 أراد أن يزور القبور فليزر فإنها تذكرنا بالآخرة » .

581- از بريده رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: شما را از زيارت قبرها نهی کرده بودم، از اين بعد آن ها را زيارت کنيد.
و در روايتی آمده: پس هر آنکه بخواهد قبرها را زيارت کند، به زيارت برود، زيرا زيارت قبرها وی را بياد آخرت می اندازد.
ش: استحباب زيارت قبور برای مردان، قاعدهء اصولی در اين امر بعد از منع از زيارت اباحت و روا بودن آنست و بخصوص اينکه پيامبر صلی الله عليه وسلم بکرات به زيارت قبور رفته اند و اجماع هم بر اين است. بگونه ای که ابن عبد البر از برخی علماء وجوب رفتن زيارت قبور را نقل نموده است. اما آنچه بر آن اتفاق داشته اند اين است که برای مردان زيارت قبور مستحب است و علت آن را هم ياد آوری از آخرت و تفکر در مرگ دانسته اند.
مصنف کتاب چند قسم زيارت را متذکر شده است:
1.	اينکه زيارت خاص جهت ياد آوری مرگ و آخرت باشد، اينگونه زيارت با ديدن قبرها بدون شناخت صاحبان آن بسنده است.
2.	اينکه جهت دعا صورت گيرد و اين برای هر مسلمان سنت است.
3.	اينکه برای ادای حق باشد، مثل دوست و پدر که طبق فرمودهء رسول اکرم صلی الله عليه وسلم: من زار قبر والديه او احدهما يوم الجمعة کان کحجه.

582- وعن عائشَةَ رضي اللَّهُ عنها قالت: كان رسُولُ اللَّه، صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، كُلَّما كان لَيْلَتها منْ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَخْرُجُ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ إِلى البَقِيع، فَيَقُولُ: « السَّلامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤمِنينَ، وأَتَاكُمْ ما تُوعَدُونَ، غَداً مُؤَجَّلُونَ، وإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاحِقُونَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لأَهْلِ بَقِيعِ الغَرْقَدِ» رواهُ مسلم.

582- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  در آخر هر شبی که نوبت او بود از خانه برآمده، به بقيع رفته ميفرمود: « السَّلامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤمِنينَ...» سلام بر شما باد سرای قوم مؤمنان و آمد شما را آنچه ديروز برای فردا بدان وعده داده شده بوديد و اگر خدا بخواهد بشما می پيونديم، خدايا بر اهل بقيع غرقد بيامرز.

583- وعن بُرَيْدَةَ رضي اللَّهُ عنه، قال: كَانَ النَّبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يُعَلِّمُهُمْ إِذا خَرَجُوا إِلى المَقابِرِ أَنْ يَقُولَ قَائِلُهُم: « السَّلامُ عَلَيكُمْ أَهْل الدِّيارِ مِنَ المُؤْمِنِينَ والمُسْلِمِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاَحِقُون، أَسْأَلُ اللَّه لَنَا وَلَكُمُ العافِيَةَ » رواه مسلم.

583- از بريده رضی الله عنه روايت شده که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم آنها را تعليم ميداد، که چون به گورستان روند، بگويند: سلام بر شما باد، اهل اين منزل از مؤمنان و مسلمانان و اگر خدا بخواهد بشما می پيونديم از خداوند بخود و شما عافيت می طلبم.

584- وعن ابن عَبَّاسٍ، رَضَيَ اللَّه عنهما، قال: مَرَّ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بِقُبورٍ بالمَدِينَةِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ بوَجْهِهِ فقالَ: « السَّلامُ عَلَيْكُمْ يا أَهْلَ القُبُورِ، يَغْفِرُ اللَّهُ لَنا وَلَكُمْ، أَنْتُم سَلَفُنا ونحْنُ بالأَثَرِ » رواهُ الترمذي وقال:  حديثٌ حسن  .

