ام اين آهن را گداختند و سدي عظيم بنا کردند که آنان را از شر همسايه ي ويرانگرشان در امان مي داشت.
 
* نخستين چيزي که رسول الله صلى الله عليه و سلم پس از هجرت به مدينه بدان اقدام نمود همانا احداث يک مسجد بود. در اين کار صحابه رضي الله عنهم با پيامبر صلى الله عليه و سلم همياري نموده، مكان و زمين آن را آماده ساختند و سنگ و درختان خرما را براي برپا نمودن مسجد فراهم کردند و همگي يکدست و هماهنگ عمل کردند تا بناي مسجد به اتمام رسيد.
صحابه رضي الله عنهم در نبرد در برابر کافران يکپارچه و متحد بودند. در جنگ احزاب کافران از هرطرف بر آنان گرد آمده و مدينه را در محاصره ي خويش گرفتند. سلمان فارسي -رضي الله عنه- به پيامبر صلى الله عليه و سلم پيشنهاد کرد تا خندق بزرگي را بدور مدينه حفر نمايند تا آنکه کافران نتوانند به راحتي به شهر نفوذ کنند. مسلمانان تا پايان حفر خندق باهم و دوشادوش هم عرق ريختند و تلاش کردند. کافران بواسطه ي آن خندق از نفوذ به شهر درماندند و خداوند مسلمانان را بر دشمنانشان پيروز گردانيد.

تعاون و همياري چيست؟
تعاون و همياري، کمک و ياري رساندن مردم به همديگر در مواقع نياز و در کارهاي خير مي باشد. خداوند متعال در قرآن کريم به تعاون و همياري امر نموده و مي فرمايد: {وتعاونوا على البر والتقوى ولا تعاونوا على الإثم والعدوان} [مائده: 2] يعني: "و در نيكوكارى و پرهيزگارى با يكديگر همكارى كنيد و در گناه و تعدى دستيار هم نشويد و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت ‏كيفر است."

اهميت تعاون:
تعاون و همياري از ضروريات زندگي است؛ چنانچه فرد نمي تواند به تنهايي از پس تمام دشواري هاي زندگي برآيد. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من كان معه فضل ظهر فلْيعُدْ به على من لا ظهر له، ومن كان له فضل من زاد فلْيعُدْ به على من لا زاد له) [مسلم و ابوداود] يعني: "آنکه مرکبي اضافه بر حاجتش داشته باشد، بايد که آن را به کسي که مرکبي ندارد، صدقه دهد، و آنکه آذوقه ي زائدي داشته باشد، بايد آنرا به کسي که آذوقه و زادي ندارد، صدقه دهد ."
آن حضرت صلى الله عليه و سلم بر همکاري و کمک رساندن به زيردستان و خدمتکاران سفارش بسيار نموده است، به عنوان نمونه مي فرمايد: (ولا تكلِّفوهم ما يغلبهم فإن كلَّفتموهم فأعينوهم) [متفق عليه] يعني: " و آنها را به چيزي مکلف نکنيد که توانائي آن را نداشته باشند و اگر آنان را مأمور کرديد، پس همکاريشان کنيد."
خداوند عزوجل بهترين ياري دهندگان مي باشد و انسان مسلمان پيوسته در تمام نمازهايش و در مورد همه ي مسائل زندگي از او نصرت و ياري طلبيده و مي گويد: {إياك نعبد وإياك نستعين} [فاتحه: 5] يعني: "[بار الها] تنها تو را مي پرستيم و تنها از تو يارى مي جوييم."
پروردگار متعال در سرشت تمام مخلوقاتش، حتي در درون ريزترين آن ها مانند مورچه ها و زنبورها و ساير حشرات، حس تعاون و همياري را به وديعه نهاده است. اين موجودات در گردآوردن غذا و مقابله با دشمنانشان با هم همياري داشته و متحد عمل مي نمايند. لذا بديهي است که انسان، با دارا بودن عقل و انديشه اي که خداوند به او ارزاني داشته و او را بواسطه ي آن از ساير موجودات جدا ساخته است، براي دارا بودن چنين خصيصه ي پراهميتي سزاوارتر مي باشد.

