ا امر کنيد و نماز فلان را در فلان وقت بگذاريد و نماز فلان را در فلان وقت... و چون و قت نماز فرا رسيد بايد يکی از شما برايتان اذان بگويد و بايد بزرگتر شما امامت شما را بعهده گيرد.
و بخاری در روايتی افزوده: و چنانچه مرا ديديد که نماز می گزارم، نماز گزاريد.

714- وعن عُمَرَ بنِ الخطاب رضي اللَّهُ عنه قال: اسْتَأْذَنْتُ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم في الْعُمْرَةِ ، فَأَذِن، وقال: « لا تنْسنَا يَا أخيَّ مِنْ دُعَائِك » فقالَ كَلِمَةً ما يَسُرُّني أَنَّ لي بهَا الدُّنْيَا.
وفي رواية قال: « أَشْرِكْنَا يَا أخَيَّ في دُعَائِكَ » رواه أبو داود، والترمذي وقال: حديث حسن صحيح.

714- از عمر بن الخطاب رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از پيامبر صلی الله عليه وسلم اجازهء ادای عمره را خواستم، پس به من اجازه داده فرمود: برادرکم، ما را از دعايت فراموش مکن، و سخنی گفت که اگر در برابر آن دنيا برايم داده شود شاد نمی گردم.
و در روايتی گفت: برادرکم ما را در دعايت شريک کن.

715- وعن سالم بنِ عَبْدِ اللَّه بنِ عُمَرَ أَنَّ عبدَ اللَّه بنِ عُمَرَ رضي اللَّه عنهما كَانَ يَقُولُ لِلرَّجُلِ إِذَا أَرَادَ سفرا: ادْنُ مِنِّي حَتَّى أُوَدِّعَكَ كمَا كَانَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يُودِّعُنَا فيقُولُ: أَسْتَوْدعُ اللَّه دِينَكَ، وَأَمانَتَكَ، وخَوَاتِيمَ عَمَلِكَ، رواه الترمذي، وقال: حديث حسن صحيح.

715- از سالم بن عبد الله بن عمر رضی الله عنهم روايت است که:
چون کسی ارادهء سفر داشت عبد الله بن عمر رضی الله عنهما برايش می گفت: به من نزديک شو تا همانطوريکه رسول الله صلی الله عليه وسلم  با ما وداع می کرد، با تو وداع کنم، و می گفت: أَسْتَوْدعُ اللَّه... دين و امانت وانجام اعمالت را نزد خداوند به وديعت می گذارم.

716- وعن عبدِ اللَّهِ بنِ يزيد الخَطْمِيِّ الصَّحَابيِّ رضي اللَّه عنه قال: كَانَ رسولُ اللَّهص إِذا أَرَادَ أَنْ يُوَدِّعَ الجَيْش قال: « أَسْتَوْدعُ اللَّه دِينَكُمْ، وَأَمَانَتكُم، وَخَوَاتِيمَ أَعمَالِكُمْ ». حديث صحيح، رواه أبو داود وغيره بإِسناد صحيح.

716- از عبد الله بن يزيد خطمی صحابی رضی الله عنه روايت شده که گفت: 
چون رسول الله صلی الله عليه وسلم می خواست با لشکری وداع کند، می فرمود: ... دين وامانت و انجام اعمال شما را نزد خداوند به وديعت می گذارم.

717- وعن أَنسٍ رضي اللَّه عنه قال: جَاءَ رَجُلٌ إلى النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فقال: يا رسُولَ اللَّه، إِني أُرِيدُ سَفَرا، فَزَوِّدْني، فَقَال: « زَوَّدَكَ اللَّه التَّقْوَى » .
قال: زِدْني، قال: « وَغَفَرَ ذَنْبَكَ » قال: زِدْني، قال: « وَيَسَّرَ لكَ الخيْرَ حَيْثُمَا كُنْتَ» رواه الترمذي وقال: حديث حسن.

717- از انس رضی الله عنه روايت شده که گفت:
مردی به حضور پيامبر صلی الله عليه وسلم آمده و گفت: من عزم سفر دارم به من زاد و توشه بده! 
آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: زَوَّدَكَ اللَّه.. خداوند ترا به توشهء تقوا مجهز کند. 
گفت: بيفزا! 
فرمود: و گناهت را بيامرزد. 
گفت: بمن بيفزا: 
فرمود: و در هر کجائی که هستی، توفيق خيرت دهد.


