<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">محفل شیعه</a></body></html>نومید مشو شیطان!!، کامید پدید آمد
آن رخنه اندر دین، آن شیعه رسید، آمد

نومید مشو اینسان، از محو همه ایمان
کان فرقه(1)  گمراهان، از کفر رسید، آمد

ابلیس برون آمد، از پرده مستوری
آن کفر که ایمان را پرده بدرید آمد

ای شب به سحر برده، در مهدی و مهدی تو(2) 
آن غیرخدا بشنید، ابلیس رسید، آمد

ای دین دو رو گشته، به به که ریا آمد
ای نائب بر حقش(3) ، به به که دروغ آمد

در غیبت کبری بین، آن روز جزا آمد
منجی همه عالم، از دار فنا آمد
------------------------------------------------------------------
1) خود ایشان هم می گویند: ما فرقه اثنی عشری هستیم!!، دین اسلام با مذهب سازی و فرقه بازی و شیعه گری مخالف است و پس از خاتمیت پیامبر(ص) فرقه و مذهبی وجود ندارد و تنها دین اسلام است نه مذاهب جعل شده توسط دکانداران مذهبی، شما می دانید چه قدر از این فرقه ها داریم؟ هفت امامی، دوازده امامی، زیدی، شیخی، بهایی، و صدها فرقه دیگر.
2) اینکه امامان را همچون خدا صدا زدن و آنها را همه جا حاضر و ناظر دانستن شرک در صفات خداست و دعا به درگاه غیرخدا و صدا کردن و خواندن من دون الله نیز شرک در عبادت خداست.
3) امام حسن عسکری فرزندی نداشته و شخصی به نام محمد بن الحسن العسکری وجود ندارد تا نائب بر حق داشته باشد و برای تحقیق درباره این موضوع به کتب مختلفی چون بررسی علمی در احادیث مهدی نوشته علامه برقعی یا از شوری تا ولایت فقیه نوشته احمد الکاتب یا غائبِ همیشه غائب نوشته اینجانب، یا بزرگترین دروغ تاریخ، نوشتة شیخ عثمان خمیس رجوع کنید. فقط به اختصار یاد آور می شویم اولاً: در قرآن که مهمترین مرجع مسلمین است هیچ آیه ای پیرامون مهدی صاحب الزمان وجود ندارد و اصلاً اسم هیچیک از امامان شیعه در قرآن نیست و تمامی آیات مورد استناد شیعه با زور احادیث جعلی اثبات شدنی است، این چه اصول مهم دینی است که در قرآن نیست؟ آیا عاقلانه بود که مثلاً توحید یا نبوت یا معاد در قرآن نباشد؟، ثانیاً: در احادیث معتبر و صحیح نیز صحبتی از فرزند امام حسن العسکری نیست و کافی است شما احادیث مربوط به امام زمان را بخوانید و ملاحظه کنید اینقدر که خرافات پیرامون مهدی صاحب الزمان وجود دارد در موضوعات دیگر چنین نیست، از حدیث حکیمه خاتون و تولد مهدی گرفته تا احادیث قیام و ظهور او، قبل از تولد در شکم مادرش سخن گفته!!، به هنگام تولد به سجده رفته و شهادت داده و آیه خوانده!! و خرافات دیگر که رد پای غلات را به خوبی نشان می دهد، ثالثاً: امام غائب چه فایده ای دارد؟ امام در اسلام حاضر و در دسترس مردم است، اگر چیزی حجت و دلیل باشد باید در دسترس مردم باشد، حجت و بینه و دلیل روشن در پس پرده چه کار می کند؟ مثلاً قرآن که حجت است همیشه حاضر و در دسترس است و از خطر تحریف به دور است، پیامبران نیز بر قوم خود مبعوث می شده اند و در برابر مردم حاضر بوده اند. بمیرید، بمیرید، در این فرقه بمیرید
در این فرقه چو مُردید، همه نار پذیرید

بمیرید، بمیرید، و زین عقل مترسید
کزین عقل بر آیید، همه جهل بگیرید

بمیرید، بمیرید، و زین عقل ببرید
که این عقل چه سخت است و شما راحت و سیرید

بمیرید، بمیرید، در این جهل بمیرید
در این جهل چو ماندید، همه جور پذیرید

بمیرید، بمیرید، درین خمس بمیرید
درین خمس چو مُردید، همه فقر پذیریدای قوم به حج رفته، کجایید، کجایید؟
کعبه چو همینجاست!!، بیایید، بیایید

این قبر امام است همه حج و همه دین!!
در کعبه و مکه شما در چه هوایید؟!