فضيلت تعاون و همياري:
در نتيجه ي همياري فرد با برادر مسلمانش توان آنان چند برابر شده و با شتاب و دقت بيشتري به هدف مورد نظر خويش دست مي يابند. همياري منجر به صرفه جويي در زمان و نيرو  به ميزان قابل ملاحظه اي مي شود. کلام حکيمانه اي مي گويد: فرد به تنهايي اندک و با يارانش بسيار است. 
پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (مثل المؤمنين في توادهم وتراحمهم وتعاطفهم مثل الجسد؛ إذا اشتكى منه عضو تداعى له سائر الجسد بالسهر والحمى) [مسلم] يعني: " مثل مسلمان ها در محبت و رحمت و مهرباني شان به همديگر مانند يک جسد است، که هرگاه عضوي از آن بدرد آيد، ديگر اعضاي جسد در تب و بيدار خوابي با آن همراهي مي کنند."
همچنين پيامبر صلى الله عليه وسلم: (يد الله مع الجماعة) [ترمذي] يعني: "دست خداوند با جماعت است."
وقال صلى الله عليه وسلم: (المؤمن للمؤمن كالبنيان يشد بعضُه بعضًا)[متفق عليه] يعني: " مسلمان براي مسلمان (يعني رابطه ي مسلمانها با همديگر در تعاون و همکاري) چون بناي ديواري است که برخي، برخي ديگر را محکم مي سازد."
آنگاه که مسلمان در کمک و ياري برادرش است تا نياز او را برآورد، خداوند در کمک و ياري وي است تا حاجت او برآورده گردد. کسي که کار فرد گرفتاري را آسان نموده و بر او راحت گرداند خداوند در دنيا و آخرت کار او را آسان مي گرداند. خداوند بنده اش را ياري مي رساند ماداميکه او در ياري و کمک برادرش مي باشد. 
رسول خدا صلى الله عليه و سلم فرموده است: (وعَوْنُكَ الضعيفَ بِفَضْلِ قُوَّتِكَ صدقة) [احمد] يعني: "ياري رساندن تو به شخص ضعيف به واسطه ي تواني که داري، صدقه است."

تعاون و همياري ناروا:
 خداوند متعال از تعاون و همياري در کارهاي زشت و ناپسند، بخاطر تباهي و فساد بزرگي که در پي دارد، نهى کرده و مي فرمايد: {ولا تعاونوا على الإثم والعدوان} [مائدة: 2] يعني: "و در گناه و تعدى دستيار هم نشويد و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت ‏كيفر است."
در صورت ارتکاب شخصي به گناه و معصيت بايد که ديگر مسلمانان از استهزاء و مسخره کردن او بپرهيزند، چون با اين کار در اين گناه و معصيت با شيطان همياري و معاونت نموده است بلکه لازم است که دست فرد را گرفته و او را نصيحت  نموده و از اشتباه بودن عملش آگاه سازد.
....................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comحكايت مي شود كه مردي نافرماني خداوند سبحانه و تعالي را نموده و عيب هاي بسياري داشت. با اينحال مي كوشيد خود را اصلاح كند ولي نمي توانست. بنابراين پيش يك دانشمند رفته و از او درخواست راهنمايي نمود تا بتواند عيب هاي خود را برطرف كند. مرد دانشمند به او دستور داد تا تنها يكي از عيب هايش را معالجه نمايد و آن عيب دروغگويي بود. به او توصيه نمود تا تحت هر شرايطي راستگويي پيشه كند و از او پيماني براي اين كار گرفت. مدتي بعد مرد كه مي خواست شراب بنوشد، آن را خريد و جامي را پر نموده و وقتي آن را به دهان خود نزديك كرد، با  خود گفت: وقتي آن دانشمند از من بپرسد: آيا شراب نوشيدي؟ چه پاسخ خواهم داد؟ مگر مي توانم به او دروغ بگويم؟ نه، هرگز شراب نخواهم نوشيد.

روز بعد در پي گناه ديگري بود، باز پيمان راستگويي با دانشمند را به ياد آورده و از آنجام آن منصرف گشت. خلاصه  هربار كه مي خواست گناهي را مرتكب گردد، براي آنكه مجبور نشود به ان عالم دروغ بگويد خودداري مي نمود. باگذشت مدتي آن مرد به يمن پايبندي به راستگويي، از تمام عيب ها خود را پاك نموده بود.
در حكايت ديگري چنين آمده: كودكي بود كه، به شوخي و به جدي، بسيار دروغ مي گفت. يك روز كه داشت كنار دريا شنا مي نمود، تظاهر به غرق شدن كرده و فرياد مي زد: كمك! كمك! ... دارم غرق مي شوم. دوستانش به ياريش شتافتن