 وی در جای نمازش که در آن نماز گزارده باشد، تا لحظهء که بی وضوء نشود، می گويند: اللهم.... خدايا او را بيامرز ومورد رحمتش قرار ده.

1063- وعن أَنس رضيَ اللَّه عنهُ أَنَّ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أَخَّرَ لَيْلَةً صلاةَ الْعِشَاءِ إِلى شَطْرِ اللَّيْلِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بوَجْهِهِ بَعْدَ ما صَلَّى فقال: « صَلىََّ النَّاسُ وَرَقَدُوا ولَمْ تَزَالُوا في صَلاةٍ مُنْذُ انْتَظَرْتُموها » رواه البخاري.

1063- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم شبی نماز عشا (خفتن) را تا نصف شب به تأخير انداختند و سپس بعد از ادای نماز به آنها روی آورده و فرمود: مردم نماز گزارده و خواب شدند و شما از لحظه ای که انتظار نماز را می کشيديد، بطور مستمر در نماز بوديد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:482.xml">191.باب فضيلت نماز جماعت</a><a class="text" href="w:text:485.txt">192.باب تشويق برای حضور در جماعت صبح و عشاء (خفتن)</a><a class="folder" href="w:html:486.xml">193.باب امر به مواظبت و هميشگی بر نمازهای مفروضه و منع اکيد از ترک آن</a><a class="folder" href="w:html:489.xml">194.باب فضيلت صف اول و امر به کامل کردن صفهای اول و برابری و منظم استاد شدن در صفها</a><a class="text" href="w:text:494.txt">195.بابُ فضيلت ادای سنت های مؤکده همراه با نمازهای فريضه و بيان کمتر آن و کاملتر و ميانهء آن</a><a class="text" href="w:text:495.txt">196.باب تأكيد بر سنت صبح</a><a class="text" href="w:text:496.txt">197.باب تخفيف دو رکعت صبح و آنچه در آن خوانده می شود و وقت آن</a><a class="text" href="w:text:497.txt">198.باب استحباب استراحت نمودن بر پهلوی راست، بعد از دو رکعت صبح و ترغيب بر آن، خواه در شب تهجد کرده باشد، يا خير</a><a class="text" href="w:text:498.txt">199.باب سنت نماز ظهر</a><a class="text" href="w:text:499.txt">200.باب سُنَّت عصر</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:483.txt">1</a><a class="text" href="w:text:484.txt">2</a></body></html>1064- عن ابنِ عمَر رضي اللَّه عنهما أَنَّ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «صَلاةُ الجَمَاعَةِ أَفضَلُ مِنْ صَلاةِ الفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ درَجَةً » متفقٌ عليه.

1064- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: ثواب نماز جماعت بر نماز تنهائی 27 برابر است.
ش: در بارهء فضيلت نماز جماعت و لزوم آن اختلافی نيست، ولی بايد متذکر شد که امروز کمتر به اين امر خطير و پراهميت توجه می شود و لازم است که دعوتگران و مبلغان و ائمهء محترم مساجد، مردم را بيش از پيش به حضور در جماعات تشويق نمايند، بخصوص نسل جوان را. (مترجم)

1065- وعن أَبي هريرة رضيَ اللَّه عنهُ قال: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «صَلاةُ الرَّجُلِ في جَماعةٍ تُضَعَّفُ عَلى صلاتِهِ في بَيْتِهِ وفي سُوقِهِ خمساً وَعِشْرينَ ضِعفًا، وذلكَ أَنَّهُ إِذا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ خَرَجَ إِلى المَسْجِد، لا يُخْرِجُه إِلاَّ الصَّلاة، لَمْ يَخْطُ خَطْوةً إِلاَّ رُفِعَتْ لَه بهَا دَرَجَة، وَحُطَّتْ عَنْه بهَا خَطِيئَة، فَإِذا صَلى لَمْ تَزَلِ المَلائِكَة تُصَلِّي عَلَيْهِ مَا دَامَ في مُصَلاَّه، مَا لَمْ يُحْدِث، تَقُول: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْه، اللَّهُمَّ ارحَمْه. وَلا يَزَالُ في صَلاةٍ مَا انْتَظَرَ الصَّلاةَ » متفقٌ عليه. وهذا لفظ البخاري.

