ُرُّني أَنَّ لي بِهَا الـدُّنْيَا.
وفي روايةٍ قال: « أَشْرِكْنَا يَا أخَيَّ في دُعَائِكَ » .
حديثٌ صحيحٌ رواه أَبو داود، والترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيحٌ  .  

373- ازعمر رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از پيامبر صلی الله عليه وسلم برای ادای عمره اجازت خواستم، آنحضرت صلی الله عليه وسلم بمن اجازت داده و فرمود: برادرکم، ما را از دعايت فراموش مکن. کلمه ای گفت که شاد نمی شوم، اگر در برابر آن به من دنيا داده شود. و در روايتی آمده که گفت: برادرکم ما را در دعای خود شريک گردان.

374- وعن ابن عُمرَ رضي اللَّه عنهما قال: كَانَ النَّبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَزُورُ قُبَاءَ رَاكِباً وَماشِياً، فَيُصلِّي فِيهِ رَكْعتَيْنِ متفقٌ عليه.
وفي روايةٍ : كان النَّبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَأْتي مَسْجِدَ قُبَاءَ كُلَّ سبْتٍ رَاكِبًا وَمَاشِياً وكَانَ ابْنُ عُمَرَ يفعله.

374- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت شده که گفت:
پيامبر صلی الله عليه وسلم پياده و سواره به قبا آمده و در آن دو رکعت نماز می گزارد.
و در روايتی آمده که پيامبر صلی الله عليه وسلم هر شنبه پياده و سواره به مسجد قباء تشريف می آورد، و ابن عمر رضی الله عنهما اين کار را انجام می داد.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:182.txt">1</a><a class="text" href="w:text:183.txt">2</a><a class="text" href="w:text:184.txt">3</a></body></html>قال الله تعالی: { مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ }  الفتح: ٢٩
و قال تعالی: { وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ} الحشر: ٩

خداوند می فرمايد: محمد فرستادهء خداست و کسانيکه با وی اند بر کافران سخت گير و در ميان خويش مهربان اند. فتح: 29 تا آخر سوره
و ميفرمايد: و نيز برای آنان است که قبل از هجرت مدينه را دار الاسلام قرار داده و ايمان آوردند دوست می دارند، آنانی را که بسوی شان هجرت کنند. حشر:9 

375- وعن أَنسٍ رضي اللَّه عنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلاَوَةَ الإِيَمَان: أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا، سِواهُما، وأَنْ يُحِبَّ المَرْءَ لا يُحِبُّهُ إِلاَّ للَّه، وَأَنْ يَكْرَه أَنْ يَعُودَ في الكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ، كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ في النَّارِ » متفقٌ عليه.

375- از انس رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه سه خصلت در شخص موجود باشد، لذت و شيرينی ايمان را در مي يابد. اينکه خدا و رسولش صلی الله عليه وسلم از همه کس برای وی محبوبتر باشد، و اينکه شخص را فقط برای خدا دوست بدارد، و اينکه زشت پندارد که به کفر باز گردد، بعد از اينکه خدا او را از آن نجات داده است، چنانچه زشت می پندارد که در آتش انداخته شود.

376- وعن أبي  هريرة رضي اللَّه عنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « سبْعَةٌ يُظِلُّهُم اللَّه في ظِلِّهِ يَوْمَ لا ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّه: إِمامٌ عادِل، وَشَابٌ نَشَأَ في عِبَادَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجل، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مَعلَّقٌ بِالمَسَاجِدِ ورَجُلان تَحَابَّا في اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَيْه، وَتَفَرَّقَا عَلَيْه، ورَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَال، فقال: إِنِّي أَخافُ اللَّه، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بصَدَقَةٍ ، فَأَخْفَاهَا حَتَّى لا تَعْلَمَ شِمَالُهُ ما تُنْفِقُ يَمِينُه، وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِياً فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ » متفقٌ عليه.

376- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: هفت کس است که خداوند آنانرا در سايه اش در روزی که سايهء جز سايه اش وجود ندارد، جای می دهد. زمامدار و رهبر دادگستر، و جوانی که در عبادت خدای عزوجل نشو و نما يافته، و مردی که دلش به مساجد پيوسته است، و دو مردی که برای خدا با هم دوستی نموده و برای او از هم جدا نشدند، و مردی که زنی صاحب جمال و زيبا از او طلب همبستری کرد و او گفت: من از خدا می ترسم، و مردی که پنهانی صدقه داد بنحوی که دست چپش از آنچه دست راستش انفاق کرده باخبر نشد، و مردی که در تنهائی خدا را ياد نمود و اشک از چشمانش سرازير شد.

377- وعنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إن اللَّه تعالى يقولُ يَوْمَ الْقِيَامةِ : أَيْنَ المُتَحَابُّونَ بِجَلالِي؟ الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ في ظِلِّي يَومَ لا ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي » رواه مسلم.

377- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: خداوند تبارک و تعالی در روز قيامت می فرمايد: کجايند کسانی که در جلال من با هم دوستی کردند تا آنها را امروز در سايه ام، در روزی که سايهء جز سايه ام وجود ندارد، جای دهم؟

378- وعنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لا تَدْخُلُوا الجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا، ولا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا، أَوَ لا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوه تَحَابَبْتُم؟ أَفْشُوا السَّلامَ بينَكم » رواه مسلم.

378- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، به بهشت وارد نمی شويد، تا ايمان آوريد و مؤمن بشمار نمی رويد تا با هم دوستی کنيد. آيا شما را به کاری راهنمائی نکنم که چون آن را عملی کنيد با هم محبت و دوستی می نمائيد؟ سلام را در ميان تان پخش کنيد.

379- وعنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « أَنَّ رَجُلاً زَار أَخاً لَهُ في قَرْيَةٍ أُخْرَى ، فَأَرْصَد اللَّهُ لَهُ عَلَى مَدْرَجتِهِ مَلَكاً » وذكر الحديث إلى قوله: « إِن اللَّه قَدْ أَحَبَّكَ كَمَا أَحْبَبْتَهُ فِيهِ » رواه مسلم. وقد سبق بالبابِ قبله.

379- از ابو هريره رضی الله عنه  از پيامبر صلی الله عليه وسلم روايت است که:
مردی برادری را که در قريهء ديگر داشت ديدن نمود، خداوند در سر راهش ملکی را قرار داد، و حديث را ذکر نمود تا رسيد به اين گفته: که همانا خداوند ترا دوست گرفته چنانچه او را برای خدا دوست گرفتی.

380- وعن البَرَاءِ بْنِ عَازبٍ رضي اللَّهُ عنهما عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أَنه قال في الأَنْصَار: « لا يُحِبُّهُمْ إِلاَّ مُؤمِن، وَلا يُبْغِضُهُمْ إِلاَّ مُنَافِق، مَنْ أَحَبَّهُمْ أحبَّه اللَّه، وَمَنْ أَبْغَضَهُمْ أَبْغَضَهُ اللَّه » متفقٌ عليه.

380- از براء بن عازب رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم در مورد انصار رضوان الله عليهم اجمعين فرمود: دوست نمی دارد آنان را مگر مؤمن و با آنها کينه توزی نمی کند، جز منافق، آنکه آنان را دوست بدارد خدا او را دوست می دارد و آنکه با آنان کينه توزی کند خدا با وی کينه توزی می ن