جةٍ أَقْبَلَ عَلَى جُلسائِهِ فقال: « اشْفَعُوا تُؤجَرُوا ويَقْضِي اللَّه عَلَى لِسان نَبِيِّهِ ما أَحبَّ » متفق عليه.
 وفي رواية : « مَا شَاءَ » .

246- ابو موسی اشعری رضی الله عنه می گويد: چون حاجتمندی بحضور پيامبر صلی الله عليه وسلم می آمد، آنحضرت صلی الله عليه وسلم به همنشينان خويش رو آورده می فرمود: شفاعت کنيد، مزد داده می شويد، و ادا می کند خداوند به زبان پيامبرش آنچه را که دوست بدارد.
و در روايتی آنچه را که بخواهد.

247- وعن ابن عباس رضي اللَّه عنهما في قِصَّة برِيرَةَ وزَوْجِها. قال: قال لَهَا النَّبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لَوْ راجَعْتِه؟ » قَالت: يا رَسُولَ اللَّه تأْمُرُنِي؟ قال: « إِنَّما أَشـْفعُ » قَالَت: لا حاجة لِي فِيه. رواه البخاري.

247- از ابن عباس رضی الله عنهما در قصهء بريره و شوهرش روايت شده که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم برايش گفت: چه می شود که به کنار شوهرت باز گردی؟ 
گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم  آيا مرا امر می کنی؟ 
فرمود: نه، من شفاعت می کنم.
گفت: من به او نياز ندارم.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:124.xml">31.باب إصلاح آوردن در ميان مردم </a><a class="folder" href="w:html:127.xml">32.باب فضيلت بينوايان مسلمان و فقرای گمنام </a><a class="folder" href="w:html:131.xml">33.باب عطوفت و ياری يتيمان و دختران و ديگرا ناتوانان، فقراء و بی پناهان، و احسان و تواضع به آنان</a><a class="folder" href="w:html:135.xml">34.باب سفارش و رفتار نيک با زنان</a><a class="folder" href="w:html:139.xml">35.باب حقوق شوهر بر زن </a><a class="folder" href="w:html:142.xml">36.باب مصارف خانواده</a><a class="text" href="w:text:145.txt">37.باب صدقه دادن از مال خوب و آنچه بيشتر مورد علاقه است</a><a class="folder" href="w:html:146.xml">38.بيان لزوم امر خانواده و فرزندانی که به حد تمييز رسيده اند و باقی مسلمين به طاعت خدا و منع شان از مخالفت دستورات الهی و تأديب شان </a><a class="folder" href="w:html:149.xml">39. باب در مورد حق همسايه و سفارش در نيکی با آن</a><a class="folder" href="w:html:152.xml">40.باب در مورد نيکي به پدر و مادر و پيوسته داشتن صلهء رحم</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:125.txt">1</a><a class="text" href="w:text:126.txt">2</a></body></html>قال الله تعالي: { لاَّ خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ إِلاَّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاَحٍ بَيْنَ النَّاسِ}  النساء: ١١٤
و قال تعالی: {وَالصُّلْحُ خَيْرٌ} النساء: ١٢٨
و قال تعالی: {فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَصْلِحُواْ ذَاتَ بِيْنِكُمْ} الأنفال: ١
و قال تعالی: { إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ} الحجرات: ١٠  

خداوند می فرمايد: و خوبی نيست در بسياری از مشورت های پنهانی شان، اما خوبی در مشورت کسی را است که بصدقه يا به کار پسنديده يا به اصلاح ميان مردمان امر نمايد. نساء: 114
و ميفرمايد: و صلح، کاری بهتر است. نساء: 128
و ميفرمايد: پس از خدا بترسيد و در ميان خويش اصلاح آوريد. انفال: 1
و هم می فرمايد: حقا که مسلمانان برادر يکديگر اند پس ميان دو برادر خويش صلح آوريد. حجرات: 10

248- وعن أَبي هريرة رضي اللَّه عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « كُلُّ سُلامى مِنَ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ كُلَّ يوْمٍ تَطْلُعُ فِيهِ الشَّمْس: تَعْدِلُ بيْن الاثْنَيْنِ صَدقَةٌ ، وَتُعِينُ الرَّجُلَ فِي دَابَّتِهِ فَتحْمِلُهُ عَلَيْهَا، أَوْ تَرْفَعُ لَهُ عَلَيْهَا مَتَاعهُ صَدقَةٌ، وَالْكَلِمَةُ الطَّيبةُ صدقَةٌ ، وبكُلِّ خَطْوَةٍ تَمْشِيهَا إِلَى الصَّلاةِ صَدقَةٌ ، وَتُمِيطُ الأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ » متفق عليه.

248- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: بر هر مفصلی و بندی از مردم صدقه لازم است. در هر روزی که آفتاب در آن، طلوع می کند، چون ميان دو کس عدالت می کنی صدقه است، چون مردی و يا کالايش را بر چهارپايش سوار می کنی، صدقه است. سخن نيکو صدقه است، و به هر قدمی که بسوی نماز می گزاری صدقه است، دور کردن اشياء موذی (سنگ و خار و خاشاک و غيره) از راه صدقه است.

249- وعن أُمِّ كُلْثُومٍ بنتِ عُقْبَةَ بن أَبي مُعَيْطٍ رضي اللَّه عنها قالت: سمِعْتُ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَقُول: « لَيْسَ الْكَذَّابُ الذي يُصْلحُ بَيْنَ النَّاسِ فَيَنْمي خَيْرا، أَوْ يَقُولُ خَيْراً » متفق عليه.
وفي رواية مسلمٍ زيادة ، قالت: وَلَمْ أَسْمَعْهُ يُرَخِّصُ في شَيْءٍ مِمَّا يَقُولُهُ النَّاسُ إِلاَّ في ثَلاثٍ، تَعْنِي: الحَرْب، وَالإِصْلاَحَ بَيْنَ النَّاس، وَحَدِيثَ الرَّجُلِ امْرَأَتَه، وَحَديثَ المَرْأَةِ زَوْجَه.

249- از ام کلثوم بنت عقبه بن ابی معيط رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که می فرمود: کذاب کسی نيست که در ميان مردم صلح می آورد، سخن خيری را می رساند و يا خيری می گويد.
در روايت مسلم زيادتی است که گفت: از رسول الله صلی الله عليه وسلم  نشنيدم که در چيزی از آنچه که مردم می گويند اجازه داده باشد، مگر در سه چيز منظورش: جنگ، اصلاح بين مردم و سخن مرد به زنش و يا سخن زن برای شوهرش بود.

250- وعن عائشة رضي اللَّه عنها قالت: سمِع رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم صَوْتَ خُصُومٍ بالْبَابِ عَالِيةٍ أَصْواتُهُمَا، وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الآخَرَ وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شيء، وَهُوَ يَقُول: واللَّهِ لا أَفعَل، فَخَرَجَ عَلَيْهِمَا رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فقال: « أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّه لا يَفْعَلُ المَعْرُوف؟ » فقال: أَنَا يَا رسولَ اللَّه، فَلهُ أَيُّ ذلِكَ أَحَب. متفقٌ عليه.

250- از عايشه رضی الله عنها روايت شده که گفت:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  صدای چند شخص را کنار دروازه شنيدند که بلند بود، يکی از دومی می خواست تا چيزی از قرضش را کم نموده و خواستار مهربانی ونرمش در چيزی می شد و او می گفت: بخدا قسم اينکار را نمی کنم. رسول الله صلی الله عليه وسلم  بر آن دو برآمده و فرمود: کجا شد آنکه قسم می خورد که کار خير را انجام ندهد. مرد گفت: من يا رسول الله صلی الله عليه وسلم. و او مختار است که هر طوری که دوست می دارد.

251- وعن أَبي العباس سهلِ بنِ سعدٍ السَّاعِدِيِّ رضي اللَّهُ عنه، أَن رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بلَغهُ أَنَّ بَني عَمْرِو بن عوْفٍ كان بيْنهُمْ شَر، فَخَرَجَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يُصْلِحُ بَيْنَهمْ فِي أُنَاسٍ مَعَه، فَحُبِسَ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَحَانَتِ الصَّلاَةُ ، فَجَاءَ بِلالٌ إِلَى أَبي بَكْرٍ رضي اللَّه عنهما فقال: يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَدْ حُبِس، وَحَانَتِ الصَّلاةُ ، فَهَلْ لكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاس؟ قال: نَعَمْ إِنْ شِئْت، فَأَقَامَ بِلالٌ الصَّلاةَ ، وَ