584- ابن عباس رضی الله عنهما گفت: رسول الله صلی الله عليه وسلم  از کنار قبرهايی در مدينه گذشته رخ بطرف شان نموده و فرمود: « السَّلامُ عَلَيْكُمْ يا أَهْلَ القُبُورِ... » سلام بر شما باد ای اهل قبرها! خدا بر ما و شما بيامرزد! شما از پيش رفتيد و ما در دنبال شما خواهيم آمد.
585- عنْ أبي هُريرة رضيَ اللَّهُ عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قالَ: « لا يَتَمَنَّ أَحَدُكُمُ المَوْتَ إِمَا مُحسِنا، فَلَعَلَّهُ يَزْداد، وَإِمَّا مُسِيئاً فَلَعَلَّهُ يَسْتَعْتِبُ » متفقٌ عليه، وهذا لفظ البخاري.
وفي روايةٍ لمسلم عن أبي هُريْرةَ رضي اللَّهُ عنه عَنْ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يَتَمَنَّ أَحَدُكُمُ المَوْت، وَلا يَدْعُ بِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَه، إِنَّهُ إِذا ماتَ انْقَطَعَ عَمَلُه، وَإِنَّهُ لا يَزيدُ المُؤْمِنَ عُمْرُهُ إِلاَّ خَيراً » .

585- ابو هريره رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هيچيک از شما مرگ را آرزو نکند، زيرا اگر نيکوکار باشد، شايد نيکی هايش افزوده گردد، و اگر بدکار باشد، شايد توبه کند. 
و در روايت مسلم آمده: ابو هريره رضی الله عنه از رسول الله صلی الله عليه وسلم روايت می کند که فرمود: هيچيک از شما مرگ را آرزو نکند و قبل از اينکه بوی در رسد، آن را نخواهد، زيرا اگر او بميرد، عملش قطع ميگردد و عمر برای مؤمن جز خير نمی افزايد.

586- وعن أنسٍ رضي اللَّه عنه قال: قالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: لا يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ المَوْتَ لِضُرٍّ أَصَابَهُ فَإِنْ كانْ لابُدَّ فاعِلا، فَلْيَقُل: اللَّهُمَّ أَحْيِني ما كانَتِ الحَياةُ خَيْراً لي، وتَوَفَّني إِذا كانَتِ الوفاةُ خَيراً لي » متفقٌ عليه.

586- انس رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هيچکدام شما بواسطهء مرضی که به آن دچار شده مرگ را آرزو نکند. اگر حتماً اين کار را می کند، بايد بگويد: خدايا تا لحظه ايکه زندگی برايم خير است مرا زنده بدار، و لحظه ايکه مرگ برايم خير باشد، مرا بميران.

587- وعَنْ قَيسِ بنِ أبي حازمٍ قال: دَخَلْنَا عَلى خَباب بنِ الأَرَتِّ رضيَ اللَّهُ عنهُ نَعُودُهُ وَقَدِ اكْتَوى سَبْعَ كَيَّاتٍ فقال: إِنَّ أَصْحابنا الَّذِينَ سَلَفُوا مَضَوْا، ولَم تَنْقُصْهُمُ الدُّنْيَا، وإِنَّا أَصَبْنَا ما لا نجِدُ لَهُ مَوْضِعاً إِلاَّ الترابَ ولَوْلاَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم نهانَا أَنْ نَدْعُوَ بالمَوْتِ لَدَعَوْتُ بِهِ ثُمَّ أَتَيْنَاهُ مَرَّةً أُخْرَى وهُوَ يَبْني حائطاً لَه، فقال: إِنَّ المُسْلِمَ لَيُؤْجَرُ في كُلِّ شَيءٍ يُنْفِقُهُ إِلاَّ في شَيءٍ يَجْعَلُهُ في هذا التراب. متفقٌ عليه، وهذا لفظ رواية البخاري.

587- از قيس بن ابی حازم رضی الله عنه روايت شده که:
گفت: برای عيادت خباب بن ارت به خانه اش در آمديم، که هفت داغ در هفت جای بدنش نموده بود، و گفت: آن عده از ياران مان، که وفات يافتند، گذشتند در حاليکه دنيا نکاست چيزی از آنان و ما بچيزی رسيديم که جز در خاک برايش جايی نمی يابيم که از ترس بايد آنرا پنهان کنيم تا (دزدی نشود) و اگر پيامبر صلی الله عليه وسلم ما را نهی نکرده بود از اينکه مرگ را طلب کنيم، من آن را درخواست ميکردم. باز مرتبهء ديگر نزدش آمديم در حاليکه ديواری را برايش درست می کرد، و گفت: که مسلمان در هر چيزيکه آن را صرف می کند، ثواب داده می شود، مگر آنچه را که درين خاک بمصرف ميرساند.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:280.txt">1</a><a class="text