راهم بودن انواع لوازم پخت و پز و نظم و ترتيب آن ها به صورتي زيبا و باسليقه، منجر به راحتي بيشتر گردد. همچنين جايي را براي انبار مواد غذايي درنظر بگيريد. 

مي توان آشپزخانه را به دو بخش تقسيم کرد، بخش نخست: مخصوص انبار ظروف و لوازم پخت و پز. بخش دوم: براي آماده سازي و پختن غذا. بهتر است اين بخش داراي يک کابينت يا قفسه اي براي گذاشتن سيني و ديگر ظروف را بر آن بگذارند. بايد هرکدام از لوازم در جاي مناسبي نصب شوند. مثلاً اجاق گاز نزديک تهويه ي مناسب يا زير هود (براي خروج بخار و گرماي گاز) بوده و يخچال در مکاني دور از اجاق گذاشته شود.

مي توان از قفسه هاي چوبي بر ديوارهاي آشپزخانه براي قرار دادن اشيائي که کم تر مورد نياز مي باشند استفاده نمود. همچنين مي شود از طاقچه يا رديف بزرگي زير سقف به عنوان انباري بهره گرفت، بويژه در مکان هاي تنگ. البته بايد نسبت به تهويه ي مناسب آشپزخانه، تابش نور کافي، رنگ کاري ديوارهاي آن با نوعي رنگ که به سادگي قابل شستشو و پاک شدن بوده و مواد و ذرات چرب به آن نچسبند. گرچه بهتر است درصورت امکان آشپزخانه را کاشي کاري نمود تا بتوان به آساني و با آب و مايع شستشو ديوارها را شست. 

دستشويي: يکي از جاهايي است که نيازمند توجه ويژه است، تا بوي ناخوشايند آن جو خانه را متاثر ننمايد. بنابراين در پاکيزه نگاه داشتن و تهويه ي مناسب آن کمال دقت و توجه به عمل بيايد. اين کار را مي توان با بازگذاشتن روزانه ي پنجره ها به مدت کافي يا با استفاده از دستگاههاي تهويه ي برقي انجام داد. بهتر است ديوارهاي حمام با کاشي و سراميک پوشانده شود تا راحت تر تمييز شده و آب و رطوبت موجود آن را خراب نکند. 

کاسه ي روشويي کمي گود باشد ولي ارتفاع آن متوسط باشد و آينه را کمي دورتر از شيرهاي آب نصب کنيد تا آب موجب خرابي آن نشود. 

کتابخانه: شايسته است که خانواده نسبت به داشتن يک کتابخانه ي شامل انواع کتاب هاي اسلامي و علمي، اگرچه به اندازه ي کوچک، کوشا باشند تا در آن انواع کتاب ها، مجلات و برخي نوارهاي ويدئو و کاست را در حدامکان گردآوري نمايند. لزومي ندارد که اين کتابخانه در يک جا جمع شده باشد، بلکه مي توان، برحسب نياز و ذوق افراد خانواده و درنظر گرفتن تعداد آن ها و سن و سالشان، آن را در مکان هاي مختلف داير نمود. 

کتابخانه ي موردنظر مي تواند از چند قفسه ي ثابت يا متحرک يا يک يا چند کمد ديواري و مانند آن تشکيل شده باشد. بهتر است کتابخانه دردسترس و ديدرس بوده تا استفاده از آن آسان تر و بيشتر باشد. 

جعبه ي کمک هاي اوليه: نبايد خانه از وجود يک داروخانه ي خانگي محروم باشد، چون فوايد زيادي دارد. جعبه ي مذکور بايد حاوي انواع داروهاي مسکن و غيره باشد و بتوان به عنوان کمک هاي اوليه در صورت بروز حوادث از آن استفاده کرد؛ اقداماتي همچون پانسمان زخم ها و تسکين دادن برخي دردها. جعبه ي کمک هاي اوليه بايد در مکاني قابل دسترس که به خوبي ديده شود قرار گيرد تا در هنگام نياز بتوان به سهولت از آن استفاده نمود. اما بگونه اي باشد که از دسترس اطفال به دور باشد. همچنين بايد اسم داروها بر روي شيشه ها و ظروف دارو با خطي واضح نوشته شود و داروهاي سمي با برچسبي قرمز رنگ از بقيه جدا شود.

