داد: (1) اسلام (2)   بلوغ (3) عقل (4) آزادی (5) امانت. 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:246.xml">نکاح و آنچه مربوط به آن است</a><a class="folder" href="w:html:249.xml">روا نیست بستن نکاح مگر بوسیله ولیّ و دو گواه عادل</a><a class="folder" href="w:html:252.xml">زنانی که به نص آیه قرآن نکاح آنها حرام است</a><a class="folder" href="w:html:255.xml">نامیدن مهریه در عقد نکاح</a><a class="folder" href="w:html:258.xml">ولیمه «طعام» عروسی مستحب</a><a class="folder" href="w:html:261.xml">مساوات</a><a class="folder" href="w:html:264.xml">در احکام خلع</a><a class="folder" href="w:html:267.xml">طلاق دو نوع است</a><a class="folder" href="w:html:270.xml">سه طلاق</a><a class="folder" href="w:html:273.xml">در احکام رجعت</a><a class="folder" href="w:html:276.xml">در احکام ایلاء</a><a class="folder" href="w:html:279.xml">در احکام ظهار</a><a class="folder" href="w:html:282.xml">در احکام قذف و لعان</a><a class="folder" href="w:html:285.xml">وعده</a><a class="folder" href="w:html:288.xml">طلاق بائن</a><a class="folder" href="w:html:291.xml">استبرا</a><a class="folder" href="w:html:294.xml">رضاع</a><a class="folder" href="w:html:297.xml">بر پدران و فرزندان نفقه دو ستون خانواده واجب است.</a><a class="folder" href="w:html:300.xml">در احکام حَضانت</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:247.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:248.txt">ترجمه</a></body></html>کتاب النکاح وما يتعلق به من الأحکام و القضايا
النِّکَاحُ مُسْتَحَبُّ لِمَنْ يَحْتَاجُ إِلَيْهِ و يَجُوزُ لِلْحُرِّ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَ أَرْبَعِ حَرَائِرَ و لِلْعَبْدِ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ و لاَيَنْکِحُ الْحُرُّ أَمَةً إِلاَّ بِشَرْطَيْنِ عَدَمِ صَدَاقِ الْحُرَّةِ و خَوْفِ الْعَنَتِ و نَظَرُ الرَّجُلِ إلَی الْمَرْأَةِ عَلَی سَبْعَةِ أَضْرُبٍ أَحَدُهَا نَظَرُهُ إلَی أَجْنَبِيَّةٍ لِغَيْرِ حَاجَةٍ فَغَيْرُ جَائِزٍ و الثَّانِی نَظَرُهُ إلَی زَوْجَتِهِ أَوْ أَمَتِهِ فَيَجُوزُ أَنْ يَنْظُرَ إلَی مَا عَدَا الْفَرْجِ مِنْهُمَا و الثَّالِثُ نَظَرُهُ إلَی ذَوَاتِ مَحَارِمِهِ أَوْ أَمَتِهِ الْمُزَوَّجَةِ فَيَجُوزُ فِيْمَا عَدَا مَا بَيْنَ السُّرَّةِ و الرُّکبَةِ و الرَّابْعُ النَّظَرُ لِأَجْلِ النِّکَاحِ فَيَجُوزُ إلَی الْوَجْهِ و الْکَفَّيْنِ و الْخَامِسُ النَّظَرُ لِلْمُدَاوَاةِ فَيَجُوزُ إلَی الْمَوَاضِعِ الَّتِی يَحْتَاجُ إِلَيْهَا و السَّادِسُ النَّظَرُ لِلْشَّهَادَةِ أَوْ لِلْمُعَامَلَةِ فَيَجُوزُ النَّظَرُ إلَی الْوَجْهِ خَاصَّةً و السَّابْعُ النَّظَرُ إلَی الأَمَةِ عِنْدَ ابْتِيَاعِهَا فَيَجُوزُ إلَی الْمَوَاضِعِ الَّتِی يَحْتَاجُ إلَی تَقْلِيبِهَا.
کتاب نکاح و آنچه مربوط به آن است
نکاح مستحب است برای کسی که بدان محتاج است. مرد آزاد می تواند در یک نکاح دارای چهار زن آزاد باشد وبرده می تواند در یک نکاح دو زن بگیرد.
مرد آزاد نمی تواند کنیز دیگر را برای خود نکاح کند مگر به دو شرط: (1) قدرت نداشتن بر کابین زن آزاد (2) ترس زنا.
