وغگويان و فريبكاران محسوب ميگردد.


اللباب
في (50) حديثاً من أحاديث الآداب
(من صحيح البخاري ومسلم) 
تأليف: 
خالد بن عبدالرحمن العسكر
ترجمه:
إسحاق بن عبدالله دبيري العوضي
1425/1383هـ.حديث (22)
(نشانه هاي منافق)

أبوهريره ا از پيامبر ص روايت ميكند كه فرمودند: ((آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلاَثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ)) متفق عليه( ).
نشانه منافق، سه چيز است: اول اينكه در صحبتهاي خود، دروغ ميگويد، دوم اينكه خلاف وعده عمل ميكند، سوم اينكه در امانت خيانت ميكند.

حديث (23)
(حفظ زبان)

سهل بن سعد از رسول الله ص روايت ميكند كه فرمودند: ((مَنْ يَضْمَنْ لِي مَا بَيْنَ لَحْيَيْهِ وَمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ أَضْمَنْ لَهُ الْجَنَّةَ)) رواه البخاري( ).
هركس بين دو ريش خود (يعني زبان) و بين دو پايش (يعني شرمگاهش) برايم ضمانت كند و آنرا حفظ نمايد، من بهشت را برايش ضمانت ميشوم.

حديث (24)
(تعريف غيبت)

أبو هريره (رض)روايت ميكند كه رسول الله ص فرمودند: ((أَتَدْرُونَ مَا الْغِيبَةُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ قِيلَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِي أَخِي مَا أَقُولُ قَالَ إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدْ اغْتَبْتَهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ فَقَدْ بَهَتَّهُ)) رواه مسلم( ).
آيا ميدانيد غيبت و پشت سر ديگران حرف زدن چيست؟ گفتند: خدا و رسول خدا داناترند. فرمود: ياد كردن برادرت به آنچه كه او دوست ندارد غيبت است. گفته شد: اگر آنچه در باره برادرم ميگويم در او باشد هم غيبت است؟ فرمود: ياد كردن برادرت به آنچه كه در او هست، غيبت است، و اگر به آنچه كه در او نيست او را ياد كني به او بهتان زده اي.

حديث (25)

(نهي از نميمه و سخن چيني)

حذيفه بن اليمان(رض) گويد: شنيدم كه پيامبر ص ميفرمايد: ((لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ)) متفق عليه( ).
القتات: سخن چين.
سخن چين و خبركش به بهشت نخواهد رفت.


حديث (26)
(نهي از دشنام دادن و لعنت كردن)

أبوذر (رض) از رسول الله ص شنيد كه ميفرمايد: ((لاَ يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلاً بِالْفُسُوقِ وَلاَ يَرْمِيهِ بِالْكُفْرِ إِلاَّ ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ)) رواه البخاري( ).
كسيكه ديگري را به فسق و كفر متهم ميسازد، اگر آن شخص چنين نباشد، فسق و كفرش بر خودش بر ميگردد.

حديث (27)
(نهي از دشنام دادن مردگان)
عائشه (رض)  گويد: رسول الله ص فرمودند: ((لاَ تَسُبُّوا الأَمْوَاتَ فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَي مَا قَدَّمُوا)) رواه البخاري( ).
به مردگان ناسزا نگوييد، زيرا آنان به نتيجه اعمالشان رسيده اند.

حديث (28)
(دوري و اجتناب از خشم و غضب)

أبوهريره (رض)  گويد: رسول الله ص فرمودند: ((لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ)) متفق عليه( ).
پهلواني غلبه كردن انسان بر ديگران نيست، بلكه پهلواني آن است كه انسان هنگام خشم و غضب، بر خود غلبه كند و از خشم خود بكاهد.
حديث (29)
(اگر حيا نداشتي هر چه خواستي بكن)

أبو مسعود الأنصاري (رض)  گويد رسول اكرم ص فرمودند: ((إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ الأُولَي إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ)) رواه البخاري( ).
آن چه مردم از سخن پيامبران پيشين دريافتند: هرگاه شرم و حيا نداشتي، هر چه خواستي بكن.