1065- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: نماز شخص در جماعت 25 برابر نمازش درخانه و بازارش فزون می باشد.
زيرا چون وی وضوء نموده و آن را درست انجام دهد، پس بسوی مسجد برآيد که جز نماز چيز ديگری سبب برآمدن وی نگشته باشد، گامی نمی نهد، مگر اينکه در برابر آن درجهء برايش افزوده شده و گناهی از وی کم ميگردد. و چون نمازگزارد، هميشه فرشتگان بر او دعا می کنند تا ماداميکه در جای نمازش بوده و بی وضوء نشود می گويند: اللهم صلی عليه، اللهم ارحمه و هميشه در نماز است، تا لحظه ايکه انتظار نماز را بکشد.

1066- وعنهُ قال: أَتَى النبيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم رَجُلٌ أَعمى فقال: يا رسولَ اللَّه، لَيْس لي قَائِدٌ يقُودُني إِلي المَسْجِد، فَسأَلَ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أَن يُرَخِّصَ لَهُ فَيُصَليِّ في بيْتِه، فَرَخَّص لَه، فَلَمَّا وَلىَّ دَعَاهُ فقال له: هلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلاة؟ » قال: نَعَم، قال: « فَأَجِبْ » رواه مسلم.

1066- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که گفت:
مردی کور خدمت پيامبر صلی الله عليه وسلم آمده و گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم! من راهنمائی ندارم که مرا به مسجد آورد و از رسول الله صلی الله عليه وسلم خواست تا بوی اجازه دهد که در خانه اش نماز گزارد و آنحضرت صلی الله عليه وسلم بوی رخصت داد و چون وی روی گرداند او را خواسته و فرمود: آيا اذان را می شنوی؟
گفت: بلی!
فرمود: پس اجابت کن!

1067- وعن عبدِ اللَّهِ ¬ وَقِيل: عَمْرِو بْنِ قيْسٍ المعرُوف بابنِ أُمِّ مَكْتُوم المُؤَذِّنِ رضيَ اللَّه عنهُ أَنَّهُ قَال: يا رسولَ اللَّه إِنَّ المَدِينَةَ كَثيرَةُ الهَوَامِّ وَالسِّبَاع. فقال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «تَسْمَعُ حَيَّ عَلى الصَّلاة، حَيًّ عَلى الفَلاح، فَحَيَّهَلاً » .  رواه أبو داود بإسناد حسن.

1067- از عبد الله بن عمرو بن قيس مشهور به ابن ام مکتوم مؤذن رضی الله عنه روايت شده که گفت:
يا رسول الله صلی الله عليه وسلم در مدينه گزنده ها و درنده ها زياد است، آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: چون حی علی الصلاة و حی علی الفلاح را می شنوی، پس بر آن عجله کن.

1068- وعن أبي هريرةَ رضي اللَّه عنهُ أَنَّ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيدِهِ لَقَدْ هَمَمْت أَن آمُرَ بحَطَبٍ فَيُحْتَطَب،ثُمَّ آمُرَ بالصَّلاةِ فَيُؤذَّنَ لَهَا، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيُؤمَّ النَّاسَ ثُمَّ أُخَالِفَ إِلى رِجَالٍ فأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بيوتهم» متفقٌ عليه.

1068- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، قصد کردم که امر کنم هيزم جمع نمايند و سپس به برپا شدن نماز دستور دهم که برای آن اذان گفته شود و بعد کسی را مأمور سازم که بمردم امامت دهد و سپس از آنها تخلف ورزم و به خانهء کسانی روم که به نماز بيرون نشده اند و خانه های شان را بر سرشان بسوزانم.

1069- وعن ابنِ مسعودٍ رضي اللَّه عنهُ قال: مَنْ سَرَّه أَن يَلْقَي اللَّه تعالى غدًا مُسْلِمًا فَلْيُحَافِظْ عَلى هَؤُلاءِ الصَّلَوات حَيْثُ يُنادَي بهن، فَإِنَّ اللَّهَ شَرَعَ لِنَبِيِّكم صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم سُنَنَ الهُدَى وَإِنَّهُنَّ مِن سُنَنِ الهُدى ، وَلَو أَنَّكُمْ صلَّيْتم في بُيوتِكم كما يُصَلِّي هذا المُتَخَلِّف في بَيتِهِ لَتَركتم سُنَّة نَبِيِّكم، ولَو تَركتم سُنَّةَ نَبِيِّكم 