کَاةُ 
کُلِّ مُسْلِمٍ و کِتَابِیٍّ و لاَتَحِلُّ ذَبِيحَةُ مَجُوسِیِّ و لاَوَثَنِیٍّ و ذَکَاةُ الْجَنِينِ بِذَکَاةِ أُمِّهِ إلاَّ أَنْ يُوجَدَ حَيّاً فَيُذَکَّی و مَقُطِعَ مِن حَیٍّ فَهُوَ مَيِّتٌ إلاَّ الشَّعْرَ.

فصل : و الاِغْتِسَالاَتُ الْمَسْنُونَةُ سَبْعَةَ عَشَرَ غُسْلاً غُسْلُ الْجُمُعَةِ و الْعِيدَيْنِ و الاسْتِسْقَاءِ و الْخُسُوفِ و الْکُسُوفِ و الْغُسْلُ مِنْ غَسْلِ الْمَيِّتِ و الکَْافِرِ إِذَا أَسْلَمَ و الْمَجْنُونِ و الْمُغْمَی عَلَيهِ إِذَا أَفَاقَا و الغُسْلُ عِنْدَ الْإِحْرَامِ و لِدُخُولِ مَکَّةَ و لِلوُقُوفِ بِعَرَفَةَ و لِلمَبِيْتِ بِمُزْدَلِفَةَ و لِرَمِی الْجِمَارِ الثَّلاَثِ و لِلطَّوَافِ و لِلسَّعیِ و لِدُخُولِ مَدِينَةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ.
شکار
حیوان های سر بریدنی و قربانی ها وطعام ها: هرچه سربریدنش مقدور باشد باید از حلق وزیر گردن بریده شود و چیزیکه سر بریدن آن مقدور نباشد بریدن آن عبارت است: پی کردن آن هر طور که ممکن باشد.
وکمال بریدن در چهار چیز است: (1) بریدن حلقوم (2) بریدن مَری «مجرای خوردن و آشامیدن» (3و4) بریدن دو رگ گردن و آنچه کافی باشد برای حلقوم و مری. شکار کردن بوسیله هر درنده شکاری و اموخته شده«مانند یوزپلنگ و سگ» جائز است وهمچنان رواست شکار کردن بوسیله هر پرنده شکاری به چهار شرط: (1) هرگاه او را رها کنند برای دنبال کردن شکار اطاعت کند (2) هرگاه از دنبال کردن جلوگیری شود اطاعت کند (3) چیزی را که شکار می کند از ان نخورد (4) در امور بالا باید بارها آزمایش شده باشد و مخالفت را نشان نداده باشد، هرگاه یکی از امور فوق مفقود باشد آنچه را می گیرد خوردنش روانیست مگر اینکه شکارچی به او برسد وهنوز زنده است او را ذبح کند. وبریدن بهر چیزی که برنده باشد جز دندان و استخوان و ناخن جائز است.
«ذبیحه هر مسلمان واهل کتابی» رواست اما ذبیحه آتش پرست روا نیست، سر بریدن بچه بسر بریدن مادرش حاصل می شود مگر از شکم مادر زنده بیرون بیاید، در این صورت ذبح آن واجب است هر چه از زنده قطع شود حکم میته دارد مگر مو«اگر از حیوان زنده مأکول قطع شود پاک است».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:362.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:363.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : وکُلُّ حَيَوَانٍ اسْتَطَابَتْهُ الْعَرَبُ فَهُوَ حَلاَلٌ إلاَّ مَا وَرَدَ الشَّرْعُ بِتَحْرِيْمِهِ و کُلُّ حَيْوَانٍ اسْتَخْبَثَتْهُ الْعَرَبُ فَهُوَ حَرَامٌ إلاَّ مَا وَرَدَ الشَّرْعُ بِإبَاحَتِهِ و يَحْرُمُ مِنَ السِّبَاعِ مَا لَهُ نَابٌ قَوِیٌّ يَعْدُو بِه و يَحْرُمُ مِنَ الطُّيُورِ مَا لَهُ مَخْلَبٌ قَوِیٌّ يَجْرَحُ بِهِ و يَحِلُّ لِلْمُضْطَرِّ فی الْمَخْمَصَةِ أَنْ يَأْکُلَ مِنَ الْمَيتَةِ الْمُحَرَّمَةِ مَا يَسُدُّ بِهِ رَمَقَهُ وَلَنَا مَيتَتَانِ حَلاَلاَنِ السَّمَکُ و الْجَرَادُ و دَمَانِ حَلاَلاَنِ الْکَبِدُ والطُّحَالُ.  
هر حیوانی که عرب ثروتمند آن را پاک بداند پاک است مگر حیوانی که شرع به حرمت آن تصریح نموده باشد وهر کدام را نجس بداند نجس است مگر حیوانی که شرع گوشت آن را مباح کرده باشد، از درنده ها هر کدام دارای ناب قوی باشد که بوسیله آن حیوانها را شکار کند«مانند شیر، پلنگ، وگرگ» حرام است. واز پرنده ها هر کدام دارای چنگ قوی باشد و بدان شکار کند حرام است. «مانند باز و شاهین» اگر کسی گرسنه باشد و چیز حلال نداشته باشد می تواند از حرام سد رَمَق نماید.
دو نوع از مردارها حلال است: (1) ماهی (2) ملخ.
ونیز دو نوع خون حلال است: (1) کَبَد (2) سِپرز.


