د، تا به گرفتن انتقام اقدام کند، و آن از وساوس شيطانی است که انسان با آن اعتدال حال خود را از دست داده سخن باطل گويد و کار بد کند و قصد کينه و دشمنی و ديگر امور بد را نمايد.

640- وعن أبي يعلَى شدَّاد بن أَوسٍ رضي اللَّه عنه، عن رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « إِنَّ اللَّه كَتَبَ الإِحسَان على كُلِّ شَيء، فإِذا قَتلتُم فَأَحسِنُوا القِتْلَةَ وَإِذَا ذَبحْتُم فَأَحْسِنُوا الذِّبْحة وليُحِدَّ أَحَدُكُم شَفْرتَه وَليُرِحْ ذَبيحَتَهُ» رواه مسلم.

640- از ابو يعلی شداد بن اوس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هر آئينه خداوند احسان و نيکی را بر هر چيز واجب نموده است، پس چون کشتيد، نيکو بکشيد و چون حيوانی را ذبح نموديد، نيکو ذبح کنيد، بايد که يکی از شما تيغ خود را تيز کند و ذبيحهء خود را راحت نمايد.

641- وعن عائشة رضي اللَّه عنها قالت: مَا خُيِّر رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بَينَ أَمْرينِ قَطُّ إِلاَّ أَخذَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَم يَكُن إِثما، فإنْ كانَ إِثماً كَانَ أَبعد النَّاسِ مِنْه. ومَا انتَقَمَ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم لِنَفْسِهِ في شَيءٍ قَط، إِلاَّ أَن تُنتَهكَ حُرْمَةُ اللَّه، فَينتَقِم للَّهِ تعالى . متفقٌ عليه.

641- عائشه رضی الله عنها می گويد:
هرگز مخير نگرديد رسول الله صلی الله عليه وسلم  ميان دو کار، مگر اينکه آسانتر آن را می گرفت، ماداميکه گناه نمی بود. اگر گناه می بود، دورترين مردم از آن می بود و هرگز پيامبر صلی الله عليه وسلم برای خود در هيچ چيزی انتقام نگرفت، مگر اينکه حريم خدا پايمال شده باشد و آنگاه برای خدا انتقام می گرفت.
ش: پيامبر صلی الله عليه وسلم مخير نشد در ميان دو چيز، مگر اينکه آسانتر آن را اختيار نمود. و آن مثل اينکه خداوند او را در ميان دو عقوبت در حصهء امت مختار گردانيده باشد و او سبکتر آن را اختيار نموده باشد، يا اينکه کفار و منافقين او را ميان جنگ و صلح مخير نموده باشند و او صلح را برگزيده باشد، و مانند گفتهء جبرئيل عليه السلام و ملک کوهها که اگر خواسته باشی، دو کوه بزرگ را بر آنها فرود آورم، ولی آنحضرت صلی الله عليه وسلم برای شان طلب عفو نموده و سهلتر را که بقای شان در آن بود، برگزيد.
و هر گاه گناه بودی دورترين مردم از آن بود و در مکروه همچنين بود که آن را مانند معصيت اختيار نمی کرد.

642- وعن ابن مسعود رضي اللَّه عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « أَلا أَخْبرُكُمْ بِمَنْ يَحْرُمُ عَلى النَّارِ أَوْ بِمَنْ تَحْرُمُ عَلَيْهِ النَّار؟ تَحْرُمُ على كُلِّ قَرِيبٍ هَيِّنٍ ليِّنٍ سَهْلٍ». رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسن.

642- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: آيا شما را با خبر نسازم از کسيکه بر دوزخ حرام است؟ يا اينکه دوزخ بر وی حرام است؟
بر هر نزديک، آسانگير، نرم رفتارِ نرمخو.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:303.txt">1</a><a class="text" href="w:text:304.txt">2</a></body></html>قال الله تعالی: { خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ} الأعراف: ١٩٩
  و قال تعالی: { وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ} الحجر: ٨٥
  و قال تعالی: {وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ} النور: ٢٢
  و قال تعالی: { وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ} آل عمران: ١٣٤
  و قال تعالی: { وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ} الشورى: ٤٣

خداوند می فرمايد: عفو را پيشه کن و به کارهای پسنديده امر کرده و از جاهلان اعراض نما. اعراف: 199
و ميفرمايد:  پس در گذر از بی ادبی شان به درگذشتن نيکو. حجر: 85
و ميفرمايد: و بايد که عفو کنند و درگذرند، آيا دوست نمی داريد که خدا شما را بيامرزد؟ نور: 22
و ميفرمايد: و عفو کنندگان تقصير از مردم و خدا دوست می دارد نيکو کاران را. آل عمران: 134
و ميفرمايد: و هر که صبر کند و ببخشد، اين صفت از کارهای مقصود است. شوری: 43

643- وعن عائشة رضي اللَّه عنها أَنها قالت للنبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: هل أَتى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشدَّ مِنْ يوم أُحُد؟ قال: « لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَومِك، وكَان أَشدُّ ما لَقِيتُ مِنْهُمْ يوْم العقَبَةِ ، إِذْ عرَضتُْ نَفسِي على ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ ابنِ عبْدِ كُلال، فلَمْ يُجبنِى إِلى ما أَردْت، فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ على وَجْهِي، فلَمْ أَسْتَفِقْ إِلاَّ وَأَنا بقرنِ الثَّعالِب، فَرفَعْتُ رأْسِي، فَإِذا أَنَا بِسحابَةٍ قَد أَظلَّتني، فنَظَرتُ فَإِذا فِيها جِبريلُ عليه السلام، فنَاداني فقال: إِنَّ اللَّه تعالى قَد سَمِع قَولَ قومِك لَكَ، وَما رَدُّوا عَلَيك، وَقد بعثَ إِلَيك ملَكَ الجبالِ لِتأْمُرهُ بما شِئْتَ فِيهم فَنَادَانِي ملَكُ الجِبَالِ، فَسلَّمَ عَليَّ ثُمَّ قال: يا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّه قَد سمعَ قَولَ قَومِكَ لَك، وأَنَا مَلَكُ الجِبال، وقَدْ بَعَثَني رَبِّي إِلَيْكَ لِتأْمُرَني بِأَمْرِك، فَمَا شئت: إِنْ شئْت: أَطْبَقْتُ عَلَيهمُ الأَخْشَبَيْن » فقال النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « بلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّه مِنْ أَصْلابِهِم منْ يعْبُدُ اللَّه وَحْدَهُ لا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً » متفقٌ عليه

643- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که:
مردی به پيامبر صلی الله عليه وسلم گفت: آيا بر شما روزی آمده که سختتر از روز احد بوده باشد؟
فرمود: هرآئينه از قومت ديدم. زيرا من دعوت خود را به قبيله ای ابن عبد ياليل بن عبد کلال عرضه نمودم، ولی آنها به آنچه می خواستم پاسخ مثبت ندادند. من در حاليکه غمگين بودم بطرفی نامعلوم رفتم و ناگهان بهوش آمدم و ديدم که در قرن ثعالب هستم. سرم را بالا کردم ناگهان ديدم که ابری بر من سايه افگنده و بدان نگريسته جبريل را در آن ديدم که بمن آواز داده فرمود: خداوند سخنی را که قومت بتو گفته و جوابی که برايت داده اند، شنيد و فرمانروای کوهها را نزدت فرستاده تا هر طوريکه بخواهی وی را در مورد شان مأمور گردانی. سپس فرمانروای کوهها بر من آواز داده و سلام کرد وگفت: ای محمد! هر آئينه خداوند سخنی را که قومت برای تو گفت، شنيد و من فرمانروای کوهها هستم، مرا پروردگارت بسويت فرستاده تا مرا دستور دهی هر گونه که بخواهی  دو کوه بزرگ مکه را بر سر شان فرود آرم.
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: اميدوارم خداوند از نسل شان کسانی را پديد آورد که خدای واحد را پرستش نموده و به او چيزی را شريک نياورند.

644- وعنها قالت: ما ضرَبَ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم شَيْئاً قَطُّ بِيَدِه، ولا امْرأَة