لحی می‌بیند یا برای او دیده می‌شود، جزئی از چهل و شش جزء نبوت است.

مثال: 
از ابن سیرین (رح) سؤال شد در مورد زنی که در خواب دختر مردة خود را دیده و به او گفته: دخترم! چه عملی را از همه نیکوتر یافتی؟ دختر گفت: ای مادر عزیزم! بر توست که گردو را بین مساکین تقسیم کنی!
ابن سیرین گفت: باید این زن، کنزی را که پیش خود دارد بیرون آورد و آن را صدقه دهد. زن گفت: استغفرالله العظیم. حقیقتاً کنزی نزد من است که آن را در زمان طاعون دفن کرده‌ام. [تفسير الواعظ: 396].
پس رؤیا مختص زن است، ولی دختر فوت شده‌اش نیز از صدقه‌ی او بهره‌مند می‌شود.
مقدمه دانشمند بزرگ شیخ: عبدالله بن سلیمان المنیع

الحمد لِلّه عالمِ الغيب والشهادت يختص مَن يشاء مِن خلقه بفضله وكرمه وإلهامه. أحمده وأشكره وأثني عليه بما هو أهله وبما هو حق قدره وأشهد أن لا إله إلاَّ الله وحده لا شريك له وأشهد أنّ محمداً عبده ورسوله ص وأصحابه أجمعين وبعد: 
بخت یارم بود که بر مقاله گرانقدر جناب شیخ عبدالله بن محمد بن عبدالرحمن السدحان به عنوان «القواعد الحسنى في تأويل الرؤى» اطلاع یافتم که شامل چهل قاعدة کلی در تعبیر خواب و مجموعه‌ای از مثالها می‌باشد که بر صحّت این قواعد و بر نیاز مبرم به آنها از جانب کسانی که خداوند متعال نعمت فقه تأویل و تفسیر خواب را به آنها بخشیده است، تأکید می‌کند.
در این مقاله تفکر نمودم و آن را بر آمده از مهمترین مصادر تشریع یعنی؛ کتاب و سنت یافتم و مایه گرفته از نظر و آرای انبیاء و رسل خدا نسبت به تفسیر و تأویل خواب و اینکه خواب را جزئی از وحی قلمداد کرده‌اند، دیدم و آن را موافق نظر سلف صالح همچون ابن سیرین و غیر او که در مورد تعبیر و تفسیر خواب دارند، یافتم.
واقعاً شیخ عبدالله در کتاب ارزشمندش در راه سلف گام برداشته است به دور از زیاده‌روی و کوتاهی در تأویل «بدون اینکه از حد اعتدال تجاوز کند» و به دور از آنچه که برخی از مدعیان علم از بدعت‌گذارها و متصوفه و مدعیان علم بر جهان هستی و علم بر مکانهای حوادث ادعا می‌کنند.
کتابی است گرفته شده از منابع تشریع و از شیوه و روش پیامبرمان حضرت محمد ص در تأویل و تعبیر خواب و رؤیا. هیچ زیاده‌روی، کوتاهی و غلوّی را در این مسلک الهامی از جانب رب العالمین انجام نداده است.
و مؤلف آن، شیخ عبدالله السدحان دارای عقیدة سلفی است که از هر گونه بدعت، ترّهات، چرندیات، اشتباهات و ادعاءات پوچ و باطل بری است. او شخصیّت دانشمند، صالح، با تقوا، معتدل و دارای گرایش سالم و در قول، عقیده و عمل به سنت محمد مصطفی ص ملتزم است.
بی‌شک این کتاب گرانبها چراغی خواهد شد برای هر کس که وارد میدان تفسیر و تعبیر خواب می‌شود و از نور آن بهره‌مند می‌گردد.
تا قواعد و اصول آن نقطه آغاز تأویل و تغذیه الهام و دروازه ورود به علم تأویل و تفسیر خواب واقع شود.
بی‌شک این کتاب گرانقدر از مهمترین مراجع علمی در علم تفسیر و تعبیر خواب خواهد شد. من کتاب مستقلی را در قواعد تعبیر خواب جز این کتاب نمی‌شناسم. پس این کتاب پیش افتادة مبارک، گردآورنده‌ای پراکندگی‌های یک علم، ساز و برگ کسی که در تأویل و تعبیر خواب استعداد دارد و تصحیح کننده‌ی راه و روش کسی است که بدون دلیل وارد این علم می‌شود. از خداوند متعال مسألت می‌نمایم که این کتاب را در ترازوی حسنات مؤلفش قرار دهد و عملش را برای خود خالص گرداند که او پشتیبان و مددکار است.