حديث (30)
(حيا بخشي از ايمان است)

عبدالله بـن عمر(رض)ميگويد: ((أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص مَرَّ عَلَي رَجُلٍ مِنْ الأَنْصَارِ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنْ الإيمَانِ)) متفق عليه( ).
روزي رسول الله ص از كنار يك مرد انصاري ميگذشت كه برادرش را در مورد شرم و حيا نصيحت ميكرد(و ميگفت كه حيا و شرمت را كم كن) آنحضرت ص فرمود: درباره كم كردن شرم و حيا او را پند مده، زيرا حيا بخشي از ايمان است.



<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:40.txt">31.نرم رفتاري</a><a class="text" href="w:text:41.txt">32.نهي از كبر و غرور</a><a class="text" href="w:text:42.txt">33.آنچه از مدح و ثنا مكروه است</a><a class="text" href="w:text:43.txt">34.مؤمن عيب خود را ميپوشاند</a><a class="text" href="w:text:44.txt">35.آنچه پائين تر از كعب باشد در آتش است</a><a class="text" href="w:text:45.txt">36.حق راه را مراعات كنيد</a><a class="text" href="w:text:46.txt">37.جايز بودن مناجات اگر بيش از سه نفر باشد</a><a class="text" href="w:text:47.txt">38.باز كردن جا در مجالس</a><a class="text" href="w:text:48.txt">39.اجازه خواستن بخاطر نگاه چشم است</a><a class="text" href="w:text:49.txt">40.در امور دنيا انسان بايد به كسانيكه از او فقيرتر و عاجزتراند نگاه كند</a></body></html>مقدمه مترجم
الحمدلله وصلى الله وسلم على نبينا محمد وآله وصحبه ومن والاه أما بعد: 
الحمد لله والصلاة والسلام على رسول الله وآله وصحبه ومن والاه أما بعد:
اين كتاب كه (اللباب) يعني لب و مغز هر چيز نام دارد و شامل (50) حديث از احاديث آداب است كه برادر خالد ابن عبدالرحمن العسكر آنرا جمع آوري كرده، ما آنرا ترجمه كرديم تا بتوان آنها را حفظ نمود احاديث آن آسان و كوچك است و در زندگي روزمره هر انساني بكار برده مىشود.
از خداوند خواهانم آنرا براي رضا وخشنودي خود قرار دهد، و بر ما و برادر مؤلف اجر و پاداش بسيار عطا فرمايد.
وصلى الله على نبينا محمد وآله وصحبه وسلم.

رياض: إسحاق بن عبدالله دبيري 
عربستان سعودى ـ رياض: 

13/5/1424هـ برابر با 12/5/1382هـ.حديث (31)
(نرم رفتاري)

عائشه (رض)  از رسول الله ص روايت ميكند كه فرمودند: ((إِنَّ الرِّفْقَ لاَ يَكُونُ فِي شَيْءٍ إِلاَّ زَانَهُ وَلاَ يُنْزَعُ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ شَانَهُ)). رواه مسلم( ).
رفتار نرم در چيزي نخواهد بود مگر اينكه آن چيز را آرايش و زينت ميدهد، و از چيزي گرفته و برداشته نشود مگر اينكه آن چيز را بد و عيب دار ميكند.

حديث (32)
(نهي از كبر و غرور)

عبدالله بن مسعود (رض)  از رسول الله ص روايت ميكند كه فرمودند: ((لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ قَالَ رَجُلٌ إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنَةً قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاسِ)) رواه مسلم( ).
كسيكه در قلب او يك ذره از كبر و غرور باشد وارد بهشت نميشود، يكي از ياران سؤال كرد: اي پيامبر فردي دوست دارد لباس او خوب و زيبا باشد، و همچنين كفش و پاپوش او زيبا و قشنگ باشد! آنحضرت فرمودند: خداوند زيبا و قشنگ است، و زيبائي و قشنگي را دوست دارد، كبر و غرور ناخشنودي و عدم رضايت از حق و تحقير مردم و ناچيز شمردن آنها است.

حديث (33)
(آنچه از مدح و ثنا مكروه است)

أبو بكره (رض)  روايت ميكند كه: ((أَنَّ رَجُلاً ذُكِرَ عِنْدَ النَّبِيِّ ص فَأَثْنَي عَلَيْهِ رَجُلٌ خَيْرًا فَقَالَ النَّبِيُّ ص وَيْحَكَ قَطَعْتَ عُنُقَ صَاحِبِكَ يَقُولُهُ مِرَارًا إِنْ كَانَ أَح