نگاه کردن مرد به زن هفت نوع است: (1) نگاه کردن به زن بیگانه بدون احتیاج وجائز نیست (2) نگاه کردن به زن خودش یا کنیز خودش که جائز است به تمام بدن آنها نگاه کند جز فرج (3) نگاه کردن به محرم های خودش یا جاریه خودش که او را به شوهر داده است آن هم جائز است جز بین ناف و زانو (4) برای نکاح جائز است نگاه صورت و دو کف دست (5) نگاه کردن جاهائیکه مورد لزوم است برای معالجه جائز است ونگاه کردن برای گواهی یا معامله فقط نگاه کردن رخسار جائز است (7) نگاه به کنیز در موقع خرید آن جائز است به شزطیکه فقط به جاهائیکه که نیازمند است به فحص نگاه کند.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:250.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:251.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : و لاَيَصِحُّ عَقرْدُ النِّکَاحِ إلاَّ بِوَلِیٍّ و شَاهِدَی عَدرْلٍ و يَفْتَقِرُ الوَلِیُّ و الشَّاهِدَانِ إلَی سِتَّةِ شَرَائِطَ الإسْلاَمُ و الْبُلُوغُ و الْعَقْلُ و الْحُرِّيَّةُ و الذُّکُورَةُ و الْعَدَالَةُ إلاَّ أَنَّهُ لايَفْتَقِرُ نِکَاحُ الذِّمِّيَّةِ إلَی إِسْلاَمِ الوَلِیِّ و لاَنِکَاحُ الأَمَةِ إلَی عَدَالَةِ السَّيِّدِ و أَوْلَی الْوُلاَةِ الأَبُ ثُمَّ الْجَدُّ أَبُو الأَبِ ثُمَّ الأَخُ لِلأَبِ و الأُمِّ ثُمَّ الأَخُ لِلأَبِ ثُمَّ ابْنُ الأَخِ لِلأَبِ و الأُمِّ ثُمَّ ابْنُ الأَخِ لِلأَبِ ثُمَّ الْعَمُّ ثُمَّ ابْنُهُ عَلَی هذَا التَّرْتِيْبِ فَإذَا عُدِمَتِ الْعَصَبَاتُ فَالْمَوْلَی الْمُعْتِقُ ثُمَّ عَصَبَاتُهُ ثُمَّ الْحَاکِمُ و لاَيَجُوزُ أَنْ يُصَرِّحَ بِخِطْبَةِ مُعْتَدَّةٍ و يَجُوزُ أَنْ يُعَرِّضَ لَهَا و يَنْکِحَهَا بَعْدَ انْقِضَاءِ عِدَّتِهَا و النِّسَاءُ عَلَی ضَرْبَيْنَ ثَيِّبَاتٍ و أَبْکَارٍ فَالْبِکْرُ يَجُوزُ لِلأَبِ و الْجَدِّ إِجْبَارُهَا عَلَی النِّکَاحِ و الثَّيِّبُ لاَيَجُوزُ تَزْوِيجُهَا إلاَّ بَعْدَ بُلُوغِهَا و إذْنِهَا.
روا نیست بستن نکاح مگر بوسیله ولیّ و دو گواه عادل.
ولی و گواه نیازمند شش چیز اند: (1) اسلام (2) بلوغ (3) عقل (4) آزادی (5) ذکوریت«مذکر بودن» (6) عدالت.
اما نکاح زن ذمی نیازمند اسلام بودن نیست، ونکاح کنیز احتیاج به عدالت آقا ندارد.
شایسته ترین ولیّها برای شوهر دادن دختر: (1) پدر (2) پدر بزرگ (3) برادر پدر و مادری (4) برادر پدری (5) پسر برادر پدری و مادری (6) پسر برادر پدری (7) عمو (8) پسر عمو.
به این ترتیب هرگاه عصبه ها نباشند آقای آزاد کننده. پس عصبه های او پس حاکم. وزنیکه در عده طلاق یا وفات باشد جائز نیست صراحةً او را خواستگاری نمود اما به کنایه وگوشه زدن رواست وپس ازسپری شدن عده می تواند او را نکاح کند.
(زنان بر دو قسمند): (1) بیوه ها (2) بکرها.
پدر و  پدربزرگ می توانند بکر را مجبور به نکاح کنند. تزویج بیوه روانیست مگر بعد از بلوغ وکسب اجازه از وی.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:253.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:254.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : و الْمُحَرَّمَاتُ بِالنَّصِّ أَرْبَعَ عَشْرَةَ سَبْعٌ بِالنَّسَبِ و هُنَّ الأُمُّ و إنْ عَلَتْ و الْبِنْتُ وإنْ سَفَلَتْ و الأُخْتُ و الْخَالَةُ و الْعَمَّةُ و بِنْتُ الأَخِ و بِنْتُ الأُخْتِ و اثْنَتَانِ بِالرَّضَاعِ الأُمُّ الْمُرْضِعَةُ و الأُخْتُ مِنَ الرَّضَاعِ و أَرْبَعٌ بِالْمُصَاهَرَةِ أُمُّ الزَّوْجَةِ و الرَّبِيْبَةُ إذَا دُخِلَ بِالأُمِّ و زَوْجَةُ الأَبِ و زَوْجَةُ الإبْنِ و وَاحِدَةٌ مِنْ جِهَةِ الْجَمْعِ وهِیَ أُخْتُ الزَّوْجَةِ و لاَيُجْمَعُ بَيْنَ الْمَرْأَةِ و عَمَّتِهَا و لاَبَيْنَ الْمَرْأَةِ و خَالَتِهَا و يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ و تُرَدُّ الْمَرْأَةُ بِخَمْسَةِ عُيُوبٍ بِالْجُنُونِ و الْجُذَامِ و البَرَصِ و الرَّتَقِ و الْقَرَنِ و يُرَدُّ الرَّجُلُ بِخَمْسَةِ عُيُوبٍ بِالْجُنُونِ و الْجُذَامِ و الْبَرَصِ و الْجَبِّ و الْعُنَّةِ.
زنانی که به نص آیه قرآن نکاح آنها حرام است به قرار زیراست:        (1) مادر گرچه دور باشد (2) دختر 