ردن جوانان مسلمان بدان است و بر روی آنان افقهای پژوهش در سنت مطهر نبوی را می‌گشاید تا احكام فقهی و دینی خویش را در پرتو آن استخراج نمایندكه راه عمل بدان را بر آنان آسان مي‌سازد. 
بیگمان این ‌كتاب بزرگ برای فهم فقه اسلامی فرامذهبی با اتكاء بر قرآن و سنت یك ضرورت امروزی است تا مسلمانان مسائل دینی و فقهی خود را با مراجعه بقرآن و سنت نبوی بفهمند و بصورت آسان در دسترس آنان قرار گیرد تا بوقت نیاز بدان مراجعه‌ كنند و برای فهم مسائل دینی و فقهی از مراجعه بكتب متعدد فقهی بی‌نیاز باشند. 
خدا را سپاس می‌گویم‌ كه اینجانب را برای ترجمه فارسی آن در چهار جلد موفق گردانید و تا سال 1371 چهار جلد آن چاپ و انتشار یافت و مورد استفاده برادران و خواهران مسلمان قرار گرفت و در اندك مدتی نسخه‌های دوره چهار جلدی آن در بازار نایاب ‌گردید و همواره تقاضای چاپ مجدد آن ا‌ز اینجانب بعمل مي‌آمد ولی متاسفانه ناشر بعلت مشكلات شخصی‌ كه داشت موفق به چاپ دوم آن نمی‌شد. 
تا این‌كه در سال ١٣٨٦ خداوند مرا توفیق ارزانی داشت تا بار دیگر تمام چهار جلد چاپ اول را بازبینی نمایم‌ كه در این بازبینی متوجه شدم‌ كه غلطهای چاپی فراوانی دارد و بعضی عبارات آن نیاز به ترجمه مجدد دارد و درپاره‌ای از موارد نیاز به حك و اصلاح و تصحیح مجدد است و بهنگام چاپ در موارد متعددی صفحاتی از آن اصلا چاپ نشده بود و موجب ابهام وگنگی و نارسائی مطالب می‌شد كه با مراجعه به متن عربی همه این نواقص بر طرف‌ گردید و این مطالب را با مدیر انتشارات محمدی سقز در میان نهادم و موافقت‌ كردند كه با مشاركت آقای سجادی مدیر كتابفروشی غزالی سنندج بچاپ دوم آن پس از رفع نواقص و اصلاحات‌ كامل و تصحیح و تایپ مجدد به زیباترین شیوه اقدام ‌كنند. خوشبخانه در طی فصل بهار و تابستان ١٣٨٦ توانستم هر چهار جلد آن را در موسسه حروفچینی و چاپ احمد سنندج تایپ و تصحیح و آماده چاپ نمایم و اینك به یاری خداوند در اختیار برادران و خواهران مسلمان قرار می‌گیرد. امیدوارم خداوند همه كسانی را كه برای آن زحمت‌ كشیده‌اند پاداش خیر عطا فرماید و این خدمت ناچیز را از ما بپذیرد و آن را توشه‌ي آخرتمان قرار دهد ان شاء الله‌. 
 
وآخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی محمد و آله و اصحابه و التابعین لهم باحسان الی یوم الدین‌.
 
دكتر محمود ابراهیمی سنندج 
شهريور ١٣٨٦ اركا‌ن  غسل

غسل  شرعی  بدون  دو  چیز  تحقق  نمی‌پذیرد: 

١-نیت: 
زیرا  تا  نیت  نباشد  عبادت  از  عادت  مشخص  نمی گردد،  فرق  بین  عبادت  و  عادت  نیت  است‌)‌.  نیت  صرفا  یك  عمل  قلبی  است‌[1].  و  اما  اینكه  بسیاری  از  مردم  عادت ‌كرده‌اند  به  اینكه  بدان  تلفظ ‌كنند  و  این  عمل  قلبی  را  بر  زبان  آورند،  بهیچوجه  یك  عمل  شرعی  نیست  و شایسته  است ‌كه  آنرا  ترك  نمایند  و  از آن  اعراض‌ كنند كه  در  مبحث  وضو  از  حقیقت  آن  حرف  زدیم‌.

2-‌شستن  همه ‌اندامهای  بدن‌:
زیرا  خداوند  فرموده‌:  ” وإن كنتم جنبا فاطهروا [2][‌یعنی‌،  تمام  بدن  را  بشوئید]‌. 

چون  “‌‌اطهروا”‌  در  این  آیه  بمعنی  “‌‌اغتسلوا‌  است  و  همچنین  در آیه‌ي "‌(يسألونك عن المحيض قل هو أذى فاعتزلوا النساء في المحيض ولا تقربوهن حتى يطهرن) [3]‌"  “‌‌اطهروا”‌  و  ‌“‌یطهرن‌“‌  بمعنی  غسل‌ كردن  و  خود  را  شستن  است‌.  درآیه‌ي ٤٣  سوره‌ي نساء  بصراحت‌ كلمه‌ي اغتسال  آمده  است  كه  می‌فرماید:" يأيها الذين آمنوا لا تقربوا الصلاة وأنتم سكارى حتى تعلموا ما تقولون، ولا جنبا إلا عابري سبيل حتى تغتسلوا[4] "  . و  حقیقت  اغتسال  بمعنی  شستن  تمام  اندامهای  بدن  است‌.

