ِنَةَ أَوْ يُلاَعِنَ فَيَقُولَ عِنْدَ الْحَاکِمِ فی الْجَامِعِ عَلَی الْمِنْبَرِ فی جَمَاعَةٍ مِنَ النَّاسِ أَشْهَدُ بِاللهِ إِنَّنِی لَمِنَ الصَّادِقِينَ فِيْمَا رَمَيْتُ بِهِ زَوْجَتِی فُلاَنَةَ مِنَ الزِّنَا و إِنَّ هذَا الْوَلَدَ مِنَ الزِّنَا و لَيْسَ مِنِّی أَرْبَعَ مَرَّاتٍ و يَقُولُ فی الْمَرَّةِ الْخَامِسَةِ بَعْدَ أَنْ يَعِظَهُ الْحَاکِمُ و عَلَیَّ لَعْنَةُ اللهِ إنْ کُنْتُ مِنَ الْکَاذِبِينَ و تَتَعَلَّقُ بِلِعَانِهِ خَمْسَةُ أَحْکَامٍ سُقُوطُ الْحَدِّ عَنْهُ و وُجُوبُ الْحَدِّ عَلَيْهَا و زَوَالُ الْفِرَاشِ و نَفْیُ الْوَلَدِ و التَّحْرِيمُ عَلَی الأَبَدِ و يَسْقُطُ الْحَدُّ عَنْهَا بِأَنْ تَلْتَعِنَ فَتَقُولَ أَشْهَدُ بِاللهِ إِنَّ فُلاَناً هذَا لَمِنَ الْکَاذِبِينَ فِيْمَا رَمَانِی بِهِ مِنَ الزِّنَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ و تَقُولَ فی الْمَرَّةِ الْخَامِسَةِ بَعْدَ أَنْ يَعِظَهَا الْحَاکِمُ و عَلَیَّ غَضَبُ اللهِ إنْ کَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ.
در احکام قذف و لعان: در لغت به معنی«تهمت دادن به زنا و نفرین کردن ودر اصطلاح شرع کلمه هائی است مخصوص بکسی که برای مرتکب شدن زنش به عمل زنا نتواند گواه بیاورد وبه آوردن این کلمات مجبور می شود برای تهمت دادن به کسی که فراش او را آلوده کرده وسبب بدنامی او گشته است» هرگاه مرد تهمت زنا بزن خود بدهد بر مرد واجب می شود زدن تازیانه هائی جهت این تهمت مگر اینکه گواه بیاورد یا نفرین کند وبرای این عمل باید به مسجد جمعه برود وبر منبر مسجد بایستد ودر حضور حاکم و مردم بگوید: خدا را شاهد و گواه می گیرم در تهمتی که به فلانه زوجه خودم وارد نموده ام راست می گویم و این فرزند، ولد زناست واز من نیست وباید این گفته را چهار مرتبه تکرار کند و در مرتبه پنجم بگوید«بعد از اینکه حاکم او را پند دهد» نفرین خدا بر من باد اگر دروغ گفته باشم.
پس پنج حاکم به این لعان می پیوندد: (1) سقوط تازیانه از وی (2) وجوب تازیانه بر زوجه (3) زوال فراش«جدائی» (4) نفی آن بچه از وی (5) حرمت همیشگی.
زوجه هم می تواند حد را از خود ساقط کند هرگاه بگوید: خدا را گواه وشاهد فلان کس شوهرم در تهمتی که به من وارد نموده است دروغ می گوید وچهار مرتبه این عبارت را تکرار می کند ودر مرتبه پنجم می گوید«بعد از پند حاکم» خشم خدا بر من باد اگر شوهر من راست بگوید.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:286.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:287.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : و الْمُعْتَدَّةُ عَلَی ضَرْبَيْنِ مُتَوَفَّی عَنْهَا وغَيْرُ مُتَوَفَّی عَنْهَا فَالْمُتَوَفَّی عَنْهَا إِنْ کَانَتْ حَامِلاً فَعِدَّتُهَا بِوَضْعِ الْحَمْلِ وإِنْ کَانَتْ حَائِلاً فَعِدَّتُهَا أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ و عَشْرٌ وغَيْرُ الْمُتَوَفَّی عَنْهَا إِنْ کَانَتْ حَامِلاً فَعِدَّتُهَا بِوَضْعِ الْحَمْلِ وإِنْ کَانَتْ حَائِلاً وهِیَ مِن ذَوَاتِ الْحَيْضِ فَعِدَّتُهَا ثَلاَثَةُ قُرُوءٍ وهِیَ الأَطْهَارُ وإِنْ کَانَتْ صَغِيرَةً أَوْ آيِسَةً فَعِدَّتُهَا ثَلاَثَةُ أَشْهَرٍ و الْمُطَلَّقَةُ قَبْلَ الدُّخُولِ بِهَا لاَعِدَّةَ عَلَيْهَا وَعِدَّةُ الأَمَةِ بِالْحَمْلِ کَعِدَّةِ الْحُرَّةِ و بِالأَقْرَاءِ أَنْ تَعْتَدَّ بِقُرأَيْنِ و بِالشُّهُورِ عَنِ الْوَفَاةِ أَنْ تَعْتَدَّ بِشَهْرَيْنِ و خَمْسِ لَيَالٍ وعَنِ الطَّلاَقِ أَنْ تَعْتَدَّ بِشَهْرٍ ونِصْفٍ فَإنِ اعْتَدَّت بِشَهْرَينِ کَانَ أَوْلَی.در احکام وعده: عده شرعا انتظاری کردن زن است منقضی شدن مدتی را که در آن برائت رحم خود را بوسیله حیض یا طهر بداند و یا بوسیله ماهها یا وضع حمل.
