بلٌ غَيْرُ مُدْبر، إلاَّ الدَّيْن، فَإنَّ جِبْرِيلَ عليه السلامُ قال لي ذلكَ » . رواهُ مسلم.

1313- از ابو قتاده رضی الله عنه روايت شده که:
رسول خدا صلی الله عليه وسلم در ميان ايشان خطبه خوانده و ياد آوری کرد که جهاد در راه خدا و ايمان به خدا بهترين اعمال است. بعد مردی ايستاده و گفت: خبرم ده يا رسول الله صلی الله عليه وسلم که هرگاه در راه خدا کشته شوم آيا گناهانم محو می شود؟
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: بلی اگر در راه خدا کشته شوی و تو صابر باشی و اخلاص نمايی و رو آورنده بوده و پشت دهنده به دشمن نباشی. سپس رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چگونه گفتی؟
گفت: خبرم ده يا رسول الله صلی الله عليه وسلم هرگاه در راه خدا کشته شوم، آيا گناهانم محو می شود؟
رسول الله صلی الله عليه وسلم به وی گفت: بلی، در حاليکه تو اخلاص نموده و صبر کنی. رو آورنده بوده و به دشمنان پشت ندهی. بجز قرض، زيرا جبريل عليه السلام اين را برايم گفت.
97- الثالث: عن ابن عباس رضي اللَّه عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «نِعْمتانِ مغبونٌ فيهما كثير من الناس: الصحة والفراغ» رواه مسلم.

97- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: دو نعمت است که بسياری مردم از آن استفادهء درست نمی نمايند،تندرستی و آسودگی از کار.
ش: مغبون فيهما: غبن خريداری به چند برابر قيمت يا فروش به کمتر از مثل است.
پيامبر صلی الله عليه وسلم مکلف را به تاجر، و صحت بدن و فراغ را به رأس المال تشبيه نموده اند. زيرا اين دو از اسباب فائده و مقدمات رسيدن به کاميابی بشمار می رود، پس آنکه ازين دو نعمت استفاده نموده و دستورات خدايش را عملی کند، سود می برد و آنکه سرمايه و رأس المال خويش را ضايع کند، وقتی پشيمان می شود که پشيمانی سودی ندارد. مترجم

98- الرابع: عن عائشة رضي اللَّه عنها أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كَان يقُومُ مِنَ اللَّيْلِ حتَّى تتَفطَرَ قَدمَاهُ، فَقُلْتُ لَهُ، لِمْ تصنعُ هذا يا رسولَ اللَّهِ، وقدْ غفَرَ اللَّه لَكَ مَا تقدَّمَ مِنْ ذَنبِكَ وما تأخَّرَ؟ قال: «أَفَلاَ أُحِبُّ أَنْ أكُونَ عبْداً شكُوراً؟» متفقٌ عليه. هذا لفظ البخاري، ونحوه في الصحيحين من رواية المُغيرة بن شُعْبَةَ.

98- از عايشه رضی الله عنها روايت است که:
آنحضرت صلی الله عليه وسلم شب زنده داری می کردند بحدی که پاهايشان متورم می شد. از اينرو بر ايشان گفتم: چرا يا رسول الله اين کار را می کنيد، در حاليکه خداوند گناه گذشته و آينده ات را بخشيده!
فرمود: آيا دوست نداشته باشم که بندهء شکر گزاری باشم؟
ش: منظور اين نيست  که پيامبران گناه می کنند، زيرا آنان از کبائر وگناهان صغيرهء که از رذائل است معصوم اند، بلکه عمل شان بعنوان وفائی در برابر عظمت خداوند است، زيرا توافر نعمت ها برای آنکه دارای مقامی رفيع است بيش از ديگران است و حقوق هم بر او برين منوال زياد است، و چون عجز لازم ميآيد غفران از اين سبب می باشد. (مترجم)

99- الخامس: عن عائشة رضي اللَّه عنها أنها قالت: «كان رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم إذَا دَخَلَ الْعشْرُ أحيا اللَّيْلَ، وأيقظ أهْلهْ، وجدَّ وشَدَّ المِئْزَرَ» متفقٌ عليه.

99- و هم از عايشه رضی الله عنها روايت می کند که:
چون دههء اخير رمضان فرا می رسيد رسول الله صلی الله عليه وسلم  شب زنده داری نموده و خانواده اش را بيدار می نمود و کوشش نموده و ازاربند خويش را محکم می نمود. يعنی از زنان دوری می گزيد.