سازمان دهي زمان: نظم و سازمان دادن زمان و استفاده ي بهينه از آن بهترين چيزي است که به خانواده ي مسلمان کمک مي کند تا به خواسته هايش دست يابد. زمان همان عمر آدمي است، دين اسلام بسيار بر سامان دهي آن و حفاظت از آن تاکيد نموده و براي ما اوقاتي را براي نماز، حج، روزه و بسياري ديگر از عبادات مشخص نموده است وبه ما توصيه مي کند تا از راه حرکت خورشيد و ماه و آمدن پياپي شب و روز به شناسايي زمان بپردازيم. جايي که خداوند متعال مي فرمايد: {الشمس والقمر بحسبان} [الرحمن: 5] يعني: «خورشيد و ماه بر حسابى [روان]اند.»، همچنين مي فرمايد: {ولتعلموا عدد السنين والحساب} [الإسراء: 12] يعني: «و تا شماره سالها و حساب [عمرها و رويدادها] را بدانيد.»

هريک از اعضاي خانواده بايد بکوشند تا وقتشان را در مسائل بي فايده صرف ننمايند؛ چون وقتي روز قيامت فرابرسد از وي خواهند پرسيد که عمر خويش را در چه راهي صرف نموده است؟

برخي مردم به خاطر زياد بودن کار و وظايفي که برعهده دارند احساس کمبود وقت مي کنند و برخي ديگر نمي دانند اوقات فراغتشان را چه کار کنند و اوقاتشان را چگونهو در چه کاري صرف نمايند. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (نعمتان مغبون فيهما كثير من الناس: الصحة، والفراغ) يعني: « درباره ي دو نعمت، بسياري از مردم، دچار ضرر و زيان مي شوند (از آنها بهره برداري نمي كنند): يكي صحت و ديگري، فرا غت است.» [البخاري والترمذي وابن ماجه]

انسان مسلمان موظف است که وقت خويش را نظم و ترتيب ببخشد. خوشا به حال خانواده اي که تک تک افراد آن دفتر مخصوص خود را داشته و در آن چگونگي سپري نمودن اوقاتش را شرح داده و بهره وري از ساعات محدود روزانه را براي خود مشخص ساخته باشد و ساعات روزانه اش را براي انجام کارهايي که برعهده اش مي باشد و امور مورد علاقه اش تقسيم کند. با پرکردن چنين جدولي انسان مي تواند به اين پرسش مهم پاسخ بگويد: اوقات من چگونه سپري شد؟ و براي هر فردي براساس حجم و نوع کارهايش و با توجه به اندازه ي امکانات موجود و مهارت شخص و ميزان همکاري هاي ميان وي و ديگران براي به انجام رساندن عمل زمان کافي اختصاص خواهد يافت. 

بهتر است که کارها را به کارهاي روزانه، هفتگي يا ماهانه و فصلي تقسيم بندي کرده و براي هر کدام از کارهايش وقت مورد نياز را به دقت و رعايت تعادل ميان اهميت و اولويت آن کار و وقت لازم براي انجام آن تعيين نمايد.

بانوي خانه – مخصوصاً- بايد کارهاي خانه را نظم و سامان داده و براساس برنامه عمل کند تا بتواند موقعي که شوهرش سرکار رفته و فرزندانش در مدرسه هستند به همه ي آن ها برسد و وقتي که شوهرش به خانه بازمي گردد وقتش تا حدامکان براي او خالي بماند و بين کارهاي خانه و شوهرداري تعادل ايجاد نمايد.

مي توان از تعطيلات و مرخصي ها براي جمع نمودن افراد خانواده و رفع مشکلات آن ها و تفريح و سرگرمي خانواده استفاده نمود. در يک خانواده ي اسلامي بايد اوقات کودکان را هم تنظيم کرده و سعي شود به آنان در بهره بردن هرچه بيشتر از زماني که دارند کمک شود تا از همان کودکي دقت و نظم را در زندگي خويش بياموزند. 

بعضي از کارها موجب از دست رفتن زمان مي شوند که مي توان از اين حالت جلوگيري نموده و وقت زيادي را براي خود نگاه داشت. از جمله ي اين کارها:

- پرهيز از گفتگوي بسيار و غيرضروري درباره ي تلويزيون و ديگر وسايل. 
- پرهيز از افتادن در رودربايستي موقعي که مهماني در زمان نامناسب و يا بدون برنامه ريزي بيايد، که به آن ها اجازه ي دخول بدهد. چون اين کار باعث مي شود انسان از انجام کارهاي مهم تر در زمان و ساعت معين آن بازبماند. 
- اولويت بندي و زمانبندي کارهايي که به هم ديگر مربوط بوده و انجام آن ها باهم