قال الله تعالی: {وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ} آل عمران: ١٥٩
و قال تعالی: {وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ } الشورى: ٣٨

خداوند می فرمايد: و با آنان مشورت کن در کار. آل عمران: 159
و می فرمايد: و کار شان در مشورت باشد با يکديگر. شوری: 38

718- عن جابِرٍ رضيَ اللَّه عنه قال: كانَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يُعَلِّمُنَا الاسْتِخَارَةَ في الأُمُور كُلِّهَا كالسُّورَةِ منَ القُرْآنِ، يَقُولُ إِذا هَمَّ أَحَدُكُمْ بالأمر، فَليَركعْ رَكعتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الفرِيضَةِ ثم ليقُل: اللَّهُم إِني أَسْتَخِيرُكَ بعِلْمِكَ، وأستقدِرُكَ بقُدْرِتك، وأَسْأَلُكَ مِنْ فضْلِكَ العَظِيم، فإِنَّكَ تَقْدِرُ ولا أَقْدِرُ، وتعْلَمُ ولا أَعْلَمُ، وَأَنتَ علاَّمُ الغُيُوبِ. اللَّهُمَّ إِنْ كنْتَ تعْلَمُ أَنَّ هذا الأمرَ خَيْرٌ لي في دِيني وَمَعَاشي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي» أَوْ قال: «عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِله، فاقْدُرْهُ لي وَيَسِّرْهُ لي، ثمَّ بَارِكْ لي فِيهِ، وَإِن كُنْتَ تعْلمُ أَنَّ هذَا الأَمْرَ شرٌّ لي في دِيني وَمَعاشي وَعَاقبةِ أَمَرِي» أَو قال: «عَاجِل أَمري وآجِلهِ، فاصْرِفهُ عَني، وَاصْرفني عَنهُ، وَاقدُرْ لي الخَيْرَ حَيْثُ كانَ، ثُمَّ رَضِّني بِهِ» قال: ويسمِّي حاجته. رواه البخاري.

718- از جابر رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  استخاره در کارها را مانند سوره ای از قرآن برای ما می آموخت و می فرمود: چون يکی از شما قصد کاری را کند، بايد دو رکعت نمازی که فرض نيست، بگزارد و باز بگويد: اللَّهُم إِني أَسْتَخِيرُكَ بعِلْمِك... بار خدايا من به علمت از تو طلب خير می کنم وبه قدرتت از تو طلب قدرت می کنم و به فضل عظيمت از تو سئوال می کنم، زيرا تو توانمندی و من ناتوانم و تو ميدانی و من نمی دانم و تو به اسرار نهانی بسيار دانائی. بار خدايا! اگر می دانی که اين کار برای دين و دنيا و عاقبت کارم خير است، يا فرمود:  کار عاجل و آجلم، آن را برايم مقدر و ميسر فرما و سپس برايم در آن برکت ده و اگر می دانی که اين کار برايم در دين و دنيا و آيندهء کارم بد است، من را از آن و آن را از من بگردان و طوری که برايم خير است، مقدر کن و باز مرا به آن راضی ساز. فرمود: و حاجتش را بنامد.

719- عن جابرٍ رضيَ اللَّه عنه قال: كانَ النبيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم إِذا كَانَ يَوْمُ عِيدٍ خَالَفَ الطَّرِيقَ. رواه البخاري.

719- از جابر رضی الله عنه روايت شده که گفت:
چون روز عيد می بود، پيامبر صلی الله عليه وسلم راه خود را عوض می کردند، يعنی از يک راه رفته و از راه ديگر می آمدند.

720- وعنِ ابنِ عُمَرَ رضي اللَّه عنهما أَن رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كانَ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ الشَّجَرَةِ وَيَدْخلُ مِنْ طَريقِ المُعَرَّس، وإِذَا دَخَلَ مَكَّةَ دَخَلَ مِنَ الثَّنِية العُليَا وَيَخْرُجُ مِنَ الثَّنِية السُّفْلى متفقٌ عليه.

720- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  از راه شجره بر آمده و از راه معرس (در مسجد ذی الحليفه) وارد می شد، و چون به مکهء مکرمه داخل می گرديد، از ثنية العلياء – در منطقهء حجون – داخل گرديده و از ثنية السفلی – در منطقهء شبيکه – بر می آمد.
ش: معرس مسجد ذی الحليفه است که در ده کيلو متری مدينهء منوره قرار دارد.


و مستحب است پيش کردن چپ در ضد اين مانند: آب بينی و دهن، انداختن به طرف چپ و دخل شدن به بيت الخلاء و بر آمدن از مسجد و کشيدن موزه و کفش و ازار و جامه و استنجاء و دور کردن پليدی ها و امثال آن.

قال الله تعالی: { فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَؤُوا كِتَابِيهْ} الحاقة: ١٩
و قال تعالی: { فَأَصْحَاب