100- السادس: عن أبي هريرة رضي اللَّه عنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «المُؤمِن الْقَوِيُّ خيرٌ وَأَحبُّ إِلى اللَّهِ مِنَ المُؤْمِنِ الضَّعِيفِ وفي كُلٍّ خيْرٌ. احْرِصْ عَلَى مَا ينْفَعُكَ، واسْتَعِنْ بِاللَّهِ وَلاَ تَعْجَزْ. وإنْ أصابَك شيءٌ فلاَ تقلْ: لَوْ أَنِّي فَعلْتُ كانَ كَذَا وَكذَا، وَلَكِنْ قُلْ: قدَّرَ اللَّهُ، ومَا شَاءَ فَعَلَ، فَإِنَّ لَوْ تَفْتَحُ عَمَلَ الشَّيْطَان». رواه مسلم.

100- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است  که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: در نزد خدا مؤمن قوی و نيرومند از مؤمن ضعيف بهتر و محبوب تر است، و در هر کدام شان خير وجود دارد. تلاش کن و حريص باش بدانچه برايت نفع می رساند، و از خداوند ياری خواسته و ناتوان مشو. هرگاه ترا چيزی برسد، مگو اگر من چنين می کردم چنين وچنان می شد، ولی بگو خدا مقدر ساخته بود و آنچه خداوند بخواهد انجام می دهد. زيرا کلمهء "اگر" دروازهء وسوسهء شيطان را باز می کند.
ش: گفته اند اگر در برابر معارضه با قدر باشد مطلقاً حرام است يا با اعتقاد به اينکه اگر آن مانع برداشته شد بر خلاف آنچه مقدر بود واقع می شد..

1314- وعَنْ جابرٍ رضي اللَّه عَنْه، قال: قالَ رَجُل: أين أنَا يا رسُولَ اللَّهِ إنْ قُتِلتُ؟ قال: « في الجَنَّةِ » . فألقى تَمَرَاتٍ كُنَّ في يَدِه، ثُمَّ قاتَلَ حتَّى قُتِل، رواهُ مسلم.

1314- از جابر رضی الله عنه روايت شده که گفت:
مردی گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم اگر کشته شدم در کجا می باشم؟
فرمود: در بهشت، سپس چند دانه خرمايی را که در دستش بود، انداخته و جنگيد تا کشته شد.

  1315- وعنْ أنَسٍ رضي اللَّه عَنْه، قالَ انْطَلقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَأَصْحَابُهُ حَتَّى سَبَقُوا المشْركِينَ إلى بَدر، وَجَاءَ المُشرِكون، فقالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا يَقْدمنَّ أحَدٌ مِنْكُمْ إلى شيءٍ حَتَّى أكُونَ أنا دُونَهُ » فَدَنَا المُشرِكون، فقَال رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « قُومُوا إلى جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمواتُ وَالأَرْضُ » قال: يَقولُ عُمَيْرُ بنُ الحُمَامِ الأنْصَارِيُّ رضي اللَّه عَنْه: يا رسولَ اللَّه جَنَّةٌ عَرْضُهَا السَّمواتُ والأرض؟ قال: « نَعم » قال: بَخٍ بَخ، فقالًَ رَسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « ما يَحْمِلُكَ على قَولِكَ بَخٍ بخ؟ » قالَ لا وَاللَّهِ يا رسُول اللَّه إلاَّ رَجاءَ أن أكُونَ مِنْ أهْلِها، قال: « فَإنَّكَ مِنْ أهْلِهَا » فَأخْرج تَمَرَاتٍ مِنْ قَرَنِه، فَجَعَل يَأْكُلُ منْهُنَّ، ثُمَّ قَال لَئِنْ أنَا حَييتُ حتى آكُل تَمَراتي هذِهِ إنَّهَا لحَيَاةٌ طَويلَة، فَرَمَى بمَا مَعَهُ مَنَ التَّمْر. ثُمَّ قَاتَلَهُمْ حَتَّى قُتِل. رواهُ مسلم.

1315- از انس رضی الله عنه روايت است که گفت:
رسول الله صلی الله عليه وسلم و اصحابش رضی الله عنهم رفتند تا اينکه قبل از مشرکين به بدر رسيدند و مشرکين هم آمدند.
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هيچکدام از شما به کاری اقدام نکند تا اينکه من از او به آن نزديکتر باشم. مشرکين به مسلمانان نزديک شدند و رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: برخيزيد بسوی بهشتی که پهنايی آن به پهنايی آسمان و زمين است. 
گفت: عمير بن حمام انصاری رضی الله 