به قلم / عبدالله بن سليمان المنيع
 
قاعده سی و پنجم:
توافق جمعی بر یک رؤیا غالباً دلیل بر صحت آن است مادامیکه مخالف شریعت نباشد:
امام بخاری (رح) این مسأله را بیان کرده تحت عنوان: «باب التواطوء علی الرؤیا» و در تعیین شب لیله القدر پیامبر ص می‌فرماید: «أرى رؤياكم قد تواطأت على العشر الأواخر». [الفتح: 12/379].
«می‌بينم كه خوابهايتان بر ده روز آخر توافق کرده‌ است.
پس توافق، دلیل صحت رؤیا است به آن شرط مخالف شریعت نباشد.
قاعده سی و ششم:
مخالفت رؤیا با شریعت، دلیل واضح بر بطلان آن است:
رؤیا مصدر دریافت و تشریع نیست. چون از اعتقاد به چنین چیزی حجت بودن رؤیا در شرع و تجدید وحی بعد از رسول خدا ص، لازم می‌‌آید. و این، محال بلکه باطل است.
مثال: 
مانند؛ وصیت احمدنامی که ادعای خدمت حجرة نبوی دارد و خیال کرده است که پیامبر ص به او دستور داده که به عدد معینی کاغذ بنویسد و آن را پخش کند در غیراین صورت در معرض زیان قرار می‌گیرد. و مانند ادعای مهدویّت در زمانی غیر از زمان آن. و مانند حادثه مشهور حرم در سال 1400 ه‍. و مانند برخی از فرقهای گمراه که خواب را مصدری از مصادر تشریع قلمداد می‌کنند.
قاعده سی و هفتم:
دلالات ارقام در احلام حجت است: 
چون ارقام یا رموز موقت هستند. مانند؛ داستان خواب دیدن پادشاه مصر، که خداوند می‌فرماید: (إِنِّي أَرَى سَبْعَ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ). [يوسف: 43].
«پادشاه گفت: من در خواب ديدم هفت گاو چاق را كه هفت گاو لاغر آنها را مى‏خورند».
گاوهای چاق سالهای حاصلخیز، و گاوهای لاغر سالهای خشک و قحطی است. و مانند خانمی که دید ماه داخل ثریا می‌شد، پس ابن سیرین گفت این زن گويد که من تا هفت روز دیگر از دنیا می‌روم.
اشعث گفت: هفت روز شماردیم و در روز هفتم ابن سیرین را دفن کردیم، چون ثریا هفت ستاره است، و مقصود به ماه عالِم است، که ابن سیرین می‌باشد و داخل شدن در آن، مرگ اوست.
یا ارقام، رموز اشخاصی است. مانند آنچه که از وهب بن منبّه نقل شده است: یعقوب (ع) قبل از فقدان یوسف (ع)  در خواب دید که ده گرگ یوسف (ع)  را احاطه کرده‌اند و حضرت یعقوب بالای کوه است و یوسف در دشت و گرگها او را بین خود دست به دست می‌کردند. حضرت یعقوب از بالای کوه نگاه می‌کرد و دلش به او حال سوخت که ناگاه زمین شکاف برداشت و یوسف را در خود فرو برد و گرگها پراکنده شدند. به همین خاطر بود که به پسرانش گفت: (وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ) [يوسف: 13].
«و از اين مى‏ترسم كه گرگ او را بخورد».
این حدیث مرسل است و قول وهب از قبیل رأی نیست و شاید از اسرائیلیات باشد. عدد ده، برادران پدری یوسف (ع)  هستند.
و به این ترتیب می‌توانید ارقام را جدا تعبیر کنید و غالباً ارقام، رموز موقتی هستند. مثلاً اگر مبلغی به اندازة «21050» به کسی داده شود. این اعداد تاریخی مشخص برای صاحب خواب است. پس صفر اعداد برداشته می‌شود و سپس اعداد بر عکس می‌شوند و از آن، تاریخ 5/21 در سالی که بینندة خواب در آن زندگی می‌کند بدست می‌آید و تاریخ خیر و گشایشی برای او خواهد بود و احیاناً اعداد را جمع می‌کنند و از آن، تاریخ حادثه‌ای بدست می‌آید والله اعلم.
قاعده سی و هشتم:
هر عصری تعبیر مخصوص به خود دارد و تعبیر بر حسب عصر و زمان صورت می‌گیرد:
مثال: 
سفر از جای معلوم به جای نامعلوم در تعبیر گذشتگان مرگ است، اما در عصر ما به دلیل وجود هواپیماها به معنای کثرت سفر است.
و همچنین دیدن خانه ای گلی در خواب نزد گذشتگان به معنای پناهگاه است اما در عصر م