--------------------------------------------------------------------------------
[1] -بنابر این قصد و اراده قلبی در هر عمل كه محتاج نیت باشد كافی است و شرط بودن تصمیم و اراده قلبی بدینجهت است كه اعمال عبادی هدفدار هستند وبمنظور عبادت بجای آورده می شوند. پس نیت و اراده قلبی لازم است تا ارزش عبادتی پیدا كند."مترجم"
[2] -مائده/(ترجمه آن ذكر گردید)
[3] -بقرة/222.(ترجمه آن در آغاز بحث گذشت)
[4] -ترجمه آن در مبحث چیزهائی كه بر جنب حرام است گذشتحمل  جنازه  و بردن ‌آن  به  محل  دفن

درباره  حمل  جنازه  و  بردن  آن  به  محل  دفن  مراعات‌کارهای  زیراز  نظرشرع  جایز  است  :  

1-‌تشییع  جنازه  و  حمل  آن  عملی  است  شرعی‌.  سنت  است‌که  درحمل  جنازه  جا  را  عوض  نمود  تا  اینکه  برهمه  جوانب  آن  دورزد.  ابن  ماجه  وبیهقی  وابوداود  و  طیالی  از  ابن  مسعود  روایت  کرده‌اندکه  گفته  است‌:  هرکس  جنازه‌ای  را  تشییع  می‌کند،  تلاش  نمایدکه‌گوشه‌های  مختلف  تابوت  جنازه  را  حمل‌کند  زیرا  این  عمل  سنت  است‌.  سپس  اگر  خواست  بیشتر  در  حمل  آن‌کمک‌کند  و  اگر  نخواست  آن  را  رها  سازد.  از  ابوسعید  روایت  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم   گفته  است‌:" عودوا المريض، وامشوا مع الجنازة تذكركم الاخرة    [از  بیما‌ر عیادت‌کنید  و  جنازه  را  تشییع‌کنید،  این  عمل  شما   را  بیاد  آخرت  می‌اندازد]"‌.  بروایت  امام   احمد  از  راویان  موثوق  به‌.

٢-‌باید  در  تشییع  جنازه  شتاب  نمود.  زیراگروه  محدثین  از  ابوهریره  روایت  کرده‌اند  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    فرموده  است‌:" أسرعوا بالجنازة فإن تك صالحة فخير تقدمونها إليه، وإن تك سوى ذلك فشر تضعونه عن رقابكم    [‌در  تشییع  جنازه  شتاب‌کنید،  زیرا  اگر  جنازه  مربوط  به  شخص  درستکاری  باشد  نسبت  به  وی  نیکی‌کرده‌اید  و  اگر  جنازه  مربوط  به  شخص  نادرستی  باشد،  شر  و  بدی  را  زودتر  از  دوش  خویش  برمی‌دارید]"‌.  امام  احمد  و  نسائی  و  دیگران  آن  را  روایت‌کرده‌اند.  از  ابوبکره  روایت  است‌که‌گفت‌:  ما  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    بودیم  و  جنازه‌ای  را  حمل  می‌کردیم‌.  آنقدر  به شتاب  می‌رفتیم‌که  شانه‌های  ما  تکان  می‌خورد.  بخاری  در  تاریخ  خود  نقل‌کرده  است‌که  بهنگام  تشییع  جنازه  سعد  بن  معاذ  پیامبر صلی الله علیه و سلم    آنقدربه  شتاب  می‌رفت‌که  “‌نعلهای‌”  مردم  پاره  شد.  

در  “‌الفتح‌”‌گفته  است‌:  بهرحال  مستحب  است‌که  در  تشییع  و  حمل  جنازه  شتاب  نمود  اما  نه  بگونه‌ای‌که  موجب  تباهی  جنازه  یا  مشقت  حمل‌کنندگان  یا  مشقت  مشایعین  باشد.  چون  در  غیر  اینصورت  نظافت  و  پاکیزگی  جنازه  از  بین  می‌رود  و  مسلمانان  بسختی  می‌افتند.  قرطبی‌گفته  است‌:  مقصود  از  آن  حدیث  اینست‌که  در  تدفین  میت‌کوتاهی  و  سستی  نشود،  زیرا  ممکن  است  جنازه  تباه  شود.  

٣-‌خوب  است‌که  درجلویا  پشت  سریا  درطرف  راست  یا  چپ  جنازه  ونزدیک  بدان  راه  رفت.  علما  در  این  باره  اختلاف  دارند.  جمهور  علما  و  اکثر  علم  می‌گویند  بهتر  است‌که  انسان  در  جلو  جنازه  راه  برود.  زیرا  پیامبر صلی الله علیه و سلم    و  ابوبکر  و  عمردر  جلوآن راه  می‌رفتند.  احمد  و  صاحبان  سنن  آن  را  روایت  کرده‌اند.  حنفی‌ها  م