<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:365.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:366.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : والأُضْحِيَةُ سُنَّةٌ مُؤَکَّدَةٌ و يُجْزِئُ فِيهَا الْجَذَعُ مِنَ الضَّأْنِ و الثَّنِیُّ مِنَ الْمَعْزِ والثَّنِیُّ مِنَ الإبِلِ و الثَّنِیُّ مِنَ الْبَقَرِ و تُجْزِئُ الْبَدَنَةُ عَنْ سَبْعَةٍ و الْبَقَرَةُ عَنْ سَبْعَةٍ و الشَّاةُ عَنْ وَاحِدٍ وَ أَرْبَعٌ لاَتُجْزِئُ فی الضَّحَايَا الْعَوْرَاءُ البَيِّنُ عَوَرُهَا والْعَرْجَاءُ الْبَيِّنُ عَرَجُهَا والْمَرِيْضَةُ البَيِّنُ مَرَضُهَا والْعَجْفَاءُ الَّتِی ذَهَبَ مُخُّهَا مِنَ الْهُزَالِ ويُجْزِئُ الْخَصِیُّ والْمُکْسُورُ الْقَرْنِ و لاَتُجْزِئُ الْمَقْطُوعَةُ الأُذُنِ والذَّنَبِ و وَقْتُ الذَّبْحِ مِنْ وَقْتِ صَلاَةِ الْعِيْدِ إلِی غُرُوبِ الشَّمْسِ مِنْ آخِرِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ و يُسْتَحَبُّ عِنْدَ الذَّبْحِ خَمْسَةُ أَشْيَاءٍ التَّسْمِيةُ و الصَّلاَةُ عَلَی النَّبِیِّ صَلَّی اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ واسْتِقْبَالُ الْقِبْلَةِ و التَّکْبِيرُ و الدُّعَاءُ بِالْقَبُولِ و لاَيَأْکُلُ الْمُضَحِّی شَيْئاً مِنَ الأَضْحِيَةِ الْمَنْذُورَةِ و يَأْکُلُ مِنَ الأُضْحِيَةِ الْمَتْطوِّع بِها و لاَيَبِيعُ مِنَ الأُضْحِيةِ و يُطْعِمُ الْفُقَرَاءَ والْمَسَاکِينَ.
در احکام اضحیه قربانی: «قربانی»: قربانی سنت مؤکدی است گوسفند دو ساله بز وگاو سه ساله، وشتر شش ساله برای قربانی کافی است. یک شتر یا یک گاو برای هفت نفر کافی است و یک گوسفند برای یک نفر.
چهار نوع از حیوان قربانی آنها جائز نیست: (1) کور (2) مریض (3) لنگ (4) لاغری که از لاغری مخ آن نمانده باشد«ذوب شده باشد» ومقطوع الخُصیَتین وهمچنان شاخ شکسته کافی است، اما حیوان گوش بریده یا دم بریده کافی نیست، وقت سر بریدن از موقع نماز عید است تا غروب آفتاب روز آخر ایّام التّشریق.
ودر موقع سر بریدن پنج چیز مستحب است: (1) گفتن بسم الله (2) درود بر رسول صلی الله علیه وآله وسلم (3) روبروی قبله باشد (4) گفتن اللهُ اکبر (5) دعای قبول
واز قربانی نذر شده خوردن و استفاده کردن جائز نیست اما از قربانی سنت می تواند استفاده کند و نباید چیزی از قربانی به فروشد بلکه باید آن را اطعام فقرا و بیچارگان نماید.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:368.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:369.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : والْعَقِيقَةُ مُسْتَحَبَّةٌ وهِیَ الذَّبِيحَةُ عَنِ الْمَوْلُودِ يَوْمَ سَابِعِهِ و يُذْبَحُ عَنِ الْغُلاَمِ شَاتَانِ وعَنِ الْجَارِيَةِ وعَنِ الْجَارِيَةِ شَاةٌ و يُطْعِمُ الْفُقَرَاءَ والْمَسَاکِينَ.
در احکام عقیقه: عقیقه در لغت به معنی موی سر نوازد است. عقیقه مستحب است وآن حیوانی است که در روز هفتم ولادت نوزاد ذبح می شود برای پسر دو گوسفند و برای دختر یک گوسفند، وباید از آن فقرا و مساکین را اطعام نمود.

غسل های سنت هفده مورد است: (1) غسل جمعه (2) غسل دو عید رمضان وقربان (3) غسل برای نماز باران (4) غسل برای نماز گرفتن ماه«خسوف» (5) غسل برای نماز گرفتن آفتاب«کسوف» (6) برای کسی که مرده را بشوید (7) برای کافر هرگاه مسلمان شود (8) دیوانه (9) شخصی که بیهوش شود هنگام افاقه وبیدار شدن 