيم مي نمايد. به اين ترتيب اين خانه ها از خانه هاي ديگر بازشناخته مي شوند و قوانين آن برگرفته از قرآن كريم و سنت نبوي شريف و سيره ي پيامبر صلى الله عليه و سلم، و حيات صحابه و تابعين مي باشد.

مهم ترين ارکان اين قوانين عبارتند از:

- داشتن ايمان واقعي به خداوند سبحان و اخلاص مورد لزوم اين ايمان، خشيت هميشگي و تقواي خداوند و اجراي اوامر و پرهيز از نواهي او و ذکر و ياد بسيار پروردگار. 

- ايمان به ملائكه ي خداوند و كتاب هايش، ايمان به پيامبران و روز آخرت و قضاء و قدر الهي، خداوند متعال مي فرمايد: {آمن الرسول بما أنزل إليه من ربه والمؤمنون كل آمن بالله وملائكته وكتبه ورسوله لا نفرق بين أحد من رسله} [البقرة: 285] يعني: « پيامبر (خدا) بدانچه از جانب پروردگارش بر او نازل شده است ايمان آورده است‏، و مؤمنان همگى، به خدا و فرشتگان و كتاب ها و فرستادگانش ايمان آورده‏اند.»

- ايمان به رسول خدا صلى الله عليه و سلم و پايبندي بر سنت او، عمل نمودن به آنچه بدان امر فرموده و دور گشتن از هرآنچه از آن نهي کرده باشد، که خداوند متعال اينگونه مي فرمايد: {وما آتاكم الرسول فخذوه وما نهاكم عنه فانتهوا} [الحشر: 7] معني آيه ي شريفه: « و آنچه را پيامبر [او] به شما داد آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت بازايستيد.»

- به جا آوردن نمازهاي پنجگانه و پايندي و مداومت بر اداي ان ها در وقت معين خود. خداوند متعال مي فرمايد: {إن الصلاة كانت على المؤمنين كتابًا موقوتًا}_[النساء: 103] معني آيه: « همانا که نماز بر مؤمنان در اوقات معين مقرر شده است.»

- اداي حق خداوند در مال و دارائي هاي خويش بوسيله ي دادن زکات و صدقات، پروردگار متعال مي فرمايد: {والذين في أموالهم حق معلوم . للسائل والمحروم} [المعارج: 24-25] يعني: « و همانان كه در اموالشان حقى معلوم است* براى سائل و محروم.»

- گرفتن روزه ي ماه مبارک رمضان، خداوند متعال فرموده است: {يا أيها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون}_[البقرة: 183] يعني: « اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد روزه بر شما مقرر شده است همان گونه كه بر كسانى كه پيش از شما [بودند] مقرر شده بود باشد كه پرهيزگارى كنيد.»

- رهسپار شدن براي به جاي آوردن فريضه ي حج در صورت توان و استطاعت. خداوند متعال مي فرمايد: {ولله على الناس حج البيت من استطاع إليه سبيلا}_[آل عمران: 97] يعني: « و براى خدا حج آن خانه بر عهده مردم است [البته بر] كسى كه بتواند.»

- رابطه ي زناشويي بر مدار آرامش، دوستي و مهرورزي برقرار مي گردد، خداوند باري تعالي در قرآن کريم اينگونه بيان مي فرمايد: {ومن آياته أن خلق لكم من أنفسكم أزواجًا لتسكنوا إليها وجعل بينكم مودة ورحمة إن في ذلك لآيات لقوم يتفكرون} [الروم: 21] يعني: « و از نشانه‏هاى او اينكه از [نوع] خودتان همسرانى براى شما آفريد تا بدانها آرام گيريد و ميانتان دوستى و رحمت نهاد آرى در اين [نعمت] براى مردمى كه مى‏انديشند قطعا نشانه‏هايى است.» زن و شوهر بايد براي زندگي مشترک خويش قوانيني را وضع کنند و پايه و اصولي را براي تفهم مشترک ميان خويش و در جهت تداوم دوستي، عشق و مهر و محبت و همچنين براي رسيدن به خوشبختي بنيان بنهند.

- مرد در منزل خويش حق سرپرستي دارد، خداوند متعال مي فرمايد: {الرجال قوامون على النساء بما فضل الله بعضهم على بعض وبما أنفقوا من أموالهم} [النساء: 34] يعني: « مردان سرپرست زنانند به دليل آنكه خدا برخى از ايشان را بر برخى برترى داده و [نيز] به دليل آنكه از اموالشان خرج مى‏كنند.»

- رعايت حقوق و وظايف مشترك بين مرد و زن در منزل، رسول خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (الرجل راعٍ في أهله وهو مسئول عن رعيته، والمرأة راعية في بيت زوجها، وهي مسئولة عن رعيتها) يعني:« مرد، مسئول خانواده و زير دستانش مي باشد. زن در خانه شوهر، مسئول زير دستان خود است.» [متفق عليه]

- پايبندي زن در به جا آوردن حق و حقوق شوهر بر وي و اطاعت از او، پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (إيما ام