معتدِه دو نوع است: (1) شوهر مرده است (2) شوهر زنده است.
شوهر مرده اگر حامل باشد عده وی وضع حمل است، واگر حامل نباشد ودارای حیض باشد عده وی سه طهر است واگر کوچک ویا آیسه باشد«نداشتن حیض به جهت پیری» عده وی سه ماه است و مطلقه قبل از دخول دارای عده نیست، وعده جاریه هم وضع حمل است مانند عده زن آزاد یا دو طهر است وعده وفات برای جاریه دو ماه و پنج شب است. وعده طلاق وی یک ماه و نیم است واگر دو ماه را تمام کند بهتر است.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:289.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:290.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : و يَجِبُ لِلْمُعْتَدَّةِ الرَّجْعِيَّةِ السُّکْنَی و النَّفَقَةُ و يَجِبُ لِلْبَائِنِ السُّکنَی دُونَ النَّفَقَةِ إلاَّ أَنْ تَکُونَ حَامِلاً و يَجُوزُ عَلَی الْمُتَوَفَّی عَنْهَا زَوْجُهَا الإحْدَادُ و هُوَ الإمْتِنَاعُ مِنَ الزِّينَةِ و الطِّيْبِ وعَلَی الْمُتَوَفَّی عَنْهَا زَوْجُهَا و الْمَبْتُوتَةِ مُلاَزَمَةُ الْبَيْتِ إلاَّ لِحَاجَةٍ.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:30.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:31.txt">ترجمه</a></body></html>واجب است برای زنی که در عده طلاق بائن است محل سکونت ونفقه و برای زنیکه در عده طلاق بائن است فقط محل سکونت را شوهر مطلق فراهم کند نه نفقه مگر اینکه حامل باشد، برای زنی که شوهرش مرده باشد احداد یعنی خودداری از آرایش وعطر زدن واجب است وبر زن شوهر مرده وزنیکه سه طلاقش واقع شده باشد واجب است ملازمت خانه وبیرون نرفتن مگر ضرورت باشد.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:292.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:293.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : ومِنَ اسْتَحْدَثَ مِلْکَ أَمَةٍ حَرُمَ عَلَيهِ الإسْتِمْتَاعُ بِهَا حَتَّی يَسْتَبْرِئَهَا إِنْ کَانَتْ مِنْ ذَوَاتِ الْحَيْضِ بِحَيْضَةٍ وإِنْ کَانَتْ مِنْ ذَوَاتِ الشُّهُورِ بِشَهْرٍ فَقَطْ وإِنْ کَانَتْ مِنْ ذَوَاتِ الْحَمْلِ بِالْوَضْعِ وإِذَامَاتَ سَيِّدُ أُمِّ الْوَلَدِ اسْتَبْرَأَتْ نَفْسَهَا کَالأَمَةِ.در احکام استبراء: استبراء در لغت برائت است وشرعا منتظر شدن زن است منقضی شدن مدت معلوم به سبب مملوک شدن یا زوال مملوکیت از وی، کسی که جاریه ای را تملیک کرده باشد بوسیله خریدن یا ارث یا بخشش وغیره حرام است بر آن شخص تمتع با آن جاریه تا احراز و روشن شدن برائت رحم اگر ذات الحیض باشد یک حیض واگر ذات الشهور باشد فقط یک ماه واگر دارای حمل باشد تا وضع حمل. هرگاه آقای جاریۀ ام الولد بمیرد عده برائت وی مانند جاریه است«یک ماه- یک حیض».
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:295.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:296.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : وإذَا أَرْضَعَتِ الْمَرأَةُ بِلَبَنِهَا وَلَداً صَارَ الرَّضِْيعُ وَلَدَهَا بِشَرْطَيْنِ أَحَدُهُمَا أَنْ يَکُونَ لَهُ دُونَ الْحَوْلَيْنِ و الثَّانِی أَنْ تُرضِعَهُ خَمْسَ رَضَعَاتٍ مُتَفَرِّقَاتٍ و يَصِيرُ زَوْجُهَا أَبَاً لَهُ و يَحْرُمُ عَلَی الْمُرضَعِ التَّزْوِيجُ إِلَيْهَا وإلَی کُلِّ مَنْ نَاسَبَهَا و يَحْرُمُ عَلَيهَا التَّزوِيجُ إلَی الْمُرْضَعِ و وَلَدِهِ دُونَ مَنْ کَانَ ف