ي  و  بيهقي  آن  را  روايت  کرده‌اند  و  در  اسناد  آن  عمر  بن  ابراهيم ‌کردي  هست‌که  ضعيف  است‌.اذان  خود  عبادت  است‌،  و  در  عبادات  مدار  بر  اتباع  و  پیروی  از  شارع  است‌.  بنابر این  ما  نمی‌توانیم  چیزی  بر  دین  خود  بیفزائیم  یا  از آن  بكاهیم‌.  در  حدیث  ‌“‌صحیح‌“  آمده  است‌:" (من أحدث في أمرنا هذا ما ليس منه فهو رد) [هر كس  در این  دین  ما  چیزی  پدید  آورد كه  از آن  نباشد،  آنچیز  باطل  است‌]‌"‌.  ما  در  اینجا  به  چیزهایی  اشاره  می‌كنیم ‌كه  در بین  بیشتر مردم  رواج  یافته  و  شرعی  نیستد،  تا  جائی‌ كه  بعضی  می‌پندارند كه  آن  چیزها  جزئی  از  دین  می‌باشند،  و  حال  آنكه  هیچ‌گونه  پیوندی  با  دین  ندارند.  از  جمله‌:

1-‌موذن  در اذان  و  اقامه  می‌گوید:  اشهد  ان  سیدنا  محمد  رسول  الله‌.  (‌كه  كلمه  سید  را  اضافه  می‌كند)‌.  “حافظ  ابن  حجر“  می‌گوید:  دركلمات  ‌“‌ماثوره‌‌“  نباید  چیزی  افزود،  در  غیر  ‌“‌ماثوره‌“  می‌توان  چیزی  اضافه‌ كرد.  (‌كلمات  اذان  ماثور  و  روایت  شده  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم  می‌باشند  و  بر آنها  صحه ‌گذاشته  است‌)

2-‌شیخ  اسماعیل  عجلونی  در“‌كشف  الخفا“ گفته  است‌:  وقتی‌كه  موذن  می‌گوید: “‌‌اشهد  ان  محمدا  رسول  الله‌“  سر انگشت هر دو "سبابه"دست را ببوسی و آنها را بر چشمها  بمالی  و  بگوئی‌:  اشهد  ان  محمدا  عبده  و  رسوله‌،  رضیت  بالله  ربا،  وبالاسلام  دینا،  و  بمحمد  نبیا،  آن  را  دیلمی  از  ابوبكر  روایت ‌كرده  است‌ كه‌:  او  وقتی‌كه  موذن  گفت‌:  “‌‌اشهد  ان  محمدا  رسول  الله‌“  سر انگشت  هر دو  سبابه  را  بوسید  و آنها  را  بر  چشمها  مالید،  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:  هر كس ‌كردار  دوست  مرا  انجام  دهد،  شفاعت  من  برای  او  روا  باشد.  در  “‌مقاصد‌“‌گفته  است‌:  این  حدیث  ‌“‌صحیح‌“  نیست‌،  و  همچنین  حدیثی  كه  ابوالعباس  بن  ابی‌بكر  الرذاذ  الیمانی  صوفی‌نما  كه  در كتاب  خود:  “‌‌موجبات  الرحمه  و  عزائم  المغفره‌“  آورده  است‌،  نیز  “‌‌صحیح‌“  نیست‌.  در  "‌سند“  حدیث  او  ’‌“‌مجاهیل  =  افرادگمنام‌‌“  وجود  دارد  و  “‌منقطع‌“‌  هم  هست‌:  از  خضر علیه السلام  روایت  شده  است ‌كه  گفت‌:  هركس  در  وقت  شنیدن  ‌“‌اشهد  ان  محمدا  رسول  الله‌‌“  بگوید:  مرحبا بحبيبي وقرة عيني محمد بن عبد الله صلى الله عليه وسلم ‌ [مر‌حباً  به  حبیب  و نور  دیده‌ام  محمد  بن  عبدالله صلی الله علیه و سلم ]"‌،  سپس  هر دو انگشت  شست  خود  را  ببوسد  و آنها  را  بر  چشمان  خود  بمالد،  هرگز كور  نمی‌شود  و  به  چشم  درد،  مبتلا  نمی‌گردد.  غیر از  این  را  نیز  نقل‌ كرده  است‌.  سپس‌ گوید:  هیچ یكی  از  این  احادیث  “‌مرفوع‌“  و  “‌صحیح‌“  نیستند.

3-‌اذان  را  با  آهنگ‌ گفتن  و  حرفی  یا  حركت  یا  مده‌ای  در  آن‌،  افزودن‌،  همه  اینها  مكروه  است‌.  اگر  این  اعمال  موجب  تغییر  معنی  یا  ابهام  ناروا  در  اذان  باشد  حرام  است  .