یکبار از آن راه بدان کعبه برفتید
صد بار از این راه بر این قبر بیایید!!

قبر است فقط مشکل هر شیعه نادان
قبر است فقط مشکل اسلام، بدانید بدانید(1)
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که رود سوی زیارات قبور این بدنم!!(2)

از نجف آمده ام!!، رفتنم از بهر چه بود؟
به مشهد می روم آخر! نیستم در وطنم !!

ای خوش آن روز که پرواز کنم تا سر قبر!!
به هوای سنگ قبرش پر و بالی بزنم!!

تو مپندار که من شرک به خود می گویم
کاین دروس مجلسی رفته به عمق بدنم

عاقبت در غضب و شرک بمیرم زیرا
با خرافات عجین است تمام سخنم
-----------------------------------------------------------------
1) اصل این شعر منسوب به مولاناست.
2) تنها آرزوی یک شیعه و تنها غم و مشکل او رفتن به کربلا و نجف و مشهد و سوریه است، آن هم به خاطر وجود قبور در آنجا.من احمق و تو نادان ما را که برد خانه 
دین در پی مذهب شد، این مذهب ویرانه

در شهر یکی کس را توحید نمی بینم
هر یک بدتر از دیگر، اندر پی افسانه

هر گوشه یکی شیعه، دستی زده بر سینه
در روضه و تکیه، این مردم دیوانه(1) 

تو جهل و خراباتی، دخلت غم و خرجت غم
زین جهل به هوشیاری مسپار یکی دانه

از خانه برون رفتم، یک شیعه به پیش آمد
در هر نظرش دیدم، صد فتنه دیوانه

چون کشتی بی لنگر، کژ می شد و مژ می شد
وز نکبت او مرده، صد عاقل و فرزانه

گفتم: ز کجایی تو؟، تسخر زد و گفت: ای جان
نیمیم ز قبرستان، نیمیم ز افسانه

نیمیم لب مرقد، نیمیم لب گنبد
نیمیم مفاتیح و نیمی همه کفرانه

نیمیم ز مدح و شعر، نیمیم ز جهل و شرک
نیمیم لب کفر و نیمی همه شیطانه

گفتم که رفیقی کن با سنت پیغمبر
گفتا که بنشناسم من سنت بیگانه!!(2) 
----------------------------------------------------------------------
1) برپایی روضه یا عزاداری بدعت است و فراموش نکنید این امور به نام خدا و اسلام و اهل بیت و دین صورت می‌گیرد و شبه محققین نادانی که می گویند: این امور تنها جزء رسوم و فرهنگ ماست در اشتباه و گمراهی هستند، همه مردم این امور را نشانه دینداری بسیار و مومن بودن می دانند در صورتیکه در زمان پیامبر (ص) و صحابه چنین مجالسی نبوده و هیچگاه پیامبر(ص) و صحابه برای حمزه سیدالشهدا یا حضرت خدیجه یا ابراهیم یا حتی پیامبران قبلی شیون و گریه و زاری نکرده، یا در کوچه‌های مدینه دسته زنجیرزنی به راه نینداختند و حتی در احادیث از بی‌تابی و گریه و فغان منع شده و نوحه سرایی را عمل جاهلیت دانسته، تنها گریه ای بی اختیار جایز است نه کوفتن بر بدن خود یا ایجاد مجالس روضه و عزا و ...، پس تمامی این امور علاوه بر اینکه سود و ثوابی ندارند بلکه حرام هستند و همه بر این عقیده اند که امام حسین شهید شده و جایگاه او در بهشت است پس گریه و زاری برای او بی معناست، زمانی که او به کمک احتیاج داشت شیعیانش او را تنها گذاشتند و اکنون امام حسین در آن جهان به گریه و زاری شما در این جهان نیازی ندارد.
2) در ایران اگر خواستید سنت پیغمبر را اجرا کنید وهابی می شوید.زنده بُدم، مرده شُدم، خنده بُدم، گریه شُدم!!
مذهب شرک آمد و من شیعه دیوانه شدم


دیده کور است مرا، عقل چو قیر است مرا
توبه دیر است مرا، بدعت پاینده شدم

گفت که گمراه نئی، لایق این فرقه نئی
رفتم و گمراه شدم، لایق این فرقه شدم

گفت که تو گریه نئی، روضه و تکیه نئی
رفتم و مداح شدم، گریه پاینده شدم

گفت که تقلید بکن!، این همه تایید بکن!
رفتم و بی مغز شدم، پیش رخش بنده شدمبی دین شده ام لیکن، بی دین تر از این خواهم!!
با عقل تو می گویم، م