از یحیی  البكاء  روایت  شده  است ‌كه ‌گفت‌:  ابن  عمر را  دیدم ‌كه  به  مردی  می‌گفت‌:  من  بخاطر  خدا،  از  تو  بدم  می‌آید  -‌(‌چون  بخلاف  امر  خدا  رفتار  می‌كنی‌،  ترا  دوست  ندارم‌)  -‌سپس  خطاب  به  یاران  خو‌د گفت‌:  او اذان  را  با  آهنگ  می‌گوید  و  برای  آن  مزد  می گیرد

4-تسبیحات  قبل  از  فجر:  در كتاب  ‌“‌الاقناع‌‌“  و  شرحش  كه  از كتب  حنبلی‌هاست‌، گفته  است‌:  غیر  از  اذان  صبح‌،  قبل  از  طلوع  فجر،  تسبیحات  و  سرودها  و  نیایشهای  دینی  و  امثال  آن  را،‌ كه  سپیده‌دم  از  مناره‌ها  با  آواز  می‌خوانند،  هیچكدام  سنت  نیست  و  هیچكس  از  علماء  نگفته  است‌كه  مستحب  است‌.  بلكه  اینها  از  جمله  بدعتهای مكروهه  هستند.  زیرا  اینها  در  زمان  پیامبر صلی الله علیه و سلم  و  در  زمان  یارانش  نبوده  است‌.  و  نمی‌توان  در  زمان  یاران  پیامبر صلی الله علیه و سلم‌،  برای  آن  اصل  و  اساسی  پیداكرد.  پس ‌كسی  حق  ندارد  بدانها  دستور  دهد.  یا  اگر كسی  آنها  را  ترك‌ كرد،  منكرش  شوند،  و  به  چنان  شخصی  مزدی  پرداخت  نمی‌شود.  زیرا  پرداخت  مزد  بدان‌، ‌كمك  به  رواج  بدعت  است‌.  و  این‌ كار شایسته  نیست‌،  اگرچه  واقف  نیز آن  را  شرط‌ كرده  باشد،  زیرا  مخالف  با  سنت  پیامبر صلی الله علیه و سلم  می‌باشد.  عبدالرحمن  بن  الجوزی  در كتاب  ‌“‌تلبیس  ابلیس‌‌“ ‌گفته  است‌:  ‌“‌بخاطر  می‌آورم ‌كسی  را كه  هنوز  مدتی  از  شب  باقی  بود  بر مناره  مسجد  وعظ  می‌گفت  و  ذكر و  اوراد  می‌خواند  و  آیات  قرآن  را  با  صدای  بلند  تلاوت  می‌كرد  او  بدین  عمل  خویش  خواب  مردم  را  آشفته  می‌كرد  و  قراء‌ت  و  ذكر  شب  بیداران  را،  برهم  می‌زد،  همگی  این  كارها  از  جمله  منكران  و  امور  ناشایست  می‌باشند‌“‌.  و  حافظ  دركتاب  “‌الفتح‌“‌ گفته  است‌:  تسبیحات  و  صلواتی ‌كه  مردم  قبل  از  اذان  صبح  و  قبل  از اذان  جمعه  می‌گویند  شرعاً  جزو  اذان  نیست  -‌(‌یك  عمل  شرعی  نیست  و  بدعت  است‌) .  

5-‌گفتن  ‌“‌صلاه‌“  و  ‌“‌سلام‌‌“  بر  پیامبر صلی الله علیه و سلم  با  صدای  بلند  و  آشكارا  بدنبال  اذان  یك  عمل  شرعی  نیست‌،  بلكه  بدعتی  است  ناپسند.  ابن  حجر  در  “‌الفتاوی  الكبری‌‌“ ‌گفته  است‌:  در ‌باره ‌گفتن  “‌صلاه  و  سلام‌‌“  بر  پیامبر صلی الله علیه و سلم  بعد  از اذان  بهمان‌ كیفیت ‌كه  موذنان  می‌گویند،  از  بزرگان  ما  استفتاء  شده است  آنان  در  پاسخ ‌گفته‌اند:  اصل‌گفتن  ‌“‌صلاه  و  سلام‌“  بر  پیامبر صلی الله علیه و سلم سنت  است‌،  ولی  بدان‌گونه ‌كه  موذنان  می‌گویند  “‌بدعت‌‌“  است‌.  از  شیخ  محمد  عبده  مفتی  مصر  در این  باره  سوال  شده  بود،  در  جواب ‌گفته  بود:  “‌در  كتاب  ‌“‌الخانیه‌“  چنین  آمده  است ‌كه  اذان  تنها  برای  نمازهای  پنجگانه  است  و  پانزده  كلمه  است ‌كه  آخر  آن ‌“‌لا اله  الا  الله‌“  است‌.  و  تمام ‌كلمات  و  جملاتی‌ كه  قبل  از آن  و  بعد  از آن‌ گفته  می‌شود  “‌‌بدعت‌‌“  است  -‌(‌نوآوری  در  دین  جایز نیست‌)‌-  ،  این  بدعتها  

 را  تنها  بمنظور  “‌تلحین‌‌“  و آهنگ  و آوازه  خوانی  پدید  آورده‌اند،  و كسی  به  جواز آن  رای  نداده  است‌.  نباید  به  قول ‌كسانی ‌كه  می‌گویند  بدعت  حسنه  است‌،  توجه‌ كرد، زیرا  هرگونه  بدعتی  در  عبادات‌،  بدین  شكل  ناپسند  و نارواست‌،  اگر كسی  ادعا كند  كه  این‌گونه  اعمال  آواز خوانی  و  تلحین  نیست‌،  او  دروغگو  است‌“‌.  -اصولا  بدعت  برابر  حدیث  صحیح  ناروا  است  پس  حسنه  بودن  آن  معنی  ندارد.فروختن  چيزي  در  ديدنش  مشقت  يا  ضرري  باشد

همچنين  بيع ‌چيزهائي ‌که  غايب  هستند،  بشرط  اينکه  توصيف  شوند،  يا  اوصاف  آنها  عادتاً  و  عرفاً  معلوم  باشد  مانند  فروش  خوراکهاي  محفوظ  درظرفي  -‌کنسرو  و  داروهاي  داخل  قوطي  وکپسول  اکسيژن  و  حلبي  نفت  و  بنزين